§ 1. Zasady ustalania i wypłaty dodatku za wieloletnią pracę
1. Przy ustalaniu prawa do dodatku za wieloletnią pracę przysługującego radcy Prokuratorii Generalnej Rzeczypospolitej Polskiej, zwanemu dalej „radcą”, który był zatrudniony równocześnie w ramach więcej niż jednego zakończonego stosunku pracy, do okresu uprawniającego do dodatku za wieloletnią pracę wlicza się tylko jeden z tych okresów zatrudnienia.
2. Dodatek za wieloletnią pracę przysługuje radcy za dni, za które otrzymuje wynagrodzenie, oraz za dni nieobecności w pracy z powodu niezdolności do pracy wskutek choroby albo konieczności osobistego sprawowania opieki nad dzieckiem lub chorym członkiem rodziny, za które radca otrzymuje z tego tytułu zasiłek z ubezpieczenia społecznego.
3. Dodatek za wieloletnią pracę wypłaca się w terminie wypłaty wynagrodzenia:
1) począwszy od pierwszego dnia miesiąca kalendarzowego następującego po miesiącu, w którym radca nabył prawo do dodatku za wieloletnią pracę lub prawo do wyższej stawki dodatku za wieloletnią pracę, jeżeli nabycie prawa nastąpiło w ciągu miesiąca;
2) za dany miesiąc, jeżeli nabycie prawa do dodatku za wieloletnią pracę lub prawa do wyższej stawki dodatku za wieloletnią pracę nastąpiło pierwszego dnia miesiąca.
4. Jeżeli w aktach osobowych radcy brak jest odpowiedniej dokumentacji, dodatek za wieloletnią pracę wypłaca się po udokumentowaniu przez radcę prawa do dodatku za wieloletnią pracę lub prawa do wyższej stawki dodatku za wieloletnią pracę. Przepis ust. 3 stosuje się odpowiednio.
Tekst przepisu: akt wydany przez Prezesa Rady Ministrów, Dziennik Ustaw z 2017 r. poz. 99.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.