§ 4.
1. Kalkulacja szczegółowa ceny jednostkowej polega na określeniu wartości poszczególnych jednostkowych nakładów rzeczowych (kosztów bezpośrednich) oraz doliczeniu narzutów kosztów pośrednich i zysku, według wzoru: Cj= Σ (n x c) + Kpj+ Zj w którym poszczególne symbole oznaczają: Cj- cenę jednostkową roboty podstawowej; n - jednostkowe nakłady rzeczowe: robocizny - nr, materiałów - nm, pracy sprzętu - ns; c - cenę czynników produkcji: robocizny - Cr, ceny materiałów - Cm, ceny pracy sprzętu - Cs; n x c - koszty bezpośrednie jednostki przedmiarowej robót, według wzoru: n x c = (Σ nrx Cr+ Σ nmx Cm+ Σ nsx Cs); Kpj- koszty pośrednie na jednostkę przedmiarową robót; Zj- zysk kalkulacyjny na jednostkę przedmiarową robót.
2. Koszty pośrednie na jednostkę przedmiarową robót ustala się za pomocą wskaźnika narzutu kosztów pośrednich, według wzoru: w którym poszczególne symbole oznaczają: Kpj- koszty pośrednie na jednostkę przedmiarową robót; Wkp- wskaźnik narzutu kosztów pośrednich w %; Rj- koszt robocizny na jednostkę przedmiarową robót; Sj- koszt pracy sprzętu na jednostkę przedmiarową robót.
3. Zysk kalkulacyjny na jednostkę przedmiarową robót oblicza się jako iloczyn wskaźnika narzutu zysku i podstawy jego naliczania.
Tekst przepisu: akt wydany przez Ministra Rozwoju i Technologii, Dziennik Ustaw z 2021 r. poz. 2458.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.