§ 3. Standard oceny, monitorowania i leczenia bólu
Ustala się standard organizacyjny leczenia bólu w warunkach ambulatoryjnych, zgodnie z którym:
1) dokonuje się oceny bólu na podstawie:
a) badania podmiotowego, obejmującego w szczególności pozyskanie informacji o:
przyczynie bólu i jego umiejscowieniu,
natężeniu bólu,
charakterze bólu i okolicznościach związanych z jego występowaniem,
dotychczasowym leczeniu,
wpływie bólu na jakość życia pacjenta,
zdarzeniach lub okolicznościach, które mogą być związane z bólem lub innymi zgłaszanymi przez pacjenta dolegliwościami,
b) badania przedmiotowego,
c) badań pomocniczych obejmujących:
ocenę zaburzeń czucia,
badania obrazowe,
badania laboratoryjne,
d) numerycznej skali oceny bólu, a w przypadku pacjentów, u których brak możliwości zastosowania skali numerycznej – w innej skali oceny natężenia bólu; w przypadku dziecka również odpowiedniej do wieku i stanu intelektualnego pacjenta;
2) monitoruje się skuteczność leczenia bólu przez ocenę:
a) natężenia bólu – w spoczynku i w ruchu oraz średnie w ciągu ostatniego tygodnia,
b) osiągniętej poprawy w wyniku zastosowanego leczenia,
c) występowania działań niepożądanych po zastosowanym leczeniu,
d) skuteczności leczenia działań niepożądanych,
e) stopnia stosowania się pacjenta do zaleceń terapeutycznych,
f) stopnia satysfakcji pacjenta z zastosowanego leczenia;
3) ocenę zmiany natężenia bólu prowadzi się z użyciem tej samej skali oceny bólu;
4) prowadzi się postępowanie terapeutyczne mające na celu uśmierzanie i leczenie bólu, w tym zmianę leczenia w przypadku wystąpienia działań niepożądanych;
5) prowadzi się edukację pacjenta w zakresie farmakoterapii i stosowanego leczenia, w szczególności informuje się o działaniach niepożądanych po zastosowanym leczeniu.
Tekst przepisu: akt wydany przez Ministra Zdrowia, Dziennik Ustaw z 2023 r. poz. 271.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.