§ 3.
1. Odznaka jest nadawana decyzją Ministra Obrony Narodowej weteranom poszkodowanym-żołnierzom, którzy odnieśli w wyniku wypadków pozostających w związku z działaniami poza granicami państwa, o których mowa w art. 4 pkt 15 ustawy:
1) rany, które wymagają interwencji chirurgicznej, powstałe w związku z:
a) działaniami podejmowanymi w ramach uderzenia na przeciwnika bądź odparcia jego uderzeń,
b) zamachem lub innym bezprawnym działaniem wymierzonym przeciwko żołnierzowi,
c) innymi działaniami bojowymi pozostającymi w bezpośrednim związku z wykonywaniem zadań przez żołnierza
2) kontuzje będące uszczerbkiem na zdrowiu, niewymagającym interwencji chirurgicznej, który powoduje czasową lub całkowitą niezdolność do działań bojowych, powstałym w sytuacjach, o których mowa w pkt 1 lit. a albo lit. b, z wyłączeniem przypadków, w których żołnierz przy wykonywaniu zadań nie przestrzegał obowiązujących zasad bezpieczeństwa.
2. Odznaka nie przysługuje osobie skazanej prawomocnym wyrokiem sądu, o którym mowa w art. 6 ustawy.
Tekst przepisu: akt wydany przez Ministra Obrony Narodowej, Dziennik Ustaw z 2012 r. poz. 322.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.