§ 6. Pobieranie, zabezpieczenie i transport próbki moczu
1. Pobranie od skazanego moczu do badania, o którym mowa w § 5, następuje niezwłocznie po zgłoszeniu żądania, nie później niż w ciągu godziny od chwili jego zgłoszenia. Pobranie moczu przeprowadza się w warunkach umożliwiających zachowanie intymności skazanego, w obecności funkcjonariusza Służby Więziennej tej samej płci.
2. Mocz do badania pobiera się w objętości co najmniej 50–100 ml, z zachowaniem następujących warunków:
1) do pobrania moczu używa się pojemnika jednorazowego użytku uniemożliwiającego zamianę, rozcieńczenie lub dodanie do niego innych substancji po jego zamknięciu;
2) do pojemnika, do którego pobiera się mocz, nie wolno dodawać żadnych substancji.
3. Pojemnik zawierający próbkę moczu oznacza się w sposób zapewniający ustalenie tożsamości skazanego, od którego została ona pobrana, poprzez podanie imienia i nazwiska oraz daty urodzenia skazanego i imienia jego ojca oraz zabezpiecza się go w sposób uniemożliwiający zamianę jego zawartości lub zniszczenie w czasie przechowywania lub transportu. Czynności te wykonuje się w obecności skazanego, chyba że jest to niemożliwe z uwagi na stan, w jaki skazany sam wprowadził się na skutek użycia substancji psychoaktywnej, lub z uwagi na zachowanie skazanego lub innych współosadzonych w miejscu, w którym dokonywane są wymagane czynności.
4. Do czasu rozpoczęcia badania laboratoryjnego pobraną próbkę moczu przechowuje się i transportuje w temperaturze 4–8°C.
5. Próbkę, o której mowa w ust. 3, dostarcza się do badań laboratoryjnych niezwłocznie, z uwzględnieniem godzin pracy podmiotów lub laboratoriów przeprowadzających badania laboratoryjne.
Tekst przepisu: akt wydany przez Ministra Sprawiedliwości, Dziennik Ustaw z 2022 r. poz. 2685.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.