§ 4.
Rejestrator stacjonarny musi:
1) mieć indywidualne, jednoznaczne, widoczne oznaczenie oraz odbierać sygnały radiowe umożliwiające identyfikację nadajnika pozostającego w jego zasięgu monitorowania, a także zapisywać zdarzenia podlegające rejestracji;
2) umożliwiać regulację zasięgu monitorowania w sposób zapewniający ograniczenie tego zasięgu ściśle do miejsca monitorowania;
3) identyfikować każdy nadajnik pozostający w jego zasięgu monitorowania oraz rejestrować każdy przypadek, gdy manipulowano przy tym urządzeniu lub przy nadajniku pozostającym w jego zasięgu monitorowania, a także zapisywać wszelkie inne zdarzenia podlegające rejestracji; zapisy dotyczące zdarzeń podlegających rejestracji powinny być przechowywane w jego pamięci przez co najmniej 72 godziny; czas stosowany przez rejestrator stacjonarny powinien być zsynchronizowany z czasem stosowanym przez centralę monitorowania;
4) być wyposażony w pamięć zdolną do przyjmowania i przechowywania informacji przesyłanych przez podmiot dozorujący za pośrednictwem publicznej sieci telekomunikacyjnej;
5) być wyposażony w interfejs umożliwiający odczytanie i przekazanie danych dotyczących zdarzeń podlegających rejestracji, a także sygnałów o odczytaniu wiadomości, do centrali monitorowania również wtedy, gdy w miejscu monitorowania nie ma, na stałe lub czasowo, dostępu do jakiejkolwiek publicznej sieci telekomunikacyjnej;
6) w czasie rzeczywistym przekazywać do centrali monitorowania za pośrednictwem publicznej sieci telekomunikacyjnej (stacjonarnej lub ruchomej) dane dotyczące zdarzeń podlegających rejestracji, a także sygnały o odczytaniu wiadomości.
Tekst przepisu: akt wydany przez Ministra Sprawiedliwości, Dziennik Ustaw z 2015 r. poz. 797.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.