Przejdź do treści

Rozporządzenie

w sprawie sposobu ustalania nadwyżki środków finansowych Krajowego Ośrodka Wsparcia Rolnictwa

Akt obowiązującyDz.U.2017.1549Uchwalono: Tekst ogłoszony

Tekst aktu: wydany przez Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi, Dziennik Ustaw z 2017 r. poz. 1549.Opracowanie: indeksy rzeczowe, interpretacje przepisów i powiązania z orzecznictwem - Kancelarium.

Spis treści (2)

w sprawie sposobu ustalania nadwyżki środków finansowych Krajowego Ośrodka Wsparcia Rolnictwa Na podstawie art. 22 ust. 4 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych (Dz. U. z 2016 r. poz. 1870,

§ 1. Ustalanie nadwyżki środków finansowych Krajowego Ośrodka

1. Nadwyżkę środków finansowych Krajowego Ośrodka Wsparcia Rolnictwa, zwanego dalej „Krajowym Ośrodkiem”, stanowi dodatnia różnica między stanem środków finansowych Krajowego Ośrodka na dzień 31 grudnia danego roku budżetowego a stanem zobowiązań, o których mowa w ust. 3, ustalonych na dzień 31 grudnia danego roku.
2. Ze stanu środków finansowych Krajowego Ośrodka, o których mowa w ust. 1, wyłącza się środki:
1) pochodzące z dotacji w rozumieniu art. 126 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych;
2) zakładowego funduszu świadczeń socjalnych;
3) uzyskane z tytułu wpłaconych przedpłat i wadiów;
4) przeznaczone na zabezpieczenie należytego wykonania umów;
5) o ograniczonej możliwości dysponowania przez Krajowy Ośrodek przeznaczone na realizację zadań Krajowego Ośrodka określonych w odrębnych przepisach.
3. Przy ustalaniu nadwyżki środków finansowych Krajowego Ośrodka środki finansowe, o których mowa w ust. 1, niewykorzystane do dnia 31 grudnia danego roku budżetowego, pomniejsza się o zobowiązania krótkoterminowe Krajowego Ośrodka z tytułu:
1) podatków, ceł, ubezpieczeń i innych świadczeń;
2) dostaw i usług;
3) wynagrodzeń;
4) innych zobowiązań krótkoterminowych wynikających z konieczności zapewnienia ciągłości finansowania zadań Krajowego Ośrodka oraz dokonywania inwestycji niezbędnych do realizacji tych zadań.
4. Zobowiązania krótkoterminowe, o których mowa w ust. 3 pkt 2–4, dotyczą zobowiązań, których wymagalność przypada nie później niż do dnia 30 czerwca roku następującego po roku, w którym powstała nadwyżka.