§ 12. Kalkulacja cen energii oraz stawek opłat wytwarzania
1. Przedsiębiorstwo energetyczne zajmujące się wytwarzaniem energii elektrycznej kalkuluje ustalone w taryfie:
1) ceny energii elektrycznej – na podstawie sumy jednostkowych kosztów stałych i zmiennych, ustalonych w sposób określony w ust. 3 i 4, wyrażone w zł/MWh lub w zł/kWh;
2) stawki opłat za rezerwy mocy – na podstawie jednostkowych kosztów stałych, ustalonych w sposób określony w ust. 3, wyrażone w zł/MW/h lub w zł/kW/h;
3) stawki opłat za usługi systemowe – na podstawie kosztów uzasadnionych stałych i zmiennych świadczenia tych usług wynikających ze zwiększenia kosztów ponad koszty wytwarzania energii elektrycznej, o których mowa w pkt 1 i 2.
2. Stawki opłat za usługi systemowe mogą być kalkulowane z podziałem na:
1) składnik stały – za utrzymanie gotowości do świadczenia poszczególnych rodzajów usług systemowych, wyrażony w zł/h lub w zł/miesiąc, lub w zł/MW/h, lub w zł/kW/h, lub w zł/MW/miesiąc, lub w zł/kW/miesiąc;
2) składnik zmienny – za świadczenie usług systemowych, wyrażony w zł/MWh lub w zł/kWh.
3. Jednostkowe koszty stałe, oznaczone symbolem „k”, oblicza się według wzoru: k = K ∑ P + ∑ P gdzie poszczególne symbole oznaczają: K – koszty stałe planowane na każdy rok okresu regulacji, wyrażone w zł, ustalone dla jednostki wytwórczej lub grup takich jednostek, z wyłączeniem kosztów, o których mowa w ust. 4, P – moc dyspozycyjną planowaną na każdą godzinę dla danej jednostki wytwórczej lub grup takich jednostek, wyrażoną w MW/h lub w kW/h, wykorzystaną do produkcji energii elektrycznej, planowaną do sprzedaży w każdym roku okresu regulacji, P – moc dyspozycyjną jednostki wytwórczej lub grup takich jednostek wyrażoną w MW/h lub w kW/h, planowaną do sprzedaży jako rezerwa mocy w poszczególnych godzinach, w każdym roku okresu regulacji, n – liczbę godzin planowaną w odniesieniu do mocy dyspozycyjnej oznaczonej symbolem „P” albo do mocy dyspozycyjnej oznaczonej symbolem „P”, w każdym roku okresu regulacji.
4. Jednostkowe koszty zmienne, oznaczone symbolem „k”, oblicza się według wzoru: k = K + K + K E gdzie poszczególne symbole oznaczają: K – koszty paliwa, wyrażone w zł, łącznie z kosztami jego transportu i składowania, planowanego do zużycia w każdym roku okresu regulacji, dla jednostki wytwórczej lub grup takich jednostek, K – koszty opłat za gospodarcze korzystanie ze środowiska oraz składowanie odpadów paleniskowych, wyrażone w zł, planowane dla jednostki wytwórczej lub grup takich jednostek w każdym roku okresu regulacji, K – pozostałe koszty zmienne, wyrażone w zł, planowane dla jednostki wytwórczej lub grup takich jednostek w każdym roku okresu regulacji, E– ilość energii elektrycznej planowaną do sprzedaży, wyrażoną w MWh lub w kWh, wytworzoną przez jednostkę wytwórczą lub grupę takich jednostek, w każdym roku okresu regulacji.
Tekst przepisu: akt wydany przez Ministra Klimatu i Środowiska, Dziennik Ustaw z 2022 r. poz. 2505.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.