Przejdź do treści

Rozporządzenie

w sprawie specjalizacji z zakresu organizacji pomocy społecznej

Akt obowiązującyDz.U.2012.1081Uchwalono: Tekst ogłoszony

Tekst aktu: wydany przez Ministra Pracy i Polityki Społecznej, Dziennik Ustaw z 2012 r. poz. 1081.Opracowanie: indeksy rzeczowe, interpretacje przepisów i powiązania z orzecznictwem - Kancelarium.

Spis treści (14)

Na podstawie art. 122 ust. 5 ustawy z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej (Dz. U. z 2009 r. Nr 175, poz. 1362,

§ 1. Zakres regulacji specjalizacji z organizacji pomocy społecznej

Rozporządzenie określa:

1) minimum programowe specjalizacji z zakresu organizacji pomocy społecznej, zwanej dalej „specjalizacją”;
2) podmioty uprawnione do prowadzenia specjalizacji i wymagania ich dotyczące;
3) tryb nadawania podmiotom, o których mowa w pkt 2, uprawnień do prowadzenia specjalizacji;
4) tryb uzyskiwania specjalizacji.

§ 2. Minimum programowe specjalizacji i bloki tematyczne

Ustala się minimum programowe specjalizacji, zawierające następujące bloki tematyczne oraz liczbę godzin prze­ znaczonych na realizację każdego z tych bloków tematycznych:

1) współczesne kierunki rozwoju polityki społecznej w ujęciu globalnym, europejskim i lokalnym – 20 godzin;
2) elementy organizacji i zarządzania w pomocy społecznej – 90 godzin, w tym nie mniej niż 7 godzin przypadających na każdy z bloków tematycznych:
a) kadra menedżerska w pomocy społecznej, w tym umiejętność przywództwa, organizacji pracy własnej, zarządzania czasem i rozwiązywania problemów,
b) zarządzanie zasobami ludzkimi,
c) zarządzanie międzyorganizacyjne na poziomie lokalnym, z uwzględnieniem podmiotów niepublicznych w pomocy społecznej,
d) kierowanie i zarządzanie superwizyjne,
e) zarządzanie finansami jednostek organizacyjnych pomocy społecznej, w tym planowanie finansowe, realizacja i kon­ trola realizacji planu finansowego,
f) systemy zarządzania jakością w instytucjach pomocy społecznej,
g) kontrola zarządcza;
3) elementy etyki – 10 godzin; 
4) zadania jednostek organizacyjnych pomocy społecznej gminy, powiatu i województwa – 20 godzin;
5) ewaluacja działań, metody i techniki badań wykorzystywanych w pomocy społecznej – 20 godzin;
6) wybrane zagadnienia prawne, ze szczególnym uwzględnieniem prawa administracyjnego, prawa pracy, prawa zamó­ wień publicznych, prawa rodzinnego i prawa dotyczącego ochrony danych osobowych – 30 godzin;
7) wybrane zagadnienia z zakresu przepisów dotyczących pomocy społecznej i zabezpieczenia społecznego – 15 godzin;
8) publiczne relacje, reklama społeczna i promocja działań w pomocy społecznej – public relations (PR) – 20 godzin;
9) mediacje i negocjacje w pomocy społecznej – 10 godzin;
10) stres i wypalenie zawodowe – 10 godzin;
11) konsultacje dotyczące pracy dyplomowej wymaganej do uzyskania specjalizacji – 10 godzin;
12) wizyty studyjne – hospitacje instytucji działających w obszarze pomocy społecznej – 10 godzin.

§ 3. Podmioty uprawnione do prowadzenia specjalizacji

Specjalizację mogą prowadzić:

1) uczelnie, działające na podstawie ustawy z dnia 27 lipca 2005 r. – Prawo o szkolnictwie wyższym (Dz. U. z 2012 r. poz. 572 i 742),
2) kolegia pracowników służb społecznych, placówki kształcenia ustawicznego, placówki kształcenia praktycznego oraz ośrodki dokształcania i doskonalenia zawodowego, działające na podstawie ustawy z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty (Dz. U. z 2004 r. Nr 256, poz. 2572, z późn. zm.),
3) instytuty badawcze, działające na podstawie ustawy z dnia 30 kwietnia 2010 r. o instytutach badawczych (Dz. U. Nr 96, poz. 618 oraz z 2011 r. Nr 112, poz. 654 i Nr 185, poz. 1092)
 posiadające minimum dwuletnie doświadczenie w prowadzeniu kształcenia lub doskonalenia zawodowego kadr pomocy społecznej, które uzyskały zgodę ministra właściwego do spraw zabezpieczenia społecznego na prowadzenie specjalizacji, zwane dalej „podmiotami uprawnionymi”.

§ 4. Tryb nadawania uprawnień do prowadzenia specjalizacji

1. Podmiot ubiegający się o nadanie uprawnień do prowadzenia specjalizacji składa do ministra właściwego do spraw zabezpieczenia społecznego wniosek o nadanie uprawnień.
2. Wniosek o nadanie uprawnień zawiera:
1) nazwę i adres podmiotu ubiegającego się o nadanie uprawnień do prowadzenia specjalizacji;
2) informację o dotychczasowej działalności podmiotu w zakresie kształcenia i doskonalenia zawodowego kadr pomocy społecznej.
3. Do wniosku o nadanie uprawnień dołącza się szczegółowy program szkolenia zawierający minimum programowe, o którym mowa w § 2, określający cele dydaktyczne, szczegółową tematykę, czas i metody dydaktyczne realizacji poszcze­ gólnych tematów, zalecaną literaturę, a także wskazujący wykładowców, posiadających wykształcenie wyższe oraz co naj­ mniej trzyletni staż zawodowy w kształceniu lub doskonaleniu zawodowym kadr pomocy społecznej lub w instytucjach i podmiotach działających w obszarze pomocy społecznej.
4. Po zaakceptowaniu dokumentów, o których mowa w ust. 1–3, podmiot ubiegający się o nadanie uprawnień uzyskuje zgodę ministra właściwego do spraw zabezpieczenia społecznego na prowadzenie specjalizacji.
5. Podmioty, których dokumenty wymienione w ust. 1–3 nie zostały zaakceptowane, mogą ponownie występować z wnioskiem o nadanie uprawnień do prowadzenia specjalizacji, dołączając do niego poprawione dokumenty. 

§ 5. Dokumentacja prowadzenia specjalizacji i okres jej przechowywania

1. Podmioty uprawnione są obowiązane posiadać dokumentację związaną z prowadzeniem specjalizacji, zawierają­ cą dane osobowe niezbędne dla celów specjalizacji, w tym:
1) program szkolenia;
2) dzienniki zajęć;
3) dokumentację uczestników specjalizacji, w skład której wchodzą: podania o przyjęcie na specjalizację, kopie dokumen­ tów potwierdzających tożsamość uczestników specjalizacji, protokoły egzaminacyjne wraz z pisemnymi ocenami prac dyplomowych;
4) dokumentację wykładowców specjalizacji, potwierdzającą posiadane kwalifikacje i doświadczenie zawodowe;
5) rejestr wydanych dyplomów, zawierający: numer w rejestrze, numer dyplomu, datę odbioru dyplomu, imię i nazwisko osoby, której został wydany dyplom, oraz jej podpis.
2. Podmiot uprawniony przechowuje dokumentację, o której mowa w ust. 1 pkt 3–5, przez okres 5 lat. Po upływie tego okresu dokumentację przekazuje się do właściwego archiwum zakładowego.

§ 6. Warunki uzyskania specjalizacji i dopuszczenia do egzaminu

1. Uzyskanie specjalizacji następuje po złożeniu z wynikiem pozytywnym egzaminu końcowego przed komisją egzaminacyjną do spraw specjalizacji z zakresu organizacji pomocy społecznej, zwaną dalej „komisją”.
2. Do egzaminu, o którym mowa w ust. 1, komisja dopuszcza osobę, która odbyła szkolenie zawierające minimum pro­ gramowe, o którym mowa w § 2, napisała pracę dyplomową oraz uzyskała pozytywną pisemną ocenę pracy dyplomowej dokonaną przez wykładowcę prowadzącego konsultacje dotyczące tej pracy.

§ 7. Powołanie komisji egzaminacyjnej i organizacja egzaminu

1. Komisję powołuje podmiot uprawniony.
2. W skład komisji wchodzą wskazani przez podmiot uprawniony:
1) przewodniczący komisji reprezentujący podmiot uprawniony;
2) co najmniej trzej członkowie komisji, wybrani spośród teoretyków i praktyków pracy socjalnej lub pomocy społecznej, posiadający co najmniej wykształcenie wyższe magisterskie oraz co najmniej pięcioletni staż zawodowy w kształceniu lub doskonaleniu zawodowym kadr pomocy społecznej lub w instytucjach i podmiotach działających w obszarze pomo­ cy społecznej.
3. Komisja wyznacza termin egzaminu końcowego w okresie nie dłuższym niż 30 dni od dnia zakończenia szkolenia, o którym mowa w § 6 ust. 2, oraz sprawuje nadzór nad jego właściwym przygotowaniem i przebiegiem.

§ 8. Forma i przebieg egzaminu końcowego

1. Egzamin końcowy ma formę ustną i składa się z dwóch części.
2. Część pierwsza egzaminu polega na sprawdzeniu wiedzy z zagadnień objętych zakresem minimum programowego, o którym mowa w § 2.
3. Część druga egzaminu polega na obronie pracy dyplomowej.
4. Podczas obrony pracy dyplomowej następuje przedstawienie przez osobę ubiegającą się o uzyskanie specjalizacji głównych założeń pracy dyplomowej oraz odczytanie przez komisję oceny pracy dyplomowej, o której mowa w § 6 ust. 2.
5. Po zakończeniu egzaminu komisja podejmuje uchwałę w sprawie uzyskania albo odmowy uzyskania specjalizacji.

§ 9. Wydanie i treść dyplomu uzyskania specjalizacji

1. Osobie ubiegającej się o uzyskanie specjalizacji, co do której komisja podjęła uchwałę w sprawie uzyskania spe­ cjalizacji, wydaje się dyplom uzyskania specjalizacji.
2. Dyplom uzyskania specjalizacji zawiera:
1) imię, nazwisko oraz datę i miejsce urodzenia osoby, która uzyskała specjalizację;
2) wykaz bloków tematycznych, objętych minimum programowym, o którym mowa w § 2, oraz liczbę godzin ich realiza­ cji;
3) numer i datę uchwały komisji w sprawie uzyskania specjalizacji; 
4) numer dyplomu;
5) podpisy przewodniczącego i członków komisji;
6) pieczęć urzędową podmiotu uprawnionego.

§ 10. Egzamin poprawkowy po odmowie uzyskania specjalizacji

1. Osoba ubiegająca się o uzyskanie specjalizacji, co do której komisja podjęła uchwałę w sprawie odmowy uzyskania specjalizacji, może przystąpić do egzaminu poprawkowego w terminie wyznaczonym przez komisję, nie dłuż­ szym niż 90 dni od dnia zakończenia szkolenia, o którym mowa w § 6 ust. 2.
2. Do egzaminu poprawkowego mają zastosowanie odpowiednio przepisy § 8.
3. Osoba ubiegająca się o uzyskanie specjalizacji może przystąpić do egzaminu poprawkowego jeden raz.

§ 12. Zachowanie uzyskanej i kontynuacja rozpoczętej specjalizacji

1. Osoby, które uzyskały specjalizację z zakresu organizacji pomocy społecznej przed dniem wejścia w życie niniejszego rozporządzenia, zachowują ją.
2. Osoby, które kontynuują specjalizację z zakresu organizacji pomocy społecznej w dniu wejścia w życie rozporządze­ nia, mogą uzyskać specjalizację na warunkach określonych w rozporządzeniu Ministra Polityki Społecznej z dnia 22 wrześ­ nia 2004 r. w sprawie specjalizacji z zakresu organizacji pomocy społecznej (Dz. U. Nr 219, poz. 2224), jednak nie później niż w okresie 12 miesięcy od dnia wejścia w życie niniejszego rozporządzenia.

§ 13. Utrata i zachowanie ważności zgód na prowadzenie specjalizacji

1. Zgody na prowadzenie specjalizacji z zakresu organizacji pomocy społecznej udzielone podmiotom uprawnio­ nym przed dniem wejścia w życie rozporządzenia tracą ważność z dniem wejścia w życie rozporządzenia, z zastrzeżeniem ust. 2.
2. W przypadku podmiotów uprawnionych, które rozpoczęły prowadzenie specjalizacji z zakresu organizacji pomocy społecznej przed dniem wejścia w życie rozporządzenia, zgody na prowadzenie specjalizacji udzielone tym podmiotom przed dniem wejścia w życie rozporządzenia zachowują ważność do dnia zakończenia rozpoczętej specjalizacji, jednak nie dłużej niż przez okres 12 miesięcy od dnia wejścia w życie niniejszego rozporządzenia.