Rozdział 16. Szczegółowe zasady rozgrywania…

Rozdział 16

Szczegółowe zasady rozgrywania gonitw kłusem pod siodłem

§ 88. Warunki udziału konia w gonitwie kłusem pod siodłem

1. Koń biorący udział w gonitwie kłusem pod siodłem powinien być przyprowadzony na miejsce wskazane przez organizatora wyścigów konnych nie później niż na 30 minut przed rozpoczęciem gonitwy.

2. Ogłowie konia nie może zawierać elementów mogących powodować ból lub zranienie.

3. Waga jeźdźca oznacza wagę człowieka, bez kasku, oraz wszystkich przedmiotów, które koń niesie w gonitwie, z wyjątkiem napierśnika, wytoka, nachrapnika, uzdy, kiełzna, okularów, bata, nauszników, wszelkich ochraniaczy, bandaży, ścierki pod siodło z numerem, pomniejszoną o 0,5 kg przewidziane na kamizelkę ochronną albo o rzeczywistą wagę kamizelki.

4. Szczegółowa skala wag noszonych przez konie jest określona w załączniku nr 2 do rozporządzenia.

§ 89. Zasady startu koni i równe szanse uczestników gonitwy

1. Od chwili wjechania na bieżnię toru wyścigowego do chwili startu konie pozostają w dyspozycji sędziego startera.

2. Przy starcie zabronione jest przeszkadzanie innemu koniowi lub wykonywanie czynności wpływających negatywnie na równe szanse pozostałych uczestników gonitwy.

3. Start w gonitwie odbywa się przy zastosowaniu maszyny startowej albo czerwonej chorągiewki (start wolny), z tym że start w gonitwie przeprowadzanej w systemie handikapowym odbywa się tylko przy zastosowaniu czerwonej chorągiewki.

§ 90. Przebieg startu koni z maszyną startową i chorągiewką

1. W gonitwach, w których używa się maszyny startowej:

1) konie ustawia się za maszyną startową w kolejności numerów startowych od wewnętrznej strony bieżni toru wyścigowego;

2) maszynę startową ustawia się w odległości do 350 m przed linią startu;

3) sędzia starter wydaje komendę „maszyna startowa jedzie do startu za 1 minutę”, po której konie powinny ustawić się w odległości około 150 m za maszyną startową;

4) sędzia starter wydaje następnie komendę „gotów do startu”, po której maszyna startowa oraz ustawione za nią konie ruszają;

5) w odległości około 100 m przed linią startu konie zajmują swoje pola startowe;

6) maszyna startowa podczas startu powinna osiągać prędkości:

a) 200 m przed linią startu – 30 km/h,

b) 100 m przed linią startu – 40 km/h,

c) na linii startu – 52 km/h;

7) po przekroczeniu linii startu maszyna startowa zwiększa prędkość, aby oddalić się od koni i bezkolizyjnie zjechać na bok.

2. W gonitwach, w których start odbywa się przy zastosowaniu czerwonej chorągiewki:

1) konie ustawia się w kolejności numerów startowych;

2) konie mogą startować w kilku rzędach, przy czym w gonitwach przeprowadzanych w systemie handikapowym konie mające do pokonania różne dystanse rozstawia się w odległości co 20 m od linii startu;

3) sędzia starter wydaje komendę „do startu”, po której konie jeden za drugim udają się najkrótszą drogą do miejsca startu;

4) sędzia starter wydaje następnie komendy: „start za trzy minuty”, „start za dwie minuty” oraz „start za jedną minutę”, po której wydaniu konie ustawia się w jednej linii, zwrócone w kierunku linii startu i kieruje się je do linii startu;

5) start następuje po wydaniu komendy „start” i opuszczeniu czerwonej chorągiewki;

6) za start równy uznaje się start, w którym żaden koń nie jest wysunięty w stosunku do pozostałych w tym samym rzędzie o więcej niż o długość.

§ 91. Zwolnienie konia z dyspozycji sędziego startera

1. Sędzia starter może zwolnić konia ze swojej dyspozycji w przypadku:

1) stwarzania przez konia podczas startu niebezpieczeństwa dla innych uczestników;

2) dwukrotnego uniemożliwienia wykonania startu;

3) nagłego zachorowania jeźdźca lub konia;

4) opóźnienia lub przeszkadzania przez jeźdźca w wykonaniu prawidłowego startu;

5) rażącego naruszenia zasady równości szans;

6) zaistnienia innych uzasadnionych przypadków, po uprzednim zawiadomieniu komisji technicznej.

2. O zwolnieniu konia z dyspozycji sędzia starter zawiadamia komisję techniczną, w miarę możliwości przed rozpoczęciem gonitwy, nie później jednak niż bezpośrednio po jej zakończeniu.

§ 92. Zwolnienie konia z dyspozycji startera przez komisję

Jeżeli w okresie od wyjścia koni na bieżnię toru wyścigowego do momentu podejścia do linii startu nastąpi jakakolwiek okoliczność uniemożliwiająca w ocenie komisji technicznej udział konia w gonitwie lub w której wyniku może zostać naruszona zasada równości szans, komisja techniczna może uznać konia za zwolnionego z dyspozycji sędziego startera.

§ 93. Unieważnienie startu i zawrócenie koni na start

Jeżeli sędzia starter stwierdził, że start nastąpił:

1) w sposób naruszający zasadę równych szans lub

2) w wyniku awarii maszyny startowej

uznaje taki start za nieważny i sygnałem dźwiękowym lub świetlnym oraz podniesieniem czerwonej chorągiewki daje sygnał osobie wyznaczonej przez organizatora wyścigów konnych (kontrstarterowi), znajdującej się w odległości 80 m od linii startu, do zawrócenia koni na miejsce startu.

§ 94. Klasyfikacja udziału konia w gonitwie

1. Konia, który nie wystartował lub wystartował, ale zatrzymał się lub zboczył z wyznaczonego toru gonitwy przed minięciem kontrstartera, uważa się za konia, który pozostał na starcie.

2. Konia, który po prawidłowym starcie minął kontrstartera, uważa się za konia, który brał udział w gonitwie w sposób ważny, nawet jeżeli jej nie ukończył.

3. Konia, który prawidłowo wystartował, minął kontrstartera, zboczył z wyznaczonego toru gonitwy lub nie osiągnął celownika, uważa się za konia, który nie ukończył gonitwy.

4. Koń, który był w dyspozycji sędziego startera i nie wystartował, nie może brać udziału w gonitwie dla koni, które nie biegały.

§ 95. Zasady prowadzenia konia podczas gonitwy

1. W trakcie rozgrywania gonitwy:

1) od chwili wystartowania do chwili minięcia celownika konie powinny biec czystym kłusem (poruszanie do przodu następuje w takcie na dwa, przy diagonalnej kolejności stawiania kopyt);

2) jeźdźcy stosują taktykę, która umożliwia maksymalne wykorzystanie możliwości dosiadanych przez nich koni, w szczególności nie mogą w żadnej fazie gonitwy bez uzasadnionej przyczyny wstrzymywać koni;

3) przy przejściu konia do chodu innego niż określony w pkt 1 jeździec powinien wyjechać na zewnątrz bieżni toru wyścigowego i, zwalniając, przywrócić konia do czystego kłusa.

2. Jeźdźcy nie mogą:

1) przeszkadzać innym koniom, w szczególności przez ich potrącanie, przepychanie, przyciskanie do bandy, zajeżdżanie drogi, oraz płoszyć innego konia;

2) jechać środkiem bieżni, z wyjątkiem prostej finiszowej;

3) uderzać konia batem:

a) więcej niż pięć razy w gonitwie,

b) w sposób, który może spowodować obrażenia,

c) jeżeli w wyniku tego koń nie przyspiesza, został pokonany lub z przewagą wygrywa gonitwę,

d) w głowę, szyję, podbrzusze, słabiznę,

e) podnosząc rękojeść bata powyżej poziomu ramienia;

4) uderzać konia końcem wodzy lub rękojeścią bata;

5) kontynuować gonitwy, jeżeli zostali podczas jej rozgrywania poinformowani o dyskwalifikacji;

6) poganiać konia ręką;

7) stwarzać innych sytuacji mogących narazić na niebezpieczeństwo jeźdźców lub konie.

3. Dopuszcza się dwukrotne przejście konia w chód inny niż czysty kłus w danej gonitwie, z wyjątkiem przypadku określonego w § 98 ust. 1 pkt 2, jeżeli w czasie chodu innego niż czysty kłus koń traci dystans w stosunku do innych koni.

4. Jeżeli koń przejdzie w chód inny niż czysty kłus na odcinku ostatnich 200 m przed celownikiem, powinien bez zwalniania osiągnąć celownik.

5. Jeździec powinien wykazać poprawną taktycznie i technicznie jazdę.

§ 96. Ustalenie zwycięzcy i zmniejszenie prędkości konia

1. Gonitwę wygrywa koń, który jako pierwszy osiągnie celownik (nos znajduje się na linii mety).

2. Po osiągnięciu celownika koń powinien stopniowo, na dystansie 150 m, zmniejszyć prędkość.

§ 97. Ustalenie wyniku gonitwy i kolejności koni

1. Kolejność, w jakiej konie osiągają celownik, ustala sędzia u celownika, określając kolejne miejsca, jakie zajęły poszczególne konie, oraz czasy, jakie osiągnęły w gonitwie.

2. Dla ustalenia kolejności, w jakiej konie osiągnęły celownik, mogą być stosowane pomocnicze urządzenia techniczne, w szczególności fotofinisz, oraz zapis przebiegu gonitwy na nośnikach danych.

3. Sędzia u celownika zamieszcza ustalenia, o których mowa w ust. 1, w protokole, który niezwłocznie przekazuje komisji technicznej.

4. Ustalenia wyniku gonitwy dokonuje komisja techniczna na podstawie protokołu przekazanego przez sędziego u celownika, informacji od sędziego u wagi o wynikach sprawdzania wagi oraz na podstawie innych informacji dotyczących przebiegu gonitwy.

5. Jeżeli komisja techniczna ustali, że koń biorący udział w gonitwie był prowadzony przez jeźdźca w taki sposób, że przeszkadzał innemu koniowi i w wyniku tego koń, któremu przeszkadzano, minął celownik po koniu, który przeszkadzał, komisja techniczna, ustalając wynik gonitwy, przesuwa konia, który przeszkadzał, na miejsce bezpośrednio po miejscu konia, któremu przeszkadzał.

6. Jeżeli komisja techniczna ustali, że koń biorący udział w gonitwie był prowadzony przez jeźdźca w taki sposób, że przeszkadzał kilku koniom i w wyniku tego konie, którym przeszkadzano, minęły celownik po koniu, który przeszkadzał, komisja techniczna, ustalając wynik gonitwy, przesuwa konia, który przeszkadzał, na miejsce bezpośrednio po miejscu konia, któremu przeszkadzał i który zajął najbardziej odległe miejsce.

7. Od orzeczenia komisji technicznej w sprawach określonych w ust. 5 i 6 właścicielowi konia lub jeźdźcowi przysługuje odwołanie do komisji odwoławczej.

8. Wyniki gonitwy są podawane do wiadomości w sposób zwyczajowo przyjęty na danym torze wyścigowym.

§ 98. Przesłanki dyskwalifikacji konia w gonitwie

1. Koń, który brał udział w gonitwie, podlega dyskwalifikacji, jeżeli:

1) był trenowany przez osobę nieposiadającą licencji na trenowanie koni;

2) przeszedł w danej gonitwie w chód inny niż czysty kłus na odcinku 200 m przed celownikiem, przy czym początek 200-metrowego odcinka został wyraźnie oznakowany;

3) poruszał się w gonitwie chodem innym niż czysty kłus na odcinku dłuższym niż 30 kroków;

4) nie został zapisany do gonitwy albo zapis został uznany za nieważny;

5) został wycofany z gonitwy;

6) został zwolniony z dyspozycji sędziego startera;

7) w wyniku kontroli antydopingowej ustalono, że podano mu niedozwolone środki dopingujące;

8) trzykrotnie przeszedł w chód inny niż czysty kłus;

9) poruszając się chodem innym niż czysty kłus wyraźnie zyskał dystans w stosunku do pozostałych koni;

10) był dosiadany przez osobę nieposiadającą licencji na dosiadanie koni;

11) waga jeźdźca, który go dosiadał, nie była sprawdzona przed i po gonitwie;

12) niósł wagę niższą co najmniej o 0,4 kg od tej, jaka wynikała z warunków gonitwy;

13) waga jeźdźca, który go dosiadał, sprawdzona po gonitwie, okazała się co najmniej o 0,4 kg niższa od wagi ustalonej przed gonitwą;

14) brał udział w gonitwie pomimo, że został zwolniony z dyspozycji sędziego startera;

15) nie spełniał warunków określonych dla danej gonitwy;

16) był prowadzony przez jeźdźca w taki sposób, że przeszkadzał innemu koniowi, który wskutek tego nie ukończył gonitwy;

17) dystans w gonitwie przeprowadzanej w systemie handikapowym był niezgodny z warunkami gonitwy.

2. Dyskwalifikacja konia z powodu nieprawidłowości chodów może zapaść w trybie natychmiastowym w trakcie gonitwy, a zdyskwalifikowany koń nie może jej kontynuować i jeździec, w sposób bezpieczny, opuszcza bieżnię toru wyścigowego.

3. Od orzeczenia komisji technicznej w sprawie dyskwalifikacji konia właścicielowi konia przysługuje odwołanie do komisji odwoławczej.

§ 99. Odpowiednie stosowanie przepisów o nieważności gonitwy

Do uznawania gonitwy za nieważną stosuje się odpowiednio przepisy § 78.

Pełna treść aktu: w sprawie regulaminu wyścigów konnych.