Załącznik

STANDARDY DOTYCZĄCE PRZESTRZENNEGO KSZTAŁTOWANIA BUDYNKU I JEGO OTOCZENIA, TECHNOLOGII WYKONANIA I WYPOSAŻENIA TECHNICZNEGO BUDYNKU ORAZ LOKALIZACJI PRZEDSIĘWZIĘĆ REALIZOWANYCH Z WYKORZYSTANIEM FINANSOWEGO WSPARCIA Z FUNDUSZU DOPŁAT 1. Przedsięwzięcie lokalizuje się na terenie, który ma bezpośredni dostęp do drogi publicznej, w tym przez zjazd albo dostęp pośredni przez drogę wewnętrzną, której parametry zapewniają wymagania określone w przepisach odrębnych dotyczących dróg pożarowych, przy czym minimalna szerokość drogi publicznej nie może być mniejsza niż 6 m. 2. Przyjęta technologia wykonania budynku, którego część lub całość jest realizowana z wykorzystaniem finansowego wsparcia z Funduszu Dopłat, może być dowolna. 3. Budynek spełnia wymagania minimalne w zakresie oszczędności energii i izolacyjności cieplnej, określone w rozporządzeniu Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz. U. z 2015 r. poz. 1422, z późn. zm.), które będą stosowane od dnia 31 grudnia 2020 roku. 4. Strukturę przestrzenną otoczenia budynku kształtuje się przez zróżnicowanie nawierzchni, poziomów, wprowadze- nie rzeczywistych lub symbolicznych barier (płotki, żywopłoty, uskoki terenu), które pozwalają wyróżnić w zamieszkiwa- nej przestrzeni mniejsze obszary. 5. W przypadku przedsięwzięcia polegającego na budowie budynku mieszkalnego posiadającego trzy lub więcej kon- dygnacji naziemnych montowane są dźwigi osobowe. 6. Co najmniej jeden z dźwigów służących komunikacji ogólnej w budynku, a także w każdej wydzielonej w pionie odrębnej części (segmencie) takiego budynku, powinien być przystosowany do przewozu mebli, chorych na noszach i osób niepełnosprawnych, z uwzględnieniem pkt 9. 7. Drzwi dźwigu powinny otwierać się i zamykać automatycznie. System powinien być oparty na czujnikach (np. na podczerwień) zatrzymujących zamykanie drzwi przed kontaktem fizycznym z przedmiotem lub osobą. 8. W kabinie dźwigu, na ścianie przeciwnej do drzwi wejściowych należy umieścić lustro umożliwiające osobie poru- szającej się na wózku sprawdzenie, czy za jej plecami nie znajduje się żadna przeszkoda i czy może bezpiecznie opuścić kabinę. Lustro powinno znajdować się na wysokości od 30 do 90 cm od posadzki (dół) i 190 cm od posadzki (góra). Sto- sowanie lustra nie jest konieczne, jeżeli wymiary kabiny są większe niż 150 × 150 cm. Tablice przyzywowe wewnątrz i na zewnątrz dźwigu montuje się na wysokości od 80 do 110 cm, w odległości co najmniej 50 cm od naroża kabiny lub ścian. 9. Dźwig powinien być dostosowany do potrzeb osób niepełnosprawnych z niepełnosprawnościami sensorycznymi. Dźwig powinien: a) posiadać przycisk drzwi zaopatrzony w oznaczenie dotykowe (jednocześnie wypukłe cyfry i symbole oraz alfabet Braille’a), b) emitować sygnały dźwiękowe na zewnątrz dźwigu informujące o przyjeździe kabiny, c) emitować informacje głosowe podające numer kondygnacji wewnątrz dźwigu, d) posiadać wyświetlacze na zewnątrz i wewnątrz dźwigu informujące o aktualnym położeniu kabiny. 10. Drzwi wejściowe do wiatrołapu w budynku powinny mieć szerokość w świetle ościeżnicy co najmniej 120 cm, z możliwością zastosowania drzwi dwuskrzydłowych ze skrzydłem ruchomym o szerokości 100 cm. 11. Wokół głównego wejścia do budynku należy zapewnić swobodę poruszania się osobom niepełnosprawnym, tzn. miejsce na pole manewru przed i po wejściu musi mieć wymiary co najmniej 150 × 150 cm, poza polem otwierania skrzydła drzwi. Nawierzchnia przed wejściem głównym do budynku powinna być utwardzona i wypłaszczona, a jej nachy- lenie podłużne nie powinno być większe niż 5%. 12. Detale drzwi wejściowych do budynku: a) górna krawędź klamki, zamka oraz dzwonka nie może znajdować się wyżej niż 110 cm nad poziomem podłogi, b) szklane drzwi (zewnętrzne i wewnętrzne) muszą być oznaczone kontrastowym elementem. 13. Aranżacja przestrzeni wspólnych wewnątrz budynku powinna ułatwiać samodzielną orientację, poruszanie się w przestrzeni oraz znalezienie drogi do celu np. przez kontrastową kolorystykę ścian w stosunku do podłóg, system identy- fikacji wizualnej (oznaczenia, piktogramy), umieszczenie oznaczenia kierunkowego we wszystkich punktach węzłowych. 14. Powierzchnia użytkowa mieszkań, z wyjątkiem mieszkań chronionych, powinna wynosić od 25 do 80 m. 15. W przypadku gdy przedsięwzięcie zakłada, że dane mieszkanie będzie użytkowane przez rodziny wielodzietne, powierzchnia użytkowa mieszkania może być większa niż 80 m. 16. Budynki istniejące powinny uwzględniać standardy, o ile nie spowoduje to naruszenia struktury i funkcjonalności budynku, z tym że w przypadku: a) przedsięwzięć polegających na: – remoncie lub przebudowie budynku niemieszkalnego albo części takiego budynku, – remoncie lub przebudowie budynku mieszkalnego albo części takiego budynku, – zmianie sposobu użytkowania budynku albo części takiego budynku, wymagającej dokonania remontu lub przebudowy – stosuje się standardy, o których mowa w pkt 1, 3 i 11–13, b) przedsięwzięć polegających na kupnie lokalu mieszkalnego, budynku mieszkalnego albo udziału we współ- własności budynku mieszkalnego, stosuje się standardy, o których mowa w pkt 1, c) przedsięwzięć polegających na kupnie lokalu mieszkalnego połączonym z remontem tego lokalu, stosuje się standardy, o których mowa w pkt 1, d) przedsięwzięć polegających na kupnie budynku mieszkalnego albo udziału we współwłasności budynku miesz- kalnego, połączonym z remontem tego budynku, stosuje się standardy, o których mowa w pkt 1 i 3. 17. W przypadku przedsięwzięć zlokalizowanych na terenie, dla którego istnieje plan zagospodarowania przestrzen- nego, nie stosuje się standardów, o których mowa w pkt 1 i 4.