Przejdź do treści

Rozdział 4

Infrastruktura lotniska

1. W trakcie postoju statku powietrznego na stanowisku postojowym znajduje się co najmniej jedna gaśnica proszkowa o łącznej ilości proszku gaśniczego nie mniejszej niż:
1) 4 kg na jedno stanowisko dla lotniska przyjmującego samoloty o długości kadłuba mniejszej niż 24 m oraz lotniska zaliczonego do kategorii lotniska H1 albo H2;
2) 25 kg na jedno stanowisko dla lotniska przyjmującego samoloty o długości kadłuba równej 24 m lub większej oraz lotniska zaliczonego do kategorii lotniska H3;
3) 4 kg na pięć stanowisk postojowych dla statków powietrznych innych niż określone w pkt 1 i 2.
2. Dopuszcza się stosowanie gaśnic innych niż proszkowe. W takim przypadku przyjmuje się, że 1 kg proszku gaśniczego odpowiada 1 kg lub 1,5 dminnego środka gaśniczego.
1. Zarządzający lotniskiem podczas tankowania i obsługi naziemnej statków powietrznych zapewnia odpowiedni i gotowy do użycia co najmniej w początkowej fazie gaszenia pożaru paliwa sprzęt gaśniczy, o którym mowa w § 25 ust. 1.
2. Jeżeli tankowanie statku powietrznego odbywa się podczas wsiadania, przebywania na pokładzie lub wysiadania pasażerów, zarządzający lotniskiem zapewnia:
1) podstawienie schodów pasażerskich pod wszystkie drzwi statku powietrznego przeznaczone do ruchu pasażerskiego w celu umożliwienia bezpiecznej ewakuacji;
2) użycie integralnych schodów pasażerskich będących stałym wyposażeniem statku powietrznego do spełnienia wymogów określonych w pkt 1;
3) użycie dróg ewakuacyjnych;
4) w czasie trwania operacji zachowanie dwukierunkowej łączności między pilotem w kabinie załogi lotniczej tankowanego statku powietrznego a osobą nadzorującą operację tankowania statku powietrznego z ziemi.
3. Zarządzający lotniskiem, na którym zorganizowano lsr-g, zapewnia możliwość powiadamiania lsr-g o pożarze lub innym miejscowym zagrożeniu w przypadku ich powstania.
1) okresowe przeglądy techniczne i czynności konserwacyjne wyposażenia, urządzeń i sprzętu ratowniczego oraz przeciwpożarowego, zgodnie z zaleceniami producentów oraz przepisami dotyczącymi tego sprzętu, urządzeń i wyposażenia;
2) dopuszczenie do ruchu drogowego pojazdu ratowniczo-gaśniczego przeznaczonego do udziału w działaniu ratowniczym jako pojazdu uprzywilejowanego, zgodnie z przepisami ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. – Prawo o ruchu drogowym (Dz. U. z 2021 r. poz. 450, z późn. zm.);
3) zezwolenie na kierowanie pojazdem uprzywilejowanym dla kierującego pojazdem, o którym mowa w pkt 2, zgodnie z przepisami ustawy z dnia 5 stycznia 2011 r. o kierujących pojazdami (Dz. U. z 2021 r. poz. 1212, 1997, 2269, 2328 i 2490).
1. Zarządzający lotniskiem, na którym zorganizowano lsr-g, zapewnia drogi pożarowe, zgodnie z wymaganiami określonymi w przepisach wydanych na podstawie art. 13 ust. 3 ustawy o ochronie przeciwpożarowej, wybudowane w powierzchniach wznoszenia i podejścia na długości co najmniej 1000 m od progów dróg startowych albo do ogrodzenia lotniska. Lotniskowe drogi techniczne lub drogi patrolowe mogą służyć jako drogi pożarowe, jeżeli spełniają wymagania dla dróg pożarowych.
2. Drogi pożarowe usytuowane w odległości mniejszej niż 90 m od drogi startowej mają nawierzchnię niepylącą.
3. W przypadku gdy nawierzchnia drogi pożarowej nie odróżnia się od otoczenia lub gdy śnieg może uniemożliwić jej zlokalizowanie, krawędzie tej drogi oznacza się w sposób umożliwiający jej lokalizację.
4. W ogrodzeniu lotniska z drogą startową o nawierzchni sztucznej instaluje się, za każdym progiem drogi startowej, bramę wjazdową spełniającą wymagania określone w przepisach wydanych na podstawie art. 13 ust. 3 ustawy o ochronie przeciwpożarowej.
5. Zarządzający lotniskiem zapewnia, aby bramy wjazdowe były poddawane co najmniej raz w miesiącu inspekcjom potwierdzającym ich sprawność techniczną. Przeprowadzenie inspekcji odnotowuje się w dokumentacji służby lotniskowej przeprowadzającej tę czynność.

Pełna treść aktu: w sprawie przygotowania lotnisk do sytuacji zagrożenia oraz lotniskowych służb ratowniczo-gaśniczych.