Rozdział 3. Sposób i tryb osadzania żołnierza w izbie zatrzymań
Rozdział 3
Sposób i tryb osadzania żołnierza w izbie zatrzymań
1. Osadzenie żołnierza w izbie zatrzymań w ramach wykonania postanowienia o zastosowaniu środka w postaci osadzenia w izbie zatrzymań wymaga uzyskania zaświadczenia lekarskiego stwierdzającego brak przeciwwskazań zdrowotnych do osadzenia tego żołnierza.
2. W celu uzyskania zaświadczenia lekarskiego o braku albo istnieniu przeciwwskazań zdrowotnych do osadzenia w izbie zatrzymań wydający postanowienie o zastosowaniu środka w postaci osadzenia żołnierza w izbie zatrzymań zapewnia niezbędne siły i środki celem doprowadzenia żołnierza na badania lekarskie albo zwraca się o ich zapewnienie do innego uprawnionego podmiotu, o którym mowa w § 8 ust. 1, na warunkach określonych w § 8 ust. 3. Podmiot realizujący doprowadzenie żołnierza na badania lekarskie po uzyskaniu zaświadczenia lekarskiego o istnieniu albo braku przeciwwskazań zdrowotnych do osadzenia w izbie zatrzymań odpowiada za wykonanie postanowienia.
3. Jeżeli w wyniku przeprowadzenia badania lekarskiego, o którym mowa w ust. 2, zostaną stwierdzone przeciwwskazania zdrowotne do osadzenia żołnierza w izbie zatrzymań, żołnierza tego doprowadza się do miejsca zamieszkania lub zakwaterowania albo zgodnie z zaleceniami lekarskimi kieruje go do izby chorych lub wskazanego w zaleceniach lekarskich zakładu opieki zdrowotnej.
1. Jeżeli wydający postanowienie o zastosowaniu środka w postaci osadzenia w izbie zatrzymań nie ma możliwości wydzielenia odpowiednich sił i środków niezbędnych do wykonania tego postanowienia lub nie jest do tego upoważniony, to występuje on ustnie lub pisemnie z wnioskiem o ich zapewnienie do właściwego:
1) dowódcy jednostki wojskowej;
2) oficera dyżurnego jednostki wojskowej;
3) oficera dyżurnego jednostki organizacyjnej Żandarmerii Wojskowej;
4) oficera inspekcyjnego garnizonu.
2. Za doprowadzenie żołnierza do izby zatrzymań odpowiada wydający postanowienie, a w przypadku, o którym mowa w ust. 1, podmiot wydzielający siły i środki niezbędne do wykonania postanowienia.
3. Podmiot, do którego wystąpiono z wnioskiem, o którym mowa w ust. 1, bez zbędnej zwłoki zapewnia siły i środki niezbędne dla właściwej realizacji wydanego postanowienia o zastosowaniu środka w postaci osadzenia w izbie zatrzymań.
4. Z przebiegu podejmowanych czynności od momentu przejęcia żołnierza do momentu jego osadzenia w izbie zatrzymań realizujący doprowadzenie żołnierza sporządza notatkę służbową, którą przesyła się do wydającego postanowienie o zastosowaniu środka celem dołączenia do akt postępowania dyscyplinarnego.
5. Jeśli okres zastosowania środka w postaci osadzenia żołnierza w izbie zatrzymań pokrywa się z wykonywaniem przez tego żołnierza obowiązków służbowych, odsuwa się go od ich wykonywania na czas zastosowania środka.
1. Osoba podejmująca czynność doprowadzenia żołnierza do izby zatrzymań:
1) podaje żołnierzowi swój stopień wojskowy, imię i nazwisko, podstawę prawną oraz przyczynę doprowadzenia;
2) sprawdza, czy żołnierz ma przy sobie:
a) przedmioty, środki lub substancje zagrażające bezpieczeństwu jego i innych osób,
b) wojskowy dokument tożsamości albo – w razie jego utraty lub zniszczenia – inny dokument ze zdjęciem, na podstawie którego można ustalić tożsamość doprowadzanego żołnierza,
c) inne przedmioty, których posiadanie przez żołnierza w trakcie doprowadzenia oraz osadzenia jest niecelowe
które to przedmioty osoba ta odbiera żołnierzowi na czas doprowadzenia i osadzenia w izbie zatrzymań;
3) sporządza notatkę służbową, w której określa stan żołnierza, w szczególności zamieszcza opis widocznych urazów tego żołnierza oraz swoje uwagi dotyczące jego stanu psychofizycznego.
2. Zwrotowi żołnierzowi nie podlegają przedmioty, środki i substancje, których posiadanie jest zabronione.
1. Notatka służbowa, o której mowa w § 9 ust. 1 pkt 3, zawiera:
1) określenie stopnia oraz imię i nazwisko osoby odpowiedzialnej za realizację doprowadzenia oraz osób wykonujących doprowadzenie;
2) oznaczenie podmiotu wydającego postanowienie o zastosowaniu środka;
3) określenie podstawy prawnej realizacji doprowadzenia;
4) określenie stopnia oraz imię i nazwisko doprowadzanego żołnierza;
5) wskazanie przedmiotów, dokumentów oraz innych rzeczy przyjętych do depozytu;
6) uwagi co do stanu psychofizycznego doprowadzanego żołnierza ze szczególnym uwzględnieniem urazów, widocznych ran i innych zgłaszanych przez doprowadzanego problemów zdrowotnych;
7) oznaczenie daty i godziny rozpoczęcia oraz zakończenia realizacji doprowadzenia żołnierza;
8) podpis osoby upoważnionej do potwierdzenia faktu przyjęcia żołnierza do izby zatrzymań oraz podpis osoby odpowiedzialnej za realizację doprowadzenia;
9) adnotację potwierdzającą zapoznanie się z treścią notatki przez organ wydający postanowienie o zastosowaniu środka.
2. Osoba odpowiedzialna za realizację doprowadzenia do izby zatrzymań przekazuje notatkę służbową do podmiotu wydającego postanowienie o zastosowaniu środka.
1. Jeżeli wobec żołnierza zastosowano środek w postaci osadzenia w izbie zatrzymań, żołnierza objętego tym środkiem doprowadza się do izby zatrzymań jednostki organizacyjnej Żandarmerii Wojskowej właściwej dla miejsca przebywania tego żołnierza.
2. Służbie dyżurnej izby zatrzymań przekazuje się:
1) osadzanego żołnierza;
2) odpis postanowienia o zastosowaniu środka w postaci osadzenia w izbie zatrzymań;
3) kopię protokołu badania, jeżeli był sporządzony;
4) depozyt osadzanego żołnierza;
5) zaświadczenie lekarskie stwierdzające brak przeciwwskazań zdrowotnych do osadzenia żołnierza w izbie zatrzymań.
3. Przyjęcie żołnierza do izby zatrzymań oraz przyjęcie jego depozytu służba dyżurna izby zatrzymań kwituje na notatce osoby realizującej doprowadzenie żołnierza, zamieszczając w niej wszelkie swoje uwagi.
4. Służba dyżurna izby zatrzymań wykonuje kopię notatki z realizacji doprowadzenia, a doprowadzający potwierdza jej zgodność własnoręcznym podpisem oraz wpisuje datę i godzinę podpisania.
5. Służba dyżurna izby zatrzymań sprawdza, czy osadzany żołnierz ma przy sobie przedmioty, o których mowa w § 9 ust. 1 pkt 2, a następnie umieszcza tego żołnierza w wyznaczonym pomieszczeniu izby zatrzymań.
6. Żołnierz osadzony w izbie zatrzymań nie może być osadzony w jednym pomieszczeniu wspólnie z osobami:
1) osadzonymi procesowo;
2) wobec których środek w postaci osadzenia w izbie zatrzymań zastosowano w związku z tym samym zdarzeniem;
3) płci przeciwnej.
7. Żołnierzowi w trakcie osadzenia w izbie zatrzymań należy zapewnić dostęp do wody pitnej oraz umożliwić mu na jego żądanie skorzystanie z toalety.
8. Komendant izby zatrzymań lub osoba przez niego upoważniona zwalnia z izby zatrzymań żołnierza, gdy wystąpią przesłanki, o których mowa w § 6 ust. 5 pkt 1 lub 3.
9. Zwalniając żołnierza z izby zatrzymań, zwraca mu się depozyt, z zastrzeżeniem § 9 ust. 2.
1. W razie braku możliwości osadzenia żołnierza w izbie zatrzymań komendant izby zatrzymań lub osoba przez niego upoważniona, w porozumieniu z osobą realizującą doprowadzenie żołnierza do izby zatrzymań, podejmuje decyzję o dalszym postępowaniu z osadzanym żołnierzem, mając na względzie okoliczności, o których mowa w ust. 2.
2. Jeżeli żołnierz nie stwarza zagrożenia dla życia i zdrowia swojego i innych osób, to w przypadku, o którym mowa w ust. 1, osoba realizująca doprowadzenie, wykonując postanowienie, może podjąć decyzję o doprowadzeniu żołnierza do miejsca jego zamieszkania. Wówczas depozyt zwraca się żołnierzowi za pokwitowaniem w momencie zakończenia doprowadzenia.