§ 1. Ewidencjonowanie broni, amunicji i środków przymusu bezpośredniego
1. Broń, amunicja i środki przymusu bezpośredniego podlegają ewidencjonowaniu odpowiednio w:
1) książce ewidencji broni, której wzór stanowi załącznik nr 1 do rozporządzenia,
2) książce ewidencji amunicji, której wzór stanowi załącznik nr 2 do rozporządzenia,
3) książce ewidencji środków przymusu bezpośredniego, której wzór stanowi załącznik nr 3 do rozporządzenia
zwanych dalej „książkami ewidencyjnymi”.
2. Wydawanie broni i środków przymusu bezpośredniego przed rozpoczęciem służby oraz przyjmowanie ich po zakończeniu służby jest odnotowywane w książce wydania i przyjęcia broni, amunicji oraz środków przymusu bezpośredniego, której wzór stanowi załącznik nr 4 do rozporządzenia.
3. Amunicję do celów szkolenia strzeleckiego rozlicza się w karcie rozchodu amunicji, której wzór stanowi załącznik nr 5 do rozporządzenia.
4. Książki ewidencyjne, o których mowa w ust. 1, książkę, o której mowa w ust. 2, oraz kartę, o której mowa w ust. 3, wraz z kopiami dowodu zakupu broni i amunicji przechowuje się w magazynie broni w siedzibach właściwych jednostek straży ochrony kolei, także po dokonaniu ostatniego wpisu.
5. Poszczególne karty książek ewidencyjnych są kolejno numerowane i przeszyte, a całość jest pieczętowana pieczęcią jednostki straży ochrony kolei.
6. W książkach ewidencyjnych dopuszcza się dokonywanie zapisów uwzględniających podział broni, amunicji i środków przymusu bezpośredniego według rodzajów.
7. W książkach ewidencyjnych nie wolno dokonywać przeprawiania cyfr, nazw, jak również wycierać lub zamazywać wcześniej omyłkowo wprowadzonych zapisów. W przypadku pomyłki błędny zapis należy przekreślić jeden raz kolorem czerwonym i dokonać ponownego poprawnego zapisu z opisem popełnionego błędu w rubryce przeznaczonej do zamieszczania uwag.
Tekst przepisu: akt wydany przez Ministra Infrastruktury i Rozwoju, Dziennik Ustaw z 2014 r. poz. 606.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.