Rozdział 15. Szczegółowe zasady rozgrywania…

Rozdział 15

Szczegółowe zasady rozgrywania gonitw kłusaków w zaprzęgu

§ 79. Wyposażenie i wymagania dotyczące zaprzęgów kłusaków

1. W gonitwach kłusaków w zaprzęgu sulkę wyposaża się w:

1) dyszle wykonane z drewna, metalu lub włókna węglowego;

2) podpory pod stopy powożącego, umiejscowione na dyszlach;

3) pełne koła (szprychy zabezpieczone plastikową osłoną);

4) chlapacze w przypadku intensywnych opadów deszczu lub śniegu;

5) uprząż z mechanizmem ułatwiającym szybkie wypięcie konia.

2. Sulka powinna być pozbawiona wystających elementów, które mogą stwarzać niebezpieczeństwo dla innych uczestników gonitwy.

3. Uprząż i ogłowie konia nie mogą zawierać elementów powodujących ból lub zranienie.

4. Zaprzęgi biorące udział w gonitwie powinny być przyprowadzone na miejsce wskazane przez organizatora wyścigów konnych nie później niż na 30 minut przed rozpoczęciem gonitwy.

§ 80. Zasady startu zaprzęgów w gonitwie

1. Od chwili wjechania na bieżnię toru wyścigowego do chwili startu konie pozostają w dyspozycji sędziego startera.

2. Przy starcie zabronione jest przeszkadzanie innemu zaprzęgowi lub dokonywanie czynności wpływających negatywnie na równe szanse pozostałych uczestników gonitwy.

3. Start zaprzęgów w gonitwie odbywa się przy zastosowaniu maszyny startowej albo czerwonej chorągiewki przy starcie wolnym, z tym że start w gonitwie przeprowadzanej w systemie handikapowym odbywa się tylko przy zastosowaniu czerwonej chorągiewki.

§ 81. Przebieg startu zaprzęgów z maszyną startową i chorągiewką

1. W gonitwach, w których używa się maszyny startowej:

1) zaprzęgi ustawia się za maszyną startową w kolejności numerów startowych od wewnętrznej strony bieżni toru wyścigowego;

2) zaprzęgi mogą startować maksymalnie w dwóch rzędach, przy czym ustawia się je w ten sposób, że w drugim rzędzie zaprzęgi zajmują co drugie pole;

3) maszynę startową ustawia się w odległości do 350 m przed linią startu;

4) sędzia starter wydaje komendę „maszyna startowa jedzie do startu za 1 minutę”, po której zaprzęgi powinny ustawić się w odległości około 150 m za maszyną startową;

5) sędzia starter wydaje następnie komendę „gotów do startu”, po której maszyna startowa oraz ustawione za nią zaprzęgi rozpoczynają jazdę;

6) w odległości około 100 m przed linią startu zaprzęgi zajmują swoje pola startowe, z tym że zaprzęgi w drugim rzędzie ustawiają się bezpośrednio za pierwszym rzędem;

7) maszyna startowa podczas startu powinna osiągać prędkości:

a) 200 m przed linią startu – 30 km/h,

b) 100 m przed linią startu – 40 km/h,

c) na linii startu – 52 km/h;

8) po przekroczeniu linii startu maszyna startowa zwiększa prędkość, aby oddalić się od zaprzęgów i bezkolizyjnie zjechać na bok.

2. W gonitwach, w których start odbywa się przy zastosowaniu czerwonej chorągiewki:

1) zaprzęgi ustawia się w kolejności numerów startowych;

2) zaprzęgi mogą startować w kilku rzędach, przy czym w gonitwach przeprowadzanych w systemie handikapowym możliwe jest korzystanie ze sprzętu pomocniczego, a w szczególności z gumy;

3) w gonitwach przeprowadzanych w systemie handikapowym zaprzęgi mające do pokonania różne dystanse rozstawia się w odległości co 20 m od linii startu;

4) sędzia starter wydaje komendę „do startu”, po której zaprzęgi jeden za drugim jadą najkrótszą drogą do miejsca startu;

5) sędzia starter wydaje następnie komendy: „start za trzy minuty”, „start za dwie minuty” oraz „start za jedną minutę”, po wydaniu której zaprzęgi ustawiają się w jednej linii, zwrócone w kierunku linii startu i rozpoczynają jazdę do linii startu;

6) start następuje po wydaniu komendy „start” i opuszczeniu czerwonej chorągiewki;

7) za równy start uznaje się start, w którym pierwszy zaprzęg nie jest wysunięty w stosunku do pozostałych zaprzęgów w tym samym rzędzie o więcej niż długość zaprzęgu;

8) sędzia starter uznaje start za nieważny w przypadku, gdy po komendzie „start” zaprzęg stanie w poprzek bieżni toru wyścigowego, przeszkadzając w starcie innym zaprzęgom.

§ 82. Zwolnienie zaprzęgu z dyspozycji sędziego startera

1. Sędzia starter może zwolnić zaprzęg ze swojej dyspozycji:

1) jeżeli zachowanie konia podczas startu stwarza niebezpieczeństwo dla innych zaprzęgów;

2) w przypadku dwukrotnego uniemożliwienia wykonania startu innym zaprzęgom.

2. Do zwalniania zaprzęgu z dyspozycji sędziego startera przepisy § 70 i 71 stosuje się odpowiednio.

§ 83. Unieważnienie startu naruszającego zasadę równych szans

Jeżeli sędzia starter stwierdził, że start nastąpił w sposób naruszający zasadę równych szans, w szczególności w przypadku, o którym mowa w § 81 ust. 2 pkt 8, lub w przypadku awarii maszyny startowej, uznaje taki start za nieważny i sygnałem dźwiękowym lub świetlnym oraz podniesieniem czerwonej chorągiewki daje sygnał kontrstarterowi do zawrócenia zaprzęgów na miejsce startu. Przepis § 72 ust. 2 stosuje się odpowiednio.

§ 84. Zasady prowadzenia zaprzęgów podczas gonitwy

1. W trakcie rozgrywania gonitwy:

1) od chwili wystartowania do chwili minięcia celownika konie powinny biec czystym kłusem; poruszanie do przodu następuje w takcie na dwa, przy diagonalnej kolejności stawiania kopyt;

2) powożący stosują taktykę, która umożliwia maksymalne wykorzystanie możliwości prowadzonych przez nich koni, w szczególności powożący nie mogą w żadnej fazie gonitwy bez uzasadnionej przyczyny wycofać zaprzęgów; przy przejściu konia do chodu innego niż określony w pkt 1 powożący powinien wyjechać na zewnątrz bieżni toru wyścigowego i, zwalniając, przywrócić konia do właściwego chodu;

3) powożący prowadzą zaprzęgi w taki sposób, aby:

a) nie przeszkadzać innym zaprzęgom, w szczególności przez ich potrącanie, przepychanie, przyciskanie do bandy i zajeżdżanie drogi,

b) po wyprzedzeniu prowadzącego zaprzęgu zjechać na wewnętrzną stronę bieżni toru wyścigowego (pierwszy tor) w odległości co najmniej 2 długości konia od następnego zaprzęgu,

c) nie jechać środkiem bieżni, z wyjątkiem prostej finiszowej;

4) powożący nie mogą:

a) płoszyć innego konia,

b) uderzać konia batem w gonitwie więcej niż pięć razy, końcem lejców, rękojeścią bata lub w sposób, który może spowodować obrażenia,

c) kontynuować gonitwy, jeżeli zostali podczas jej rozgrywania poinformowani o dyskwalifikacji,

d) uderzać konia batem, jeżeli w wyniku tego koń nie przyspiesza, został pokonany lub z przewagą wygrywa gonitwę,

e) stwarzać innych sytuacji mogących narazić na niebezpieczeństwo inne zaprzęgi.

2. Dopuszcza się dwukrotne przejście konia w chód inny niż czysty kłus w danej gonitwie, z wyjątkiem przypadku określonego w § 86 ust. 1 pkt 1 lit. b, jeżeli w czasie chodu innego niż czysty kłus zaprzęg traci dystans w stosunku do innych zaprzęgów.

3. Jeżeli koń z zaprzęgu przejdzie w chód inny niż czysty kłus na odcinku 200 m przed celownikiem, zaprzęg powinien bez zwalniania osiągnąć celownik.

4. Powożący powinien wykazać poprawną taktycznie i technicznie jazdę.

§ 85. Ustalenie wyniku gonitwy i kolejności na celowniku

1. Gonitwę wygrywa zaprzęg, którego koń jako pierwszy osiągnie celownik (nos znajduje się na linii mety).

2. Po osiągnięciu celownika zaprzęg powinien stopniowo, na dystansie 150 m, zmniejszyć prędkość.

3. Kolejność, w jakiej konie osiągają celownik, ustala sędzia u celownika, określając kolejne miejsca, jakie zajęły poszczególne konie, oraz czasy i odległości między nimi, jakie osiągnęły w gonitwie.

4. Dla ustalenia kolejności, w jakiej konie osiągnęły celownik, mogą być stosowane pomocnicze urządzenia techniczne, w szczególności fotofinisz, oraz zapis przebiegu gonitwy na nośnikach danych.

5. Sędzia u celownika zamieszcza ustalenia, o których mowa w ust. 3, w protokole, który niezwłocznie przekazuje komisji technicznej.

6. Ustalenia wyniku gonitwy dokonuje komisja techniczna na podstawie protokołu przekazanego przez sędziego u celownika oraz na podstawie innych informacji dotyczących zgodności przebiegu gonitwy z regulaminem wyścigów konnych.

7. Jeżeli komisja techniczna ustali, że zaprzęg biorący udział w gonitwie był prowadzony przez powożącego w taki sposób, że przeszkadzał innemu zaprzęgowi i w wyniku tego zaprzęg, któremu przeszkadzano, minął celownik po zaprzęgu, który przeszkadzał, komisja techniczna, ustalając wynik gonitwy, przesuwa zaprzęg, który przeszkadzał, na miejsce bezpośrednio po miejscu zaprzęgu, któremu przeszkadzał.

8. Jeżeli komisja techniczna ustali, że zaprzęg biorący udział w gonitwie był prowadzony przez powożącego w taki sposób, że przeszkadzał kilku zaprzęgom i w wyniku tego zaprzęgi, którym przeszkadzano, minęły celownik po zaprzęgu, który przeszkadzał, komisja techniczna, ustalając wynik gonitwy, przesuwa zaprzęg, który przeszkadzał, na miejsce bezpośrednio po miejscu zaprzęgu, któremu przeszkadzał i który zajął najbardziej odległe miejsce.

9. Od orzeczenia komisji technicznej w sprawach określonych w ust. 7 i 8 właścicielowi konia lub powożącemu przysługuje prawo wniesienia odwołania do komisji odwoławczej.

10. Wyniki gonitwy są podawane do wiadomości w sposób zwyczajowo przyjęty na danym torze wyścigowym.

§ 86. Przesłanki dyskwalifikacji zaprzęgu i odwołanie

1. Zaprzęg, który brał udział w gonitwie, podlega dyskwalifikacji, jeżeli:

1) koń z tego zaprzęgu:

a) był trenowany przez osobę nieposiadającą licencji na trenowanie koni,

b) przeszedł w danej gonitwie w chód inny niż czysty kłus na odcinku 200 m przed celownikiem, jeżeli początek 200 m odcinka został wyraźnie oznakowany,

c) poruszał się w gonitwie chodem innym niż czysty kłus na odcinku dłuższym niż 30 kroków,

d) nie został zapisany do gonitwy albo zapis został uznany za nieważny,

e) został z gonitwy wycofany,

f) został zwolniony z dyspozycji sędziego startera,

g) trzykrotnie podczas gonitwy przeszedł w chód inny niż czysty kłus,

h) poruszając się chodem innym niż czysty kłus wyraźnie zyskał dystans w stosunku do pozostałych zaprzęgów;

2) w wyniku kontroli antydopingowej ustalono, że podano koniowi niedozwolone środki dopingujące;

3) zaprzęg był prowadzony przez osobę nieposiadającą licencji na powożenie;

4) zaprzęg brał udział w gonitwie, pomimo że został zwolniony z dyspozycji sędziego startera;

5) dystans zaprzęgu w gonitwie przeprowadzanej w systemie handikapowym był niezgodny z warunkami gonitwy;

6) zaprzęg lub koń z tego zaprzęgu nie spełniał warunków określonych dla danej gonitwy;

7) zaprzęg był prowadzony przez powożącego w taki sposób, że przeszkadzał innemu zaprzęgowi, który wskutek tego nie ukończył gonitwy.

2. Dyskwalifikacja zaprzęgu z powodu nieprawidłowości chodu konia może zapaść w trybie natychmiastowym w trakcie gonitwy, a zdyskwalifikowany zaprzęg nie może jej kontynuować i powinien w sposób bezpieczny opuścić bieżnię toru wyścigowego.

3. Od orzeczenia komisji technicznej w sprawie dyskwalifikacji zaprzęgu właścicielowi konia przysługuje odwołanie do komisji odwoławczej.

§ 87. Uznanie gonitwy za nieważną

Do uznawania gonitwy za nieważną stosuje się odpowiednio przepisy § 78.

Pełna treść aktu: w sprawie regulaminu wyścigów konnych.