§ 7. Pobranie i laboratoryjne badanie krwi
1. Badanie krwi polega na przeprowadzeniu analizy laboratoryjnej krwi pobranej z żyły badanego metodą chromatografii gazowej połączonej ze spektrometrią masową lub inną metodą instrumentalną, w tym: wysokosprawną chromatografią cieczową, wysokosprawną chromatografią cieczową połączoną ze spektrometrią masową lub metodą enzymatyczną albo mikrometodą Widmarka, albo inną metodą zgodną z aktualną wiedzą medyczną.
2. Krew do badania pobiera się od skazanego lub sprawcy w objętości około 5 cm z zachowaniem następujących warunków:
1) do pobrania krwi używa się sprawnego sprzętu jednorazowego użytku posiadającego odpowiedni atest;
2) do naczynia, do którego pobiera się krew, nie wolno dodawać jakichkolwiek substancji;
3) do dezynfekcji skóry należy używać środków odkażających niezawierających alkoholu.
3. Do pobrania krwi do badań obowiązany jest lekarz, pielęgniarka lub inna uprawniona osoba wykonująca zawód medyczny w podmiocie leczniczym udzielającym świadczeń zdrowotnych finansowanych ze środków publicznych.
4. W razie powzięcia uzasadnionego podejrzenia, że pobranie krwi spowoduje zagrożenie życia lub zdrowia skazanego lub sprawcy, decyzję o dokonaniu zabiegu podejmuje lekarz.
5. Z pobrania krwi bądź odstąpienia od pobrania sporządza się, w dwóch jednobrzmiących egzemplarzach, protokół, którego wzór stanowi załącznik nr 2 do rozporządzenia.
6. Czynność pobrania krwi wykonuje się w obecności sądowego kuratora zawodowego.
Tekst przepisu: akt wydany przez Ministra Sprawiedliwości, Dziennik Ustaw z 2012 r. poz. 104.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.