w sprawie przygotowania lotnisk do sytuacji zagrożenia oraz lotniskowych służb ratowniczo-gaśniczych
Rozdział 2. Lotniskowa służba ratowniczo-gaśnicza
Rozdział 2
Lotniskowa służba ratowniczo-gaśnicza
§ 5. Wyposażenie i zadania lotniskowej służby ratowniczo-gaśniczej
Zarządzający lotniskiem, na którym zorganizowano lsr-g, wyposaża lsr-g w specjalistyczny sprzęt oraz zapewnia jej funkcjonowanie i realizację przedsięwzięć, o których mowa w art. 1 ustawy o ochronie przeciwpożarowej:
1) podczas wypadku lotniczego, poważnego incydentu lotniczego, incydentu lotniczego lub innego zdarzenia, o którym mowa w art. 135a ustawy, mających miejsce w rejonie operacyjnym lotniska;
2) gdy zachodzi uzasadnione podejrzenie, że w rejonie operacyjnym lotniska wystąpiło zdarzenie lotnicze;
3) gdy statek powietrzny planuje lub zgłosił lądowanie na lotnisku, a wystąpiło inne zdarzenie niż zdarzenie, o którym mowa w pkt 1, mające wpływ na bezpieczeństwo lotu tego statku powietrznego;
4) podczas zdarzeń na lotnisku innych niż zdarzenia, o których mowa w pkt 1–3, związanych z ochroną przeciwpożarową lotniska, w tym znajdujących się na jego terenie obiektów budowlanych.
1. Lsr-g:
1) osiąga czasy reakcji wynoszące:
a) do trzech minut, z celem operacyjnym nieprzekroczenia dwóch minut, na dotarcie do każdego punktu na każdej drodze startowej będącej w użyciu – w przypadku lotniska naziemnego dla samolotów,
b) do dwóch minut na dotarcie do każdego punktu strefy przyziemienia i wznoszenia (TLOF) – w przypadku lotniska naziemnego dla śmigłowców;
2) podejmuje natychmiastowe działania ratownicze – w przypadku lotniska nawodnego dla samolotów i śmigłowców oraz lotniska dla śmigłowców znajdującego się na obiekcie.
2. Czasy reakcji, o których mowa w ust. 1 pkt 1, są mierzone od momentu powiadomienia lsr-g o konieczności podjęcia działań ratowniczych do momentu osiągnięcia przez pojazd ratowniczo-gaśniczy z pełną obsadą pozycji umożliwiającej podanie co najmniej 50% wydatku środków gaśniczych określonych w tabelach 4–6 w załączniku nr 1 do rozporządzenia, w warunkach widzialności na drodze startowej nie mniejszej niż 550 m. Wymagane czasy reakcji lsr-g osiąga w warunkach, gdy nawierzchnie drogi startowej i drogi kołowania są suche, niepokryte wodą, lodem lub śniegiem.
3. W celu zapewnienia ciągłości podawania środków gaśniczych z określonym wydatkiem, w ilościach określonych w tabelach 4–6 w załączniku nr 1 do rozporządzenia, pojazd ratowniczo-gaśniczy inny niż ten, o którym mowa w ust. 2, oraz strażacy lsr-g, którzy nie stanowią obsady tego pojazdu, przybywają na miejsce zdarzenia nie później niż minutę po pojeździe, o którym mowa w ust. 2.
4. Zarządzający lotniskiem, na którym zorganizowano lsr-g, sprawdza czasy reakcji dla innych niż określone w ust. 1 pkt 1 części pola manewrowego w warunkach widzialności i stanu nawierzchni, o których mowa w ust. 2.
5. W warunkach widzialności i stanu nawierzchni innych niż określone w ust. 2 lsr-g zapewnia się dodatkowe wyposażenie lub procedury umożliwiające natychmiastowe i bezpieczne dotarcie lsr-g do miejsc zdarzeń, o których mowa w § 5.
§ 7. Minimalna liczba strażaków lsr-g na zmianie
Minimalną liczbę strażaków lsr-g na zmianie służbowej gotowych do natychmiastowego podjęcia działań ratowniczych i jednocześnie obecnych na lotnisku w czasie wykonywania operacji lotniskowych oraz co najmniej 15 minut po ostatnim starcie albo lądowaniu, nie mniejszą niż minimalna liczba strażaków lsr-g określona w tabeli 8 w załączniku nr 1 do rozporządzenia, wyznacza się na podstawie udokumentowanej analizy zadań i środków, biorąc pod uwagę typy statków powietrznych korzystających z danego lotniska, dostępne pojazdy ratowniczo-gaśnicze i sprzęt ratowniczo-gaśniczy oraz obciążenie strażaków lsr-g innymi obowiązkami.
§ 8. Dokumentowanie stanu wyposażenia ratowniczo-gaśniczego
Zarządzający lotniskiem, na którym zorganizowano lsr-g, dokumentuje, co najmniej raz dziennie, w formie pisemnej, w postaci papierowej lub elektronicznej, rzeczywisty stan wyposażenia lotniska w sprzęt ratowniczo-gaśniczy obejmujący liczbę: pojazdów ratowniczo-gaśniczych z uwzględnieniem ich klasyfikacji i rodzaju, zestawów narzędzi ratowniczych, zestawów ratownictwa medycznego, motopomp i pomp, pontonów lub łodzi ratowniczych z silnikiem, aparatów powietrznych i zapasowych butli do tych aparatów, zapasowych środków gaśniczych z podziałem na rodzaje, zapasowych butli ze środkiem wyrzucającym do gaśnic przewoźnych oraz liczbę strażaków lsr-g, z uwzględnieniem aktualnej kategorii lotniska.
§ 9. Okresowa ocena sprawności fizycznej strażaków lsr-g
Zarządzający lotniskiem, na którym zorganizowano lsr-g, zapewnia strażakom lsr-g okresową ocenę sprawności fizycznej, zgodnie z zakresem, trybem i częstotliwościami określonymi w przepisach wydanych na podstawie art. 42 ust. 3 ustawy o PSP.
1. Zarządzający lotniskiem, na którym zorganizowano lsr-g, zapewnia główne oraz uzupełniające środki gaśnicze.
2. Jako główny środek gaśniczy na lotnisku stosuje się:
1) pianę skuteczności gaśniczej A;
2) pianę skuteczności gaśniczej B;
3) pianę skuteczności gaśniczej C;
4) kombinację pian wymienionych w pkt 1–3.
3. Na lotnisku zaliczonym do kategorii lotniska 1–3 albo kategorii lotniska H1–H3 jako główny środek gaśniczy stosuje się pianę skuteczności gaśniczej B lub pianę skuteczności gaśniczej C.
4. Jako uzupełniający środek gaśniczy na lotnisku stosuje się:
1) proszki gaśnicze do gaszenia pożarów grupy B i C lub
2) inne środki gaśnicze właściwe do gaszenia pożarów węglowodorów oraz urządzeń pod napięciem z co najmniej takimi samymi możliwościami gaszenia pożaru jak proszki gaśnicze.
1. Minimalne ilości środków gaśniczych na lotnisku, w tym minimalne ilości wody do wytwarzania pian gaśniczych, minimalne ilości uzupełniających środków gaśniczych oraz wydajność podawania tych środków gaśniczych wymagane dla danej kategorii lotniska określają odpowiednio tabele 4–6 w załączniku nr 1 do rozporządzenia.
2. Jeżeli całkowita długość kadłuba samolotu przekracza wartość średnią długości dla danej kategorii lotniska, wymaganą ilość wody do wytwarzania pian gaśniczych zapewnia się zgodnie z załącznikiem nr 2 do rozporządzenia.
3. W przypadku obniżenia kategorii lotniska, o którym mowa w § 4 ust. 4, ilość środków gaśniczych ustala się w odniesieniu do maksymalnej długości i szerokości kadłuba samolotu dopuszczalnych w obniżonej kategorii lotniska.
4. W przypadku obniżenia kategorii lotniska, o którym mowa w § 4 ust. 5, ilość środków gaśniczych ustala się w odniesieniu do największego samolotu w kategorii określonej w tabeli 2 w załączniku nr 1 do rozporządzenia.
1. Minimalne ilości środków pianotwórczych dla danej kategorii lotniska zapewnia się odpowiednio do wymaganych wydajności podawania roztworów pianotwórczych określonych w tabelach 4–6 w załączniku nr 1 do rozporządzenia, przy uwzględnieniu wskazań producenta danego środka pianotwórczego dotyczących w szczególności zalecanego stężenia środków pianotwórczych.
2. Ilość środka pianotwórczego znajdującego się w zbiornikach pojazdów ratowniczo-gaśniczych jest proporcjonalna do ilości przewożonej wody oraz zalecanego stężenia roztworu środka pianotwórczego i wystarcza co najmniej do wytworzenia roztworu pianotwórczego z dwóch ilości wody przewożonej w zbiornikach tego pojazdu.
3. Właściwości środków pianotwórczych zapewniają ugaszenie pożaru testowego oraz odporność na ponowne zapalenie, według wymagań oceny skuteczności pian gaśniczych określonych w tabeli 7 w załączniku nr 1 do rozporządzenia.
1. Minimalne ilości środka pianotwórczego i uzupełniającego środka gaśniczego oraz wody do wytwarzania pian gaśniczych znajdują się w zbiornikach pojazdów ratowniczo-gaśniczych, a w przypadku lotniska dla śmigłowców znajdującego się na obiekcie – w stałych lub mobilnych zbiornikach instalacji lub urządzeniach gaśniczych pianowych.
2. W przypadku lotniska dla śmigłowców znajdującego się na obiekcie dopuszcza się stosowanie instalacji wodociągowej przeciwpożarowej, jeżeli instalacja ta zapewnia wymagane parametry do wytwarzania i podawania pian gaśniczych z wymaganą intensywnością oraz wydajnością podawania roztworu pianotwórczego określoną w tabeli 6 w załączniku nr 1 do rozporządzenia.
3. W przypadku lotniska dla śmigłowców znajdującego się na platformie wiertniczej albo na statku dopuszcza się stosowanie:
1) wody morskiej zamiast pian gaśniczych, jeżeli konstrukcja płyty lotniska zapewnia odprowadzanie paliwa lotniczego z uszkodzonych zbiorników śmigłowca przez otwory rozmieszczone w płycie lotniska oraz natychmiastowe gaszenie pożaru w systemie odprowadzania paliwa;
2) piany gaśniczej z zastosowaniem sprężonego powietrza.
1. Zarządzający lotniskiem, na którym zorganizowano lsr-g, zaliczonym do kategorii lotniska 6–10, na którym liczba startów i lądowań statków powietrznych podczas przeciętnej godziny szczytu obliczona jako średnia arytmetyczna wyliczana z największych godzinowych liczb startów i lądowań statków powietrznych wykonywanych każdego dnia w roku wynosi więcej niż 16 dla jednej drogi startowej lub więcej niż 20 dla całego lotniska, zapewnia na miejscu zdarzenia lotniczego na tym lotnisku dostawy wody w ilości 4540 dm/min przez co najmniej 30 minut.
2. Zarządzający lotniskiem, na którym zorganizowano lsr-g, w celu zapewnienia na miejscu zdarzenia lotniczego dostawy wody w ilości określonej w ust. 1 wykorzystuje:
1) dodatkowe pojazdy do przewozu wody lub
2) pompownie umożliwiające szybkie uzupełnienie wody w zbiornikach pojazdów ratowniczo-gaśniczych, lub
3) sieć wodociągową przeciwpożarową z hydrantami zewnętrznymi umieszczonymi w pobliżu płyt postojowych lub progów dróg startowych, lub
4) przeciwpożarowy zbiornik wodny, lub
5) wyniesiony zbiornik grawitacyjny z wodą umożliwiający szybkie uzupełnienie wody w zbiornikach pojazdów ratowniczo- -gaśniczych.
1. Na lotnisku zaliczonym do kategorii lotniska 1 albo 2 albo na lotnisku naziemnym zaliczonym do kategorii lotniska H1–H3 dopuszcza się zamianę do 100% ilości wody określonej w tabelach 4 i 5 w załączniku nr 1 do rozporządzenia na uzupełniające środki gaśnicze.
2. W przypadku zamiany, o której mowa w ust. 1, przyjmuje się, że 1 kilogram uzupełniającego środka gaśniczego jest równoważny 1 dm wody potrzebnej do wytwarzania piany skuteczności gaśniczej A.
1. Zarządzający lotniskiem, na którym zorganizowano lsr-g, zapewnia rezerwę:
1) środka pianotwórczego wystarczającego do wytworzenia pian gaśniczych na poziomie 200%,
2) uzupełniającego środka gaśniczego na poziomie 100%
wartości określonych w tabelach 4–6 w załączniku nr 1 do rozporządzenia oraz rezerwę gazu roboczego do użycia rezerwy uzupełniającego środka gaśniczego.
2. Środki pianotwórcze i uzupełniające środki gaśnicze przewożone w pojazdach ratowniczo-gaśniczych wykraczające poza ilości podane w tabelach 4 i 5 w załączniku nr 1 do rozporządzenia zalicza się do rezerwy.
1. Zarządzający lotniskiem, na którym zorganizowano lsr-g, dla śmigłowców, znajdującym się:
1) na budynku zapewnia co najmniej:
a) jedną linię gaśniczą wodno-pianową – w przypadku lotniska zaliczonego do kategorii lotniska H1,
b) jedną linię gaśniczą wodno-pianową oraz dwa działka wodno-pianowe – w przypadku lotniska zaliczonego do kategorii lotniska H2 albo H3,
2) na platformie wiertniczej lub na statku zapewnia co najmniej:
a) jedno działko wodno-pianowe,
b) dwie linie gaśnicze wodno-pianowe,
c) dwie gaśnice proszkowe o łącznej ilości proszku gaśniczego nie mniejszej niż 50 kg
oraz wyposażenie ratownicze określone w załączniku nr 3 do rozporządzenia.
2. Linie gaśnicze wodno-pianowe oraz działka wodno-pianowe zapewniają, niezależnie od warunków pogodowych, podawanie środków gaśniczych do każdego punktu strefy przyziemienia i wznoszenia (TLOF).
3. Działka wodno-pianowe umieszcza się w taki sposób, aby niemożliwe było jednoczesne ich zniszczenie w przypadku wystąpienia zdarzenia lotniczego.
1. Zarządzający lotniskiem, na którym zorganizowano lsr-g, innym niż lotnisko dla śmigłowców znajdujące się na obiekcie, zapewnia na tym lotnisku pojazdy ratowniczo-gaśnicze co najmniej w liczbie określonej w tabeli 9 w załączniku nr 1 do rozporządzenia, spełniające wymagania w zakresie wyposażenia i parametrów technicznych określone w tabeli 10 w załączniku nr 1 do rozporządzenia.
2. Pojazdy lsr-g przewożą:
1) załogę pojazdu lsr-g;
2) środki gaśnicze;
3) wyposażenie ratownicze określone w załączniku nr 3 do rozporządzenia;
4) środki łączności służące do współdziałania z innymi pojazdami lsr-g oraz strażnicami;
5) środki łączności służące do współdziałania ze służbą ruchu lotniczego;
6) środki łączności służące do porozumiewania się z załogami innych pojazdów poruszających się w polu manewrowym lotniska;
7) mapę rejonu operacyjnego lotniska w skali 1 : 25 000 lub większej i plan lotniska w skali 1 : 5000, z naniesioną siatką współrzędnych.
3. W przypadku zdarzenia lotniczego lsr-g ma możliwość łączności z załogą statku powietrznego przez wykorzystanie łączności radiowej w paśmie lotniczym lub łączności przewodowej lub ręcznych sygnałów awaryjnych lub za pośrednictwem służby ruchu lotniczego.
1. Pojazdy lsr-g rozmieszcza się w garażu strażnicy, która jest tak usytuowana, aby pojazdy te miały bezpośredni dostęp do każdej drogi startowej lotniska, z uwzględnieniem osiągnięcia czasów reakcji, o których mowa w § 6 ust. 1 pkt 1.
2. W przypadku gdy pojazdy lsr-g rozmieszczone w garażu strażnicy nie mają możliwości osiągnięcia czasów reakcji, o których mowa w § 6 ust. 1 pkt 1, należy wybudować dodatkową strażnicę w miejscu, którego lokalizacja umożliwi tym pojazdom osiągnięcie wymaganych czasów reakcji.
3. Jeżeli na lotnisku znajduje się więcej niż jedna strażnica, w każdej ze strażnic jest parkowany co najmniej jeden pojazd ratowniczo-gaśniczy.
4. W pomieszczeniach strażnicy i na terenie obiektów przeznaczonych dla lsr-g instaluje się system alarmowo- -informacyjny umożliwiający ogłaszanie komunikatów oraz włączanie świetlnych i dźwiękowych sygnałów alarmowych. System jest włączany przez strażaka lsr-g dyżurującego w punkcie alarmowym.
5. System, o którym mowa w ust. 4, instaluje się tak, aby komunikaty i dźwiękowe sygnały alarmowe były słyszalne we wszystkich pomieszczeniach strażnicy oraz na jej terenie przy hałasie wywoływanym przez statki powietrzne. W przypadku awarii podstawowego zasilania energii elektrycznej system ma zapewnione dodatkowe zasilanie z rezerwowego źródła zasilania.
1. Garaż strażnicy jest wyposażony w instalację elektryczną zasilania prostowników akumulatorów oraz instalację pneumatyczną podtrzymującą ciśnienie powietrza w układach hamulcowych pojazdów lsr-g, w przypadku gdy brak jest takiej instalacji w pojeździe.
2. W przypadku parkowania pojazdów lsr-g w kolumnie boksy garażowe są wybudowane tak, aby był zapewniony wjazd do garażu strażnicy od jej zaplecza.
3. Konstrukcja garażu strażnicy umożliwia dostęp do górnych części pojazdów lsr-g oraz dokonanie ich inspekcji, w szczególności zbiorników na środek pianotwórczy i wodę.
4. W garażu strażnicy pojazdy lsr-g mają zapewnioną możliwość utrzymania łączności radiowej oraz ogrzewanie.
1. W strażnicy znajduje się punkt alarmowy służący do przyjmowania powiadomień i koordynowania przekazywania informacji, umieszczony w tak zlokalizowanym pomieszczeniu, aby dyżurujący w nim strażak lsr-g mógł obserwować pole ruchu naziemnego bezpośrednio lub za pomocą urządzeń technicznych.
2. Pomieszczenie, w którym znajduje się punkt alarmowy, wyposaża się w izolację dźwiękową oraz wentylację lub klimatyzację.
3. Jeżeli strażnica nie spełnia wymogów, o których mowa w ust. 1, punkt alarmowy może znajdować się poza strażnicą.
4. Punkt alarmowy jest wyposażony w sposób umożliwiający jego użytkowanie co najmniej w godzinach otwarcia lotniska oraz posiada:
1) możliwość obsługi systemu, o którym mowa w § 19 ust. 4;
2) bezpośrednią łączność ze służbą ruchu lotniczego oraz świetlny i dźwiękowy system alarmowy ze służbą kontroli lotniska (TWR);
3) możliwość nasłuchu korespondencji lotniczej prowadzonej między służbą ruchu lotniczego a załogą statku powietrznego;
4) środki łączności do współdziałania z pojazdami lsr-g oraz innymi strażnicami;
5) środki łączności do alarmowania służb lotniskowych i podmiotów określonych w PDSZ oraz współdziałania z tymi służbami i podmiotami;
6) mapę rejonu operacyjnego lotniska w skali 1 : 25 000 lub większej i plan lotniska w skali 1 : 5000, z naniesioną siatką współrzędnych;
7) plany ewakuacyjne lub schematy statków powietrznych wykonujących operacje lotnicze z danego lotniska, zawierające w szczególności informacje o sposobie ewakuacji pasażerów i członków załogi statku powietrznego oraz rozmieszczeniu materiałów łatwopalnych, w tym paliw i gazów sprężonych;
8) kopie: PDSZ, instrukcji bezpieczeństwa pożarowego, dokumentu określającego – na podstawie art. 18 ustawy o ochronie przeciwpożarowej – organizację i szczegółowe zasady funkcjonowania lsr-g oraz procedur i instrukcji wewnętrznych w zakresie ochrony przeciwpożarowej;
9) spis numerów telefonów do podmiotów funkcjonujących na lotnisku oraz podmiotów określonych w PDSZ;
10) dostęp do aktualnych informacji o startach i lądowaniach statków powietrznych;
11) druki do dokumentowania przebiegu działania ratowniczego lub czynności wynikających z zadań i obowiązków lsr-g.
5. Zarządzający lotniskiem, na którym zorganizowano lsr-g, zapewnia rejestrowanie korespondencji radiowej i telefonicznej związanej z działalnością lsr-g na lotnisku.
§ 22. Zapewnienie zdolności lsr-g do działań ratowniczych
Zarządzający lotniskiem, na którym zorganizowano lsr-g, zapewnia, aby lsr-g mogła prowadzić działania ratownicze zgodnie z wymaganiami określonymi w przepisach wydanych na podstawie art. 29a ust. 2 ustawy o PSP.
Pełna treść aktu: w sprawie przygotowania lotnisk do sytuacji zagrożenia oraz lotniskowych służb ratowniczo-gaśniczych.