w sprawie sposobu ustalania sumy zawartości ołowiu, kadmu, rtęci i chromu sześciowartościowego Na podstawie art. 11 ust. 5 ustawy z dnia 13 czerwca 2013 r. o gospodarce opakowaniami i odpadami opakowaniowymi
Rozporządzenie
w sprawie sposobu ustalania sumy zawartości ołowiu, kadmu, rtęci i chromu sześciowartościowego w opakowaniach
Tekst aktu: wydany przez Ministra Środowiska, Dziennik Ustaw z 2015 r. poz. 170.Opracowanie: indeksy rzeczowe, interpretacje przepisów i powiązania z orzecznictwem - Kancelarium.
Spis treści (7)
- § 1. Laboratoryjne ustalanie zawartości metali w opakowaniach
- § 2. Pobieranie i przygotowanie próbek do badań
- § 3. Odrębne badania zawartości metali w każdej próbce
- § 4. Obliczanie zawartości metali w opakowaniu z wielu materiałów
- § 5. Ustalanie sumy zawartości metali w opakowaniu
- § 6. Protokół badań zawartości metali w opakowaniu
- § 7. Wejście rozporządzenia w życie
§ 1. Laboratoryjne ustalanie zawartości metali w opakowaniach
Ustalanie sumy zawartości ołowiu, kadmu, rtęci i chromu sześciowartościowego w opakowaniach następuje na podstawie badań laboratoryjnych opakowań lub materiałów wykorzystanych do produkcji opakowań, wykonywanych przez laboratorium akredytowane przez odpowiednią dla danego rodzaju laboratorium jednostkę akredytującą lub przez laboratorium z wdrożonym systemem jakości w zakresie badania zawartości metali w opakowaniach lub w materiałach wykorzystanych do ich produkcji.
§ 2. Pobieranie i przygotowanie próbek do badań
§ 3. Odrębne badania zawartości metali w każdej próbce
Dla każdej próbki wykonuje się odrębne badanie zawartości ołowiu, kadmu, rtęci i chromu sześciowartościowego zgodnie z udokumentowaną procedurą badawczą, w której zastosowana metoda analityczna charakteryzuje się poziomem wykrywalności co najmniej 1 mg każdego metalu na 1 kg opakowania lub materiałów wykorzystanych do produkcji opakowań.
§ 4. Obliczanie zawartości metali w opakowaniu z wielu materiałów
Przy ustalaniu zawartości ołowiu, kadmu, rtęci i chromu sześciowartościowego w poszczególnych materiałach wykorzystanych do produkcji opakowania zawartość każdego z tych metali w opakowaniu oblicza się jako sumę zawartości danego metalu w opakowaniu w przeliczeniu na całkowitą masę opakowania, uwzględniając udziały masy poszczególnych materiałów w masie całego opakowania, zgodnie ze wzorem: c= c × m Σ m gdzie: c – oznacza zawartość danego metalu ciężkiego w opakowaniu; „x” oznacza jeden z metali ciężkich, tj. c – ołów, c – kadm, c – rtęć, c – chrom sześciowartościowy, c – oznacza zawartość danego metalu ciężkiego w materiale wykorzystanym do produkcji opakowania, „i” oznacza dany materiał w opakowaniu , m – oznacza masę danego materiału wykorzystanego do produkcji opakowania, „i” oznacza dany materiał w opakowaniu [kg], m – oznacza masę całkowitą opakowania [kg].
§ 5. Ustalanie sumy zawartości metali w opakowaniu
Sumę zawartości ołowiu, kadmu, rtęci i chromu sześciowartościowego w opakowaniu określa się zgodnie ze wzorem: ∑c = c + c + c + c gdzie: ∑c – oznacza sumę zawartości ołowiu, kadmu, rtęci i chromu sześciowartościowego w opakowaniu , c – oznacza zawartość ołowiu w opakowaniu , c – oznacza zawartość kadmu w opakowaniu , c – oznacza zawartość rtęci w opakowaniu , c – oznacza zawartość chromu sześciowartościowego w opakowaniu .
§ 6. Protokół badań zawartości metali w opakowaniu
Wyniki badań zawartości ołowiu, kadmu, rtęci i chromu sześciowartościowego w opakowaniu ujmuje się w protokole badań zawierającym następujące informacje:
§ 7. Wejście rozporządzenia w życie
Rozporządzenie wchodzi w życie z dniem następującym po dniu ogłoszenia.