Przejdź do treści

Rozdział 1

Przepisy ogólne

§ 1. Zakres ewidencjonowania mienia Skarbu Państwa
Rozporządzenie określa sposób ewidencjonowania mienia Skarbu Państwa, w tym sposób prowadzenia zbiorczej ewidencji, o której mowa w art. 43 pkt 3 ustawy z dnia 16 grudnia 2016 r. o zasadach zarządzania mieniem państwowym, oraz związane z tym obowiązki jednostek organizacyjnych, którym powierzono to mienie.
§ 2. Definicje jednostek i pojęć ewidencji mienia
Ilekroć w rozporządzeniu jest mowa o:
1) jednostce ewidencji podstawowej – należy przez to rozumieć:
a) państwową jednostkę organizacyjną, w zakresie przysługujących jej uprawnień wynikających z praw majątkowych Skarbu Państwa, oraz
b) właściwego ministra, w zakresie praw majątkowych Skarbu Państwa nieprzypisanych państwowym jednostkom organizacyjnym
 zobowiązanych do prowadzenia ewidencji mienia Skarbu Państwa na zasadach określonych w przepisach o rachunkowości;
2) jednostce ewidencji przedmiotowej – należy przez to rozumieć podmiot zobowiązany na podstawie odrębnych przepisów do prowadzenia ewidencji przedmiotowo wyróżnionych składników mienia Skarbu Państwa;
3) jednostce pomocniczej ewidencji zbiorczej – należy przez to rozumieć jednostkę organizacyjną obsługującą właściwego dysponenta części budżetu państwa lub jednostkę organizacyjną obsługującą właściwy organ nadzorujący jednostkę ewidencji podstawowej na podstawie odrębnych przepisów;
4) bilansie – należy przez to rozumieć bilans oraz bilans skonsolidowany, o których mowa w przepisach o rachunkowości;
5) bilansie łącznym – należy przez to rozumieć bilans łączny jednostek budżetowych i placówek podległych dysponentowi części budżetowej, sporządzony zgodnie ze szczególnymi zasadami rachunkowości dla jednostek budżetowych.

Pełna treść aktu: w sprawie sposobu ewidencjonowania mienia Skarbu Państwa.