Przejdź do treści

Rozporządzenie

w sprawie sposobu prowadzenia egzekucji grzywien i kar pieniężnych orzeczonych w postępowaniu cywilnym, a także kosztów sądowych w sprawach cywilnych, przysługujących Skarbowi Państwa

Akt obowiązującyDz.U.2016.1227Uchwalono: Tekst ogłoszony

Tekst aktu: wydany przez Ministra Sprawiedliwości, Dziennik Ustaw z 2016 r. poz. 1227.Opracowanie: indeksy rzeczowe, interpretacje przepisów i powiązania z orzecznictwem - Kancelarium.

Spis treści (4)

w sprawie sposobu prowadzenia egzekucji grzywien i kar pieniężnych orzeczonych w postępowaniu cywilnym, Na podstawie art. 1064 ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. – Kodeks postępowania cywilnego (Dz. U. z 2014 r.

§ 1. Wezwanie do dobrowolnej zapłaty i wszczęcie egzekucji

1. Sąd wzywa dłużnika do dobrowolnego uiszczenia, w terminie 30 dni od dnia doręczenia wezwania, grzywny, kary pieniężnej orzeczonej w postępowaniu cywilnym albo kosztów sądowych w sprawach cywilnych przysługujących Skarbowi Państwa, zwanych dalej „należnościami”.
2. W razie bezskutecznego upływu terminu, o którym mowa w ust. 1, sąd wydaje z urzędu polecenie wszczęcia egzekucji należności i kieruje je do komornika.
3. Do polecenia dołącza się tytuł wykonawczy.

§ 2. Czynności komornika z urzędu przy egzekucji należności

1. Niezwłocznie po otrzymaniu polecenia wszczęcia egzekucji wraz z tytułem wykonawczym komornik z urzędu dokonuje czynności koniecznych do wyegzekwowania należności, nawet jeżeli przepis szczególny uzależnia ich dokonanie od wniosku wierzyciela.
2. Wszczęcie egzekucji z nieruchomości lub egzekucji, do której stosuje się odpowiednio przepisy o egzekucji z nieruchomości, wymaga wyraźnego polecenia sądu.

§ 3. Dochodzenie zarobków i majątku dłużnika przez komornika

1. Jeżeli z okoliczności sprawy wynika konieczność ustalenia zarobków i stanu majątkowego dłużnika oraz jego miejsca zamieszkania, komornik z urzędu przeprowadza odpowiednie dochodzenie.
2. Nie stosuje się przepisów o umorzeniu egzekucji na skutek bezczynności wierzyciela oraz o przekazywaniu bezpośrednio wierzycielowi przez pracodawcę dłużnika zajętego wynagrodzenia za pracę.