Przejdź do treści

§ 3. Obliczanie kwoty różnicy ceny dla przedsiębiorstwa obrotu

1. Kwotę różnicy ceny, o której mowa w art. 7 ust. 1 pkt 1 ustawy, dla przedsiębiorstwa obrotu oblicza się zgodnie z wzorem:  =    [ +  − × − ] gdzie poszczególne symbole oznaczają: K – kwotę różnicy ceny, o której mowa w art. 7 ust. 1 pkt 1 ustawy, dla przedsiębiorstwa obrotu, wyrażoną w zł, z dokładnością do dwóch miejsc po przecinku, n – odbiorcę końcowego, N – liczbę odbiorców końcowych przedsiębiorstwa obrotu, którego dotyczy wniosek, l – punkt poboru energii elektrycznej odbiorcy końcowego oznaczonego symbolem „n”, L – liczbę punktów poboru energii elektrycznej, w stosunku do których przedsiębiorstwo obrotu jest uprawnione do otrzymania kwoty różnicy ceny, o której mowa w art. 7 ust. 1 pkt 1 ustawy, poprzez dostosowanie cen i stawek opłat za energię elektryczną dla odbiorcy końcowego zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy, s – strefę czasową dla punktu poboru energii elektrycznej oznaczonego symbolem „l” obowiązującą w dniu 1 stycznia 2019 r., S – liczbę stref czasowych stosowanych dla punktu poboru energii elektrycznej oznaczonego symbolem „l” obowiązującą w dniu 1 stycznia 2019 r., 
 średnioważoną wolumenem cenę energii elektrycznej na rynku hurtowym, wyznaczoną dla punktu poboru energii elektrycznej oznaczonego symbolem „l” zgodnie z § 10 albo § 11, za okres od dnia 1 stycznia 2019 r. do dnia 30 czerwca 2019 r., wyrażoną w zł/MWh, z dokładnością do dwóch miejsc po przecinku, 
 pozostałe koszty jednostkowe dla punktu poboru energii elektrycznej oznaczonego symbolem „l”, obliczone zgodnie z § 15 ust. 1, za okres od dnia 1 stycznia 2019 r. do dnia 30 czerwca 2019 r., wyrażone w zł/MWh, z dokładnością do dwóch miejsc po przecinku,  – cenę energii elektrycznej netto, zawierającą stawkę akcyzy na energię elektryczną rozliczanej przez przedsiębiorstwo obrotu w 2018 r., stosowaną w dniu 30 czerwca 2018 r. w strefie czasowej oznaczonej symbolem „s”, punktu poboru energii elektrycznej oznaczonego symbolem „l”, odbiorcy końcowego oznaczonego symbolem „n”, wyrażoną w zł/MWh, z dokładnością do dwóch miejsc po przecinku,
 prognozowany wolumen sprzedaży energii elektrycznej w strefie czasowej oznaczonej symbolem „s” do punktu poboru energii elektrycznej oznaczonego symbolem „l” odbiorcy końcowego oznaczonego symbolem „n” w okresie od dnia 1 stycznia 2019 r. do dnia 30 czerwca 2019 r. lub wolumen sprzedaży energii elektrycznej w strefie czasowej oznaczonej symbolem „s” do punktu poboru energii elektrycznej oznaczonego symbolem „l” odbiorcy końcowego oznaczonego symbolem „n”, określony na podstawie rzeczywistych odczytów urządzeń pomiarowo-rozliczeniowych za okres od dnia 1 stycznia 2019 r. do dnia 30 czerwca 2019 r., wyrażony w MWh, z dokładnością do czterech miejsc po przecinku,
 opłatę stałą netto pobraną za okres od dnia 1 stycznia 2019 r. do dnia 30 czerwca 2019 r. w odniesieniu do punktu poboru energii elektrycznej oznaczonego symbolem „l” odbiorcy końcowego oznaczonego symbolem „n”, wyrażoną w złotych, z dokładnością do dwóch miejsc po przecinku.
2. W przypadku gdy dla danego punktu poboru energii elektrycznej różnica między: 1) sumą średnioważonej ceny energii elektrycznej na rynku hurtowym () i pozostałych kosztów jednostkowych (), pomnożoną przez wolumen sprzedaży energii elektrycznej , a 2) średnioważoną ceną energii elektrycznej stosowaną w dniu 30 czerwca 2018 r. () pomnożoną przez wolumen sprzedaży energii elektrycznej
 pomniejszona o opłatę stałą ( ) jest równa lub mniejsza od zera, kwota różnicy ceny, o której mowa w art. 7 ust. 1 pkt 1 ustawy, dla tego punktu poboru energii elektrycznej wynosi zero.

Tekst przepisu: akt wydany przez Ministra Energii, Dziennik Ustaw z 2019 r. poz. 1369.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.