Rozdział 3. Kryteria zdrowotne i użytkowe…

Rozdział 3

Kryteria zdrowotne i użytkowe doboru psa

§ 6. Wymagania zdrowotne i użytkowe psów do służby ratowniczej

1. W momencie zakupu pies służbowy posiada:

1) aktualne zaświadczenie o szczepieniu przeciwko wściekliźnie (nie dotyczy psów w wieku poniżej 12 tygodnia życia);

2) wyniki badania w kierunku dysplazji stawów biodrowych i stawów łokciowych wraz z opisem lekarskim stwierdzającym, iż pies jest wolny od dysplazji stawów biodrowych i łokciowych (nie dotyczy psów w wieku poniżej 24 tygodnia życia).

2. Podstawą dyskwalifikacji do zakupu psa służbowego może być uzasadnione podejrzenie występowania chorób i wad, o których mowa w ust. 3, a także stwierdzenie:

1) widocznych blizn i dużych uszkodzeń skóry, w tym wyłysień i odbarwień, nawet po zaleczeniu, a także blizn lub innych śladów w okolicy szyi lub lewego ucha, mogących świadczyć o próbach usunięcia oznakowania elektronicznego lub tatuażu;

2) całkowitej lub częściowej amputacji uszu lub ogona;

3) złego stanu higieny psa, w tym:

a) silnego zabrudzenia skóry i sierści,

b) inwazji egzopasożytów,

c) nieprawidłowej pielęgnacji sierści, której utrzymanie w należytym stanie wymaga specjalnych zabiegów, takich jak strzyżenie lub trymowanie.

3. Do szkolenia w Państwowej Straży Pożarnej psa służbowego dyskwalifikują:

1) wady behawioralne i choroby neurologiczne mogące objawiać się:

a) nadpobudliwością ruchową lub innymi niepożądanymi zachowaniami,

b) zachowaniami sugerującymi możliwość występowania choroby kojcowej,

c) otępiałością lub słabą reakcją na bodźce środowiskowe,

d) innymi atypowymi reakcjami na bodźce zewnętrzne;

2) wady i choroby narządów zmysłów, w tym:

a) zaburzenia równowagi,

b) choroba lokomocyjna;

3) wady budowy i postawy, w tym:

a) dysplazja stawów,

b) kulawizny,

c) stan po złamaniach kości,

d) krzywica,

e) dysfunkcje ruchowe,

f) nierozwinięta muskulatura;

4) wady i choroby układu powłokowego, w tym:

a) uszkodzenia skóry i sierści, w szczególności otarcia, wygryzienia lub zmiany niedoborowe,

b) podejrzenie występowania neurodermatozy;

5) zaburzenia przemiany materii związane z:

a) wychudzeniem,

b) otyłością;

6) schorzenia wymagające stosowania diety;

7) przepuklina pępkowa;

8) wnętrostwo;

9) ciąża lub ciąża urojona.

4. Do szkolenia w Państwowej Straży Pożarnej psa służbowego mogą dyskwalifikować:

1) wady i choroby narządów zmysłów (oczu, uszu, nosa);

2) budowa nietypowa dla danej rasy (wzrost, waga, proporcje, kątowanie);

3) uszkodzenia poduszek łap i pazurów;

4) wady i braki uzębienia.

5. W przypadku stwierdzenia wad lub chorób, o których mowa w ust. 4, decyzję o niezakwalifikowaniu psa służbowego do szkolenia podejmuje lekarz weterynarii w uzgodnieniu z właściwym kierownikiem jednostki organizacyjnej Państwowej Straży Pożarnej.

6. Psy służbowe muszą uzyskać pozytywne wyniki testów szczeniąt oraz testów mentalności i przydatności do szkolenia, które określają:

1) stopień zależności psa od człowieka;

2) stopień socjalizacji psa i jego przystosowania do życia z człowiekiem;

3) tendencję psa do dominacji i submisji oraz reakcję na ograniczenie ruchów;

4) predyspozycje do aportowania i wrażliwość na bodźce;

5) zachowanie psa wobec innych psów.

7. Psy kontraktowe muszą posiadać zdany egzamin gruzowiskowy klasy 0, o którym mowa w § 8 ust. 3, oraz uzyskać pozytywny wynik badań weterynaryjnych wskazujący na brak przeciwwskazań zdrowotnych do użycia psa w akcji ratowniczej.

8. Inne psy muszą posiadać zdany egzamin gruzowiskowy klasy 0 lub egzamin terenowy klasy 0, o których mowa w § 8 ust. 3, oraz uzyskać pozytywny wynik badań weterynaryjnych wskazujących na brak przeciwwskazań zdrowotnych do użycia psa w akcji ratowniczej.

Pełna treść aktu: w sprawie psów używanych w akcjach ratowniczych.