§ 3. Stopnie trudności tras biegowych
1. Określa się następujące stopnie trudności dla narciarskich tras biegowych:
1) A — łatwe — o maksymalnym stopniu nachylenia w profilu podłużnym do 10%, maksymalnej długości do 10 km lub o maksymalnej różnicy poziomów na 1 km trasy do 40 m, nieposiadające odcinków z trudnymi podejściami i zjazdami oraz nachylenia poprzecznego;
2) B — trudne — o maksymalnym stopniu nachylenia w profilu podłużnym do 20%, o maksymalnej długości do 20 km lub o maksymalnej różnicy poziomów na 1 km trasy do 80 m, posiadające niezbyt liczne odcinki z trudnymi podejściami i zjazdami;
3) C — bardzo trudne — o maksymalnym stopniu nachylenia w profilu podłużnym powyżej 20%, o długości powyżej 20 km lub o maksymalnej różnicy poziomów na 1 km trasy powyżej 80 m, posiadające liczne odcinki z trudnymi podejściami i zjazdami.
2. W przypadku gdy którykolwiek z parametrów danej narciarskiej trasy biegowej odpowiada parametrowi z wyższego stopnia trudności, narciarską trasę biegową kwalifikuje się według wyższego stopnia trudności.
Tekst przepisu: akt wydany przez Ministra Spraw Wewnętrznych, Dziennik Ustaw z 2011 r. poz. 1752.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.