§ 7. Diety za zagraniczne podróże służbowe
1. Dieta stanowiąca ekwiwalent pieniężny na pokrycie kosztów wyżywienia w czasie podróży służbowej poza granicami kraju przysługuje w wysokości obowiązującej dla docelowego państwa tej podróży służbowej.
2. Jeżeli podróż służbowa za granicą trwa:
1) nie dłużej niż dobę i wynosi:
a) do 8 godzin — przysługuje 1/3 diety,
b) ponad 8 do 12 godzin — przysługuje 1/2 diety,
c) ponad 12 godzin — przysługuje dieta w pełnej wysokości;
2) dłużej niż dobę:
a) za każdą pełną dobę przysługuje dieta w pełnej wysokości,
b) za niepełną, ale rozpoczętą dobę — przysługuje dieta w wysokości, o której mowa w pkt 1.
3. Funkcjonariuszowi, który otrzymuje za granicą bezpłatne wyżywienie lub gdy wyżywienie jest opłacone w cenie karty okrętowej lub promowej, przysługuje 25 % diety ustalonej zgodnie z ust. 2.
4. Funkcjonariuszowi, który otrzymuje za granicą częściowe wyżywienie, przysługuje odpowiednio na:
1) śniadanie — 15 % diety;
2) obiad — 30 % diety;
3) kolację — 30 % diety.
5. Funkcjonariuszowi, który za granicą otrzymuje ekwiwalent pieniężny na wyżywienie, dieta nie przysługuje. Jeżeli jednak ekwiwalent jest niższy od diety, funkcjonariuszowi przysługuje wyrównanie do wysokości należnej diety.
Tekst przepisu: akt wydany przez Prezesa Rady Ministrów, Dziennik Ustaw z 2010 r. poz. 259.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.