Rozdział 2. Postępowanie w sprawach stosowania dyscyplinarnych środków zapobiegawczych
Rozdział 2
Postępowanie w sprawach stosowania dyscyplinarnych środków zapobiegawczych
1. W sytuacji zaistnienia okoliczności mogących uzasadniać konieczność zastosowania środka wobec żołnierza zakres czynności podejmowanych przez stosującego środek wobec żołnierza, z uwzględnieniem ust. 2, obejmuje następujące czynności:
1) polecenie żołnierzowi zaprzestania wykonywania wszelkich czynności służbowych do czasu zakończenia czynności ustalających konieczność zastosowania środka;
2) ustalenie rodzaju i zakresu badania, jakie powinno zostać przeprowadzone w celu ustalenia istnienia przesłanek do zastosowania środka;
3) poddanie żołnierza badaniu, o którym mowa w art. 377 ust. 2 ustawy, a jeżeli przeprowadzenie badania nie jest możliwe – podjęcie czynności mających na celu zabezpieczenie prawidłowego zastosowania środka, w szczególności:
a) ustalenie okoliczności i świadków zdarzenia,
b) zabezpieczenie przedmiotów mogących świadczyć o konieczności przeprowadzenia badania,
c) zabezpieczenie kopii danych z systemów zabezpieczenia technicznego obiektu;
4) zwrócenie się do Żandarmerii Wojskowej zgodnie z § 14 ust. 3 w sytuacji, kiedy podmiot stosujący środek nie ma możliwości przeprowadzenia badania określającego stan trzeźwości lub odurzenia żołnierza lub nie jest do tego uprawniony;
5) poinformowanie przełożonego dyscyplinarnego żołnierza o podjęciu działań mających na celu ustalenie konieczności zastosowania środka oraz ich rezultatu;
6) poinformowanie przełożonego żołnierza o podjęciu działań mających na celu ustalenie konieczności zastosowania środka oraz ich rezultatu;
7) poinformowanie żołnierza, wobec którego stosuje się środek, o przyczynach zastosowania środka.
2. Czynności poprzedzające zastosowanie środka podejmują odpowiednio:
1) przełożony dyscyplinarny – czynności określone w ust. 1 pkt 1–4 oraz pkt 6 i 7;
2) wojskowy organ porządkowy – czynności określone w ust. 1 pkt 1–7;
3) Żandarmeria Wojskowa – czynności określone w ust. 1 pkt 1–3 oraz pkt 5 i 7.
3. Brak zgody żołnierza na przeprowadzenie badania nie wstrzymuje możliwości przeprowadzenia tego badania.
4. Brak możliwości przeprowadzenia badania w jednym z zakresów określonych w § 14 ust. 1 nie wyklucza możliwości przeprowadzenia badania w innym zakresie, jeśli pozwoli to na osiągnięcie celu badania określonego w art. 377 ust. 2 ustawy.
1. O zastosowaniu środka informuje się objętego nim żołnierza ustnie, a następnie fakt ten stwierdza się w postanowieniu.
2. Postanowienie o zastosowaniu środka podlega natychmiastowemu wykonaniu.
3. Jeżeli po wydaniu postanowienia o zastosowaniu środka nie jest możliwe jego natychmiastowe wykonanie, sporządza się na oryginale postanowienia adnotację, podając przyczynę stanowiącą przeszkodę jego wykonania.
1. Odpis postanowienia o zastosowaniu środka, kopię protokołu badania lub protokołu o braku możliwości przeprowadzenia badania doręcza się niezwłocznie:
1) żołnierzowi, którego postanowienie dotyczy, nie później jednak niż w terminie 3 dni od dnia wydania postanowienia;
2) służbie dyżurnej izby zatrzymań w przypadku wydania postanowienia o zastosowaniu środka w postaci osadzenia w izbie zatrzymań;
3) przełożonemu dyscyplinarnemu żołnierza, w sytuacji gdy środek wobec żołnierza został zastosowany przez wojskowy organ porządkowy lub przez żołnierza Żandarmerii Wojskowej;
4) właściwym organom ścigania i ochrony porządku prawnego, jeżeli okoliczności sprawy wskazują na możliwość popełnienia przez żołnierza czynu zabronionego, za który grozi odpowiedzialność karna.
2. Odpis postanowienia o zastosowaniu środka doręcza się za pokwitowaniem również organowi kadrowemu oraz organowi finansowemu uprawnionemu do dokonywania potrąceń z należności finansowych żołnierza, jeżeli zastosowany środek uniemożliwia wykonywanie obowiązków służbowych. Organ finansowy w terminie 7 dni od dokonania potrącenia przekazuje wydającemu postanowienie informację o tym fakcie.
3. W przypadku gdy zastosowanie środka wobec żołnierza będzie skutkować jego nieobecnością w służbie, informację o zastosowaniu tego środka organ wydający postanowienie w tym przedmiocie przekazuje bezpośredniemu przełożonemu żołnierza, wobec którego środek ten został zastosowany.
4. Odpis postanowienia jest doręczany żołnierzowi za pokwitowaniem, przez jego bezpośredniego przełożonego, po ustaniu okoliczności uzasadniających zastosowanie środka, z uwzględnieniem § 5 ust. 1 pkt 1.
1. Postanowienie o zastosowaniu środka zawiera:
1) określenie stopnia, imię i nazwisko, określenie stanowiska wydającego postanowienie;
2) datę i miejsce wydania postanowienia;
3) określenie podstawy prawnej wydania postanowienia;
4) dane żołnierza, wobec którego zastosowano środek, w tym jego imię, nazwisko, imię ojca, adres zamieszkania, przynależność służbową, serię i numer dokumentu, na podstawie którego ustalono tożsamość;
5) wskazanie okoliczności stanowiących podstawę zastosowania środka, określonych odpowiednio w art. 375 albo art. 376 ust. 1, albo art. 377 ust. 5 ustawy;
6) określenie rodzaju i zakresu zastosowanego środka ze wskazaniem czasu, na jaki został zastosowany;
7) sposób postępowania w odniesieniu do wykonania postanowienia o zastosowaniu środka, jeśli stwierdzono przeciwwskazania zdrowotne do osadzenia żołnierza w izbie zatrzymań – w przypadku zastosowania środka, o którym mowa w art. 374 ust. 1 pkt 2 ustawy;
8) informację o konieczności potrącenia części uposażenia na podstawie art. 457 ust. 2 i 3 albo art. 487 ust. 2 i 3 ustawy – w przypadku gdy wraz z zastosowaniem środka stwierdza się zawinioną przez żołnierza niemożność wykonywania zadań służbowych;
9) informację o prawie do złożenia zażalenia na postanowienie, ze wskazaniem terminu na jego wniesienie oraz podmiotu właściwego do jego rozpatrzenia;
10) podpis osoby wydającej postanowienie.
2. Postanowienie o zastosowaniu środka podpisuje osoba je wydająca oraz inne osoby biorące udział w czynnościach. Żołnierzowi przed wykonaniem środka przekazuje się ustnie informacje, o których mowa w ust. 1.
3. Zażalenie, o którym mowa w art. 378 ust. 1 ustawy, żołnierz składa poprzez wydającego postanowienie o zastosowaniu środka. Postanowienie o sposobie rozpatrzenia zażalenia przekazuje się żołnierzowi najpóźniej w terminie 14 dni, licząc od dnia przyjęcia zażalenia.
4. Rozpatrujący zażalenie może postanowienie utrzymać w mocy, zmienić je w części albo uchylić je w całości. Postanowienie o rozpatrzeniu zażalenia jest ostateczne.
5. Stwierdzenie wygaśnięcia postanowienia o zastosowaniu środka następuje w drodze postanowienia:
1) w momencie ustania przyczyn zastosowania środka, tj. ustania stanu nietrzeźwości lub odurzenia po użyciu alkoholu, środków odurzających, substancji psychotropowych lub innych podobnie działających substancji lub środków;
2) z końcem dnia, w którym wobec żołnierza zastosowano środek w postaci niedopuszczenia do wykonywania czynności służbowych;
3) nie później niż z upływem 24 godzin od momentu osadzenia żołnierza w izbie zatrzymań;
4) z chwilą doprowadzenia żołnierza do miejsca zamieszkania lub zakwaterowania albo do izby chorych lub zakładu opieki zdrowotnej, o których mowa w art. 376 ust. 2 ustawy.
6. Postanowienie o wygaśnięciu zastosowania środka zawiera elementy wymienione w ust. 1 pkt 1–4 i 10 oraz informację stwierdzającą wygaśnięcie zastosowania środka. Postanowienie niezwłocznie doręcza się żołnierzowi objętemu środkiem bezpośrednio lub za pośrednictwem przełożonego tego żołnierza.
7. Postanowienie o wygaśnięciu zastosowania środka wydaje niezwłocznie w przypadkach, o których mowa w ust. 5:
1) w pkt 1 i 3 – służba dyżurna izby zatrzymań, do której doprowadzono żołnierza celem realizacji środka osadzenia w izbie zatrzymań;
2) w pkt 2 – podmiot, który wydał postanowienie o zastosowaniu wobec żołnierza tego środka;
3) w pkt 4 – podmiot, który wydał postanowienie o zastosowaniu wobec żołnierza środka po uzyskaniu informacji od realizującego czynność doprowadzenia do podmiotów wskazanych w ust. 5 pkt 4.
8. W sytuacji, o której mowa w ust. 7 pkt 1, odpis postanowienia przesyła się niezwłocznie do podmiotu, który wydał postanowienie o zastosowaniu środka wobec żołnierza.
9. Uchylenie lub zmianę postanowienia o zastosowaniu środka stwierdza się w postanowieniu, które doręcza się żołnierzowi, wobec którego zastosowano ten środek. Postanowienie w tym zakresie zawiera elementy wymienione w ust. 1 w pkt 1–4 i 10 oraz informację stwierdzającą uchylenie lub zmianę postanowienia ze wskazaniem zakresu uchylenia lub zmiany treści pierwotnego postanowienia.