Przejdź do treści

Rozporządzenie

w sprawie pomocy finansowej na kształcenie dzieci funkcjonariuszy Agencji Wywiadu, których śmierć nastąpiła w związku ze służbą

Akt obowiązującyDz.U.2010.1421Uchwalono: Tekst ogłoszony

Tekst aktu: wydany przez Prezesa Rady Ministrów, Dziennik Ustaw z 2010 r. poz. 1421.Opracowanie: indeksy rzeczowe, interpretacje przepisów i powiązania z orzecznictwem - Kancelarium.

Spis treści (6)

Na podstawie art. 134a ust. 3 ustawy z dnia 24 maja 2002 r. o Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego oraz Agencji Wywiadu (Dz. U. z 2010 r. Nr 29, poz. 154

§ 1. Przedmiot regulacji oraz zakres pomocy finansowej

Rozporządzenie określa wysokość pomocy finansowej na kształcenie dzieci funkcjonariuszy Agencji Wywiadu, których śmierć nastąpiła w związku ze służbą, zwanych dalej „osobą uprawnioną”, oraz szczegółowe warunki i tryb przyznawania tej pomocy.

§ 2. Przyznawanie pomocy finansowej i treść wniosku

1. Pomoc finansową, o której mowa w § 1, przyznaje Szef Agencji Wywiadu, w drodze decyzji administracyjnej, na wniosek osoby uprawnionej lub jej przedstawiciela ustawowego.
2. Wniosek, o którym mowa w ust. 1, powinien zawierać:
1) imię, nazwisko i adres zamieszkania osoby uprawnionej, a w przypadku gdy jest składany przez przedstawiciela ustawowego — również jego imię, nazwisko i adres zamieszkania;
2) numer rachunku bankowego, na który należy dokonać wypłaty pomocy finansowej.

§ 3. Dokumenty dołączane do wniosku o pomoc finansową

Wniosek, o którym mowa w § 2 ust. 1, składa się do Szefa Agencji Wywiadu, za pośrednictwem kierownika jednostki organizacyjnej Agencji Wywiadu właściwej do spraw kadr, wraz z dokumentami potwierdzającymi spełnienie warunków przyznania pomocy finansowej określonej w § 1, a w szczególności:

1) kopią aktu zgonu funkcjonariusza Agencji Wywiadu;
2) kopią orzeczenia komisji lekarskiej ustalającej związek śmierci funkcjonariusza Agencji Wywiadu ze służbą;
3) kopiami dokumentów potwierdzających spełnienie warunków do uzyskania przez osobę uprawnioną, w dniu śmierci funkcjonariusza Agencji Wywiadu, renty rodzinnej;
4) zaświadczeniem o pobieraniu nauki lub odbywaniu studiów oraz o okresie trwania roku szkolnego lub akademickiego, wystawionym przez właściwą szkołę, zakład kształcenia nauczycieli lub kolegium pracowników służb społecznych;
5) kopią odpisu skróconego aktu urodzenia osoby uprawnionej.

§ 4. Wysokość i sposób ustalania pomocy finansowej

1. Pomoc finansowa, określona w § 1, jest przyznawana jednorazowo na rok szkolny lub akademicki, w wysokości stanowiącej iloczyn liczby miesięcy kalendarzowych, w których odbywają się zajęcia dydaktyczne w roku szkolnym lub akademickim, oraz miesięcznej wysokości pomocy finansowej wynoszącej:
1) 190 zł dla uczniów ponadgimnazjalnych szkół publicznych i niepublicznych o uprawnieniach szkół publicznych dla młodzieży i dla dorosłych albo
2) 285 zł dla słuchaczy zakładów kształcenia nauczycieli oraz kolegiów pracowników służb społecznych, albo
3) 380 zł dla studentów szkół wyższych.
2. W przypadku złożenia wniosku, o którym mowa w § 2 ust. 1, w trakcie roku szkolnego lub akademickiego pomoc finansową określoną w § 1 przyznaje się w wysokości uwzględniającej liczbę miesięcy kalendarzowych, w których odbywają się zajęcia dydaktyczne, pozostałych do zakończenia tego roku szkolnego lub akademickiego, następujących po miesiącu, w którym złożono ten wniosek.

§ 5. Warunki ponownego przyznania pomocy finansowej

1. Warunkiem przyznania osobie uprawnionej pomocy finansowej, o której mowa w § 1, po raz kolejny jest dołączenie do wniosku określonego w § 2 ust. 1 dokumentu potwierdzającego:
1) uzyskanie promocji do klasy programowo wyższej niż klasa, w której osoba ta odbywała naukę w roku szkolnym,
2) zaliczenie roku nauki w zakładzie kształcenia nauczycieli albo w kolegium pracowników służb społecznych albo zaliczenie roku studiów odpowiednio w roku szkolnym lub akademickim
 na który została przyznana poprzednio pomoc finansowa.
2. Warunku, o którym mowa w ust. 1, nie stosuje się, w przypadku gdy nieuzyskanie promocji do klasy programowo wyższej, niezaliczenie roku nauki w zakładzie kształcenia nauczycieli albo w kolegium pracowników służb społecznych albo niezaliczenie roku studiów było spowodowane okolicznościami niezależnymi od osoby uprawnionej, w szczególności długotrwałą chorobą potwierdzoną zaświadczeniem lekarskim.