Przejdź do treści

§ 21. Budowa i zasady przydziału znaku wywoławczego

1. Stację amatorską identyfikuje się za pomocą unikalnego znaku wywoławczego, zawierającego:
1) prefiks stanowiący jeden z układów dwóch liter albo cyfry i litery: HF, SN, SO, SP, SQ, SR albo 3Z, który Międzynarodowy Związek Telekomunikacyjny przeznaczył do wykorzystania przez administrację Rzeczypospolitej Polskiej do tworzenia znaków wywoławczych;
2) cyfrę arabską z zakresu od 0 do 9;
3) kombinację maksymalnie:
a) 4 znaków składających się z liter i cyfr arabskich, z których ostatni jest literą – w przypadku pozwoleń kategorii 1, kategorii 3 i kategorii 5,
b) 7 znaków składających się z liter i cyfr arabskich, z których ostatni jest literą – w przypadku pozwoleń dodatkowych.
2. Znak wywoławczy przydzielany w pozwoleniu kategorii 5 rozpoczyna się prefiksem SR. Prefiksu SR nie wykorzystuje się przy przydzielaniu znaku wywoławczego w pozwoleniu innego rodzaju.

Tekst przepisu: akt wydany przez Ministra Cyfryzacji, Dziennik Ustaw z 2026 r. poz. 406.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

telekomunikacja