§ 37. Uwierzytelnianie dokumentów do obrotu zagranicznego
1. Uwierzytelnienia przeznaczonego do obrotu prawnego z zagranicą świadectwa, świadectwa placówki artystycznej, dyplomu, suplementu do dyplomu, indeksu lub innego dokumentu wydanego przez odpowiednio szkołę artystyczną lub placówkę artystyczną dokonuje minister właściwy do spraw kultury i ochrony dziedzictwa narodowego, zwany dalej „ministrem”.
2. Uwierzytelnienie polega na poświadczeniu autentyczności podpisu i charakteru, w jakim działa osoba podpisująca dokument, o którym mowa w ust. 1, lub dokonująca uwierzytelnienia tego dokumentu oraz tożsamości odcisku pieczęci, którymi jest opatrzony ten dokument.
3. W klauzuli uwierzytelniającej zamieszcza się:
1) odcisk pieczątki i podpis osoby upoważnionej do uwierzytelnienia dokumentu, o którym mowa w ust. 1;
2) odcisk pieczęci urzędowej ministra;
3) nazwę miejscowości, w której znajduje się siedziba ministra;
4) datę dokonania uwierzytelnienia.
4. W przypadku gdy dokument, o którym mowa w ust. 1, jest przeznaczony do obrotu prawnego w państwie będącym stroną Konwencji znoszącej wymóg legalizacji zagranicznych dokumentów urzędowych, sporządzonej w Hadze dnia 5 października 1961 r. (Dz. U. z 2005 r. poz. 938), do dokumentu dołącza się albo umieszcza się na nim apostille wydaną przez ministra.
5. Przedłożone do wydania apostille lub do uwierzytelnienia wielostronicowe dokumenty zszywa się i miejsca zszycia opatruje odciskiem pieczęci urzędowej ministra, w sposób uniemożliwiający wymianę kart tego dokumentu.
Tekst przepisu: akt wydany przez Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego, Dziennik Ustaw z 2024 r. poz. 1404.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.