§ 3.
1. Opłaty różnicuje się w zależności od rodzaju i zakresu wykonywanych czynności.
2. Podstawę do określenia wysokości opłat stanowią:
1) rodzaj wyposażenia morskiego, wykonanej czynności lub usługi;
2) stopień skomplikowania wyposażenia morskiego, wykonanej czynności, usługi lub programu oceny;
3) koszt pracy jednej osoby określony w dniach lub godzinach, pomnożony przez liczbę osób wykonujących dane czynności i liczbę dni lub godzin;
4) koszt pracy jednostki notyfikowanej.
3. Przy ustalaniu opłaty uwzględnia się koszty poszczególnych etapów czynności związanych z obowiązkową oceną zgodności.
4. Na sumę kosztów, o których mowa w ust. 3, składają się w szczególności koszty:
1) wstępnego rozpatrzenia wniosku, przeprowadzenia analizy jego kompletności, dokonania identyfikacji próbek i dostawcy oraz rejestracji wniosku (opłata wstępna);
2) przeprowadzenia prac techniczno-organizacyjnych;
3) przeprowadzenia szczegółowej analizy dokumentacji oraz dokonania oceny w procesie obowiązkowej oceny zgodności zgodnie z procedurą jednostki notyfikowanej;
4) rozpatrzenia wniosku przez komitet techniczny jednostki notyfikowanej, jeżeli jest to niezbędne;
5) sprawowania nadzoru w zakresie czynności związanych z obowiązkową oceną zgodności wyposażenia morskiego, jeżeli jest to niezbędne;
6) przygotowania i wystawienia certyfikatu w przypadku uzyskania pozytywnego wyniku oceny zgodności wyposażenia morskiego z wymaganiami.
Tekst przepisu: akt wydany przez Ministra Gospodarki Morskiej i Żeglugi Śródlądowej, Dziennik Ustaw z 2018 r. poz. 1005.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.