§ 2. Ustalenie stałego miejsca służby
1. W przypadku funkcjonariusza zamieszkałego poza stałym miejscem pełnienia służby właściwy przełożony może uznać, w celu rozliczenia kosztów krajowej podróży służbowej, miejscowość zamieszkania jako stałe miejsce pełnienia służby, jeżeli:
1) funkcjonariusz wykonuje stale czynności służbowe poza stałym miejscem pełnienia służby albo
2) spowoduje to zmniejszenie kosztów krajowej podróży służbowej.
2. Czas krajowej podróży służbowej, określony w poleceniu wyjazdu służbowego, obejmuje czas między wyjazdem ze stałego miejsca pełnienia służby i z powrotem do tego miejsca.
Tekst przepisu: akt wydany przez Prezesa Rady Ministrów, Dziennik Ustaw z 2018 r. poz. 567.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.