Przejdź do treści

Rozporządzenie

w sprawie oceny stanu technicznego statku przed wpisaniem do polskiego rejestru okrętowego

Akt obowiązującyDz.U.2026.304Uchwalono: Tekst ogłoszony

Tekst aktu: wydany przez Ministra Infrastruktury, Dziennik Ustaw z 2026 r. poz. 304.Opracowanie: indeksy rzeczowe, interpretacje przepisów i powiązania z orzecznictwem - Kancelarium.

Spis treści (7)

Na podstawie art. 28 ust. 4 ustawy z dnia 18 sierpnia 2011 r. o bezpieczeństwie morskim (Dz. U. z 2025 r. poz. 883

§ 1. Zakres oceny stanu technicznego i warunków wpisu

Rozporządzenie określa:

1) sposób przeprowadzania oceny stanu technicznego statku:
a) którego przynależność jest zmieniana z obcej na polską,
b) zarejestrowanego w rejestrze administracyjnym polskich statków żeglugi śródlądowej przed wpisaniem do polskiego rejestru okrętowego;
2) warunki, jakie statek powinien spełniać, aby został wpisany do polskiego rejestru okrętowego.

§ 2. Warunki wpisu statku do polskiego rejestru okrętowego

1. Statek, o którym mowa w § 1, może być wpisany do polskiego rejestru okrętowego, jeżeli:
1) wiek statku nie przekracza 30 lat;
2) w ciągu 3 lat poprzedzających datę złożenia wniosku o dokonanie wpisu do polskiego rejestru okrętowego statek został zatrzymany, przez inspekcję państwa portu nie więcej niż raz;
3) w ciągu 3 lat poprzedzających datę złożenia wniosku o dokonanie wpisu do polskiego rejestru okrętowego statkowi nie odmówiono dostępu do portów Unii Europejskiej zgodnie z dyrektywą Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/16/WE z dnia 23 kwietnia 2009 r. w sprawie kontroli przeprowadzanej przez państwo portu (Dz. Urz. UE L 131 z 28.05.2009, str. 57, z późn. zm.);
4) ostatnie państwo bandery statku nie znajdowało się na żadnej czarnej liście w ostatnich opublikowanych corocznych sprawozdaniach porozumień międzynarodowych w sprawie inspekcji państwa portu;
5) instytucja klasyfikacyjna wykonująca zadania w zakresie nadzoru technicznego nad statkiem posiada status uznanej organizacji, o której mowa w art. 5 pkt 17 ustawy z dnia 18 sierpnia 2011 r. o bezpieczeństwie morskim, zwanej dalej „ustawą”, albo posiada wysoki poziom działalności zgodnie z ostatnim opublikowanym rocznym sprawozdaniem Memorandum Paryskiego;
6) przedsiębiorstwo odpowiedzialne za eksploatację statku w rozumieniu Kodeksu ISM posiada wysoki lub średni poziom działalności w regionie Memorandum Paryskiego, określony na podstawie wskaźnika uchybień i zatrzymań eksploatowanych przez nie statków;
7) wszystkie uchybienia dotyczące stanu bezpieczeństwa statku stwierdzone przez poprzednią administrację państwa bandery, instytucję klasyfikacyjną wykonującą zadania w zakresie nadzoru technicznego nad statkiem lub inspekcję państwa portu zostały usunięte, co armator potwierdził stosownym oświadczeniem;
8) ocena stanu technicznego statku przeprowadzona w celu zapewnienia, że stan statku czyni go zdatnym do żeglugi morskiej, została zakończona wynikiem pozytywnym.
2. Warunek określony w ust. 1 pkt 1 nie ma zastosowania do statków nieprzeznaczonych do przewozu towarów lub pasażerów.
3. Warunki określone w ust. 1 pkt 2–6 nie mają zastosowania do statków niepodlegających umowom międzynarodowym, o których mowa w art. 5 pkt 33 ustawy.
4. Warunki określone w ust. 1 pkt 2–7 nie mają zastosowania do statków zarejestrowanych w rejestrze administracyjnym polskich statków żeglugi śródlądowej.

§ 3. Kontrola dokumentów i dodatkowa weryfikacja stanu statku

1. W celu dokonania oceny stanu technicznego statku przed wpisaniem do polskiego rejestru okrętowego przeprowadza się kontrolę dokumentów polegającą na sprawdzeniu:
1) spełniania przez statek wymagań technicznych określonych dla danego typu statku o polskiej przynależności w zakresie objętym wymaganiami określonymi w przepisach klasyfikacyjnych uznanej organizacji, potwierdzonego odpowiednio świadectwem klasy lub świadectwem zdolności żeglugowej;
2) zgodności certyfikatów i dokumentów dotyczących konstrukcji i wyposażenia statku z przepisami Konwencji SOLAS, o której mowa w art. 5 pkt 33 lit. a ustawy, o ile statek podlega tej konwencji;
3) zgodności certyfikatów i dokumentów wolnej burty statku z przepisami Konwencji o liniach ładunkowych, o której mowa w art. 5 pkt 33 lit. b ustawy, o ile statek podlega tej konwencji;
4) zgodności certyfikatów i dokumentów dotyczących ochrony środowiska z przepisami Konwencji MARPOL, o której mowa w art. 5 pkt 33 lit. d ustawy, o ile statek podlega tej konwencji;
5) zgodności świadectw i dokumentów pomiarowych z przepisami Konwencji TONNAGE, o której mowa w art. 5 pkt 33 lit. e ustawy, o ile statek podlega tej konwencji;
6) zgodności certyfikatów i dokumentów dotyczących kontroli szkodliwości systemów przeciwporostowych z przepisami Międzynarodowej konwencji w sprawie kontroli szkodliwych systemów przeciwporostowych na statkach, o której mowa w art. 5 pkt 33 lit. f ustawy, o ile statek podlega tej konwencji;
7) zgodności świadectw i dokumentów dotyczących warunków życia i pracy na statkach z przepisami Konwencji o pracy na morzu, przyjętej przez Konferencję Ogólną Międzynarodowej Organizacji Pracy w Genewie dnia 23 lutego 2006 r. (Dz. U. z 2013 r. poz. 845, z późn. zm.), o ile statek podlega tej konwencji;
8) innych dokumentów wymienionych w cyrkularzu Międzynarodowej Organizacji Morskiej FAL.2/Circ.133-MEPC.1/Circ.902-MSC.1/Circ.1646-LEG.2/Circ.4, odpowiednio do charakterystyki statku, w zakresie, w jakim statek jest obowiązany do posiadania tych dokumentów.
2. Na statkach zmieniających przynależność z obcej na polską w wieku powyżej 15 lat podlegających umowom międzynarodowym, o których mowa w art. 5 pkt 33 ustawy, dodatkowo przeprowadza się weryfikację stanu technicznego statku zgodnie ze zharmonizowanym systemem nadzoru i certyfikacji (HSSC), określonym w prawidle 6 rozdziału I Konwencji SOLAS, w zakresie:
1) inspekcji odnowieniowej dla statków pasażerskich, zbiornikowców do przewozu surowej ropy naftowej, produktów ropopochodnych, substancji chemicznych, gazów skroplonych oraz masowców;
2) inspekcji pośredniej dla statków innych niż wymienione w pkt 1.
3. Na statkach zmieniających przynależność z obcej na polską w wieku powyżej 15 lat niepodlegających umowom międzynarodowym, o których mowa w art. 5 pkt 33 ustawy, dodatkowo przeprowadza się weryfikację stanu technicznego statku w zakresie wymagań określonych w przepisach wydanych na podstawie art. 86 ust. 3 ustawy.
4. Na statkach zarejestrowanych w rejestrze administracyjnym polskich statków żeglugi śródlądowej dodatkowo przeprowadza się weryfikację stanu technicznego statku w zakresie:
1) budowy, jego stałych urządzeń i wyposażenia,
2) właściwości manewrowych,
3) ochrony wód, powietrza i ochrony przed hałasem,
4) warunków sanitarnych oraz bezpieczeństwa i higieny pracy
 pod kątem zdatności do żeglugi morskiej.
5. Spełnienie wymagań określonych w ust. 4 pkt 1 potwierdza uznana organizacja przez wydanie dokumentu technicznego potwierdzającego zdatność statku do żeglugi po wodach morskich.

§ 4. Warunki pozytywnego wyniku oceny stanu technicznego

Warunkiem pozytywnego wyniku oceny stanu technicznego statku jest spełnienie wymogów określonych w § 3 ust. 1 oraz pozytywny wynik dodatkowej weryfikacji, o której mowa w § 3:

1) ust. 2 – dla statków zmieniających przynależność z obcej na polską w wieku powyżej 15 lat podlegających umowom międzynarodowym, o których mowa w art. 5 pkt 33 ustawy;
2) ust. 3 – dla statków zmieniających przynależność z obcej na polską w wieku powyżej 15 lat niepodlegających umowom międzynarodowym, o których mowa w art. 5 pkt 33 ustawy;
3) ust. 4 – dla statków zarejestrowanych w rejestrze administracyjnym polskich statków żeglugi śródlądowej.

§ 5. Powiadomienie ministra i raport z oceny stanu technicznego

Właściwy dyrektor urzędu morskiego każdorazowo powiadamia ministra właściwego do spraw gospodarki morskiej o przeprowadzeniu oceny stanu technicznego statku przed wpisaniem do polskiego rejestru okrętowego oraz załącza raport zawierający odnotowane spostrzeżenia i wynik oceny.