§ 3. Ilość, pojemniki i przygotowanie próbki paliwa
1. Próbkę pobiera się w ilości niezbędnej do przeprowadzenia kontroli, jednak nie większej niż 0,7 l.
2. Próbka jest przelewana lub przetłaczana do zabezpieczających paliwo przed zmianą jego cech fizykochemicznych:
1) naczynia umożliwiającego dokonanie oceny wizualnej lub
2) trzech jednakowych, szczelnie zamykanych pojemników przeznaczonych do przewozu próbek.
3. W przypadku, o którym mowa w ust. 2 pkt 2, w każdym z pojemników umieszcza się co najmniej 0,2 l paliwa, a pojemniki oznacza się w sposób zapewniający jednoznaczną identyfikację kontrolowanego środka przewozowego, datą pobrania próbki oraz kolejnym numerem pojemnika.
4. W przypadku, o którym mowa w ust. 2 pkt 2, próbka umieszczona w:
1) pierwszym z pojemników jest przeznaczona do badania, o którym mowa w § 5 ust. 1 pkt 2;
2) drugim z pojemników jest przeznaczona do analizy, o której mowa w § 5 ust. 1 pkt 3;
3) trzecim z pojemników stanowi próbkę kontrolną.
5. Do pobrania próbki stosuje się urządzenie umożliwiające pobranie odpowiedniej ilości paliwa oraz jego przelanie lub przetłoczenie.
6. Przed każdym pobraniem próbki do kontroli:
1) naczynie, o którym mowa w ust. 2 pkt 1 – służące do wielokrotnego użytku,
2) urządzenie, o którym mowa w ust. 5
są przepłukiwane paliwem pobranym ze zbiornika środka przewozowego lub z przewodów paliwowych, z których jest pobierana próbka; paliwo pochodzące z płukania umieszcza się w pojemniku na odpady.
Tekst przepisu: akt wydany przez Ministra Finansów, Dziennik Ustaw z 2024 r. poz. 7.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.