Przejdź do treści

Rozporządzenie

w sprawie sposobu ustalania sumy zawartości ołowiu, kadmu, rtęci i chromu sześciowartościowego w opakowaniach

Akt obowiązującyDz.U.2015.170Uchwalono: Tekst ogłoszony

Tekst aktu: wydany przez Ministra Środowiska, Dziennik Ustaw z 2015 r. poz. 170.Opracowanie: indeksy rzeczowe, interpretacje przepisów i powiązania z orzecznictwem - Kancelarium.

Spis treści (7)

w sprawie sposobu ustalania sumy zawartości ołowiu, kadmu, rtęci i chromu sześciowartościowego Na podstawie art. 11 ust. 5 ustawy z dnia 13 czerwca 2013 r. o gospodarce opakowaniami i odpadami opakowaniowymi

§ 1. Laboratoryjne ustalanie zawartości metali w opakowaniach

Ustalanie sumy zawartości ołowiu, kadmu, rtęci i chromu sześciowartościowego w opakowaniach następuje na podstawie badań laboratoryjnych opakowań lub materiałów wykorzystanych do produkcji opakowań, wykonywanych przez laboratorium akredytowane przez odpowiednią dla danego rodzaju laboratorium jednostkę akredytującą lub przez laboratorium z wdrożonym systemem jakości w zakresie badania zawartości metali w opakowaniach lub w materiałach wykorzystanych do ich produkcji.

§ 2. Pobieranie i przygotowanie próbek do badań

1. Próbki do badań pobiera się w sposób losowy z reprezentatywnych partii opakowań lub materiałów wykorzystanych do produkcji opakowań, zgodnie z udokumentowaną procedurą pobierania próbek opakowań.
2. Próbki przeznaczone do badań przed badaniem oczyszcza się i pozbawia śladowych zanieczyszczeń mogących mieć wpływ na wynik badania laboratoryjnego.

§ 3. Odrębne badania zawartości metali w każdej próbce

Dla każdej próbki wykonuje się odrębne badanie zawartości ołowiu, kadmu, rtęci i chromu sześciowartościowego zgodnie z udokumentowaną procedurą badawczą, w której zastosowana metoda analityczna charakteryzuje się poziomem wykrywalności co najmniej 1 mg każdego metalu na 1 kg opakowania lub materiałów wykorzystanych do produkcji opakowań.

§ 4. Obliczanie zawartości metali w opakowaniu z wielu materiałów

Przy ustalaniu zawartości ołowiu, kadmu, rtęci i chromu sześciowartościowego w poszczególnych materiałach wykorzystanych do produkcji opakowania zawartość każdego z tych metali w opakowaniu oblicza się jako sumę zawartości danego metalu w opakowaniu w przeliczeniu na całkowitą masę opakowania, uwzględniając udziały masy poszczególnych materiałów w masie całego opakowania, zgodnie ze wzorem: c= c × m  Σ m  gdzie: c – oznacza zawartość danego metalu ciężkiego w opakowaniu; „x” oznacza jeden z metali ciężkich, tj. c – ołów, c – kadm, c – rtęć, c – chrom sześciowartościowy,  c – oznacza zawartość danego metalu ciężkiego w materiale wykorzystanym do produkcji opakowania, „i” oznacza dany materiał w opakowaniu , m – oznacza masę danego materiału wykorzystanego do produkcji opakowania, „i” oznacza dany materiał w opakowaniu [kg], m – oznacza masę całkowitą opakowania [kg].

§ 5. Ustalanie sumy zawartości metali w opakowaniu

Sumę zawartości ołowiu, kadmu, rtęci i chromu sześciowartościowego w opakowaniu określa się zgodnie ze wzorem: ∑c = c + c + c + c gdzie: ∑c – oznacza sumę zawartości ołowiu, kadmu, rtęci i chromu sześciowartościowego w opakowaniu , c – oznacza zawartość ołowiu w opakowaniu , c – oznacza zawartość kadmu w opakowaniu , c – oznacza zawartość rtęci w opakowaniu , c – oznacza zawartość chromu sześciowartościowego w opakowaniu .

§ 6. Protokół badań zawartości metali w opakowaniu

Wyniki badań zawartości ołowiu, kadmu, rtęci i chromu sześciowartościowego w opakowaniu ujmuje się w protokole badań zawierającym następujące informacje:

1) nazwę jednostki wykonującej badania;
2) numer certyfikatu akredytacji lub oświadczenie o wdrożonym systemie jakości;
3) nazwę producenta lub importera badanego opakowania lub materiału wykorzystanych do produkcji opakowania;
4) identyfikację i opis badanego opakowania lub materiału wykorzystanych do produkcji opakowania;
5) wyniki i datę przeprowadzenia badań;
6) podpis osoby wykonującej badania.