§ 8.
1. W umowie można zastrzec prawo odkupu wierzytelności przez kasę zbywającą.
2. W przypadku, o którym mowa w ust. 1, umowa powinna określać w szczególności:
1) termin, do którego kasa może wykonać prawo odkupu wierzytelności;
2) cenę odkupu;
3) formę i terminy zapłaty ceny odkupu przez kasę;
4) termin i sposób zawiadomienia dłużnika przez Fundusz o zbyciu wierzytelności.
3. Cena odkupu, o której mowa w ust. 2 pkt 2, powinna uwzględniać cenę zakupu wierzytelności wraz z kosztami związanymi z zakupem poniesionymi przez Fundusz, powiększoną o odsetki obliczone według stopy oprocentowania nie niższej niż ustalona przy udzielaniu kasom pomocy w formie pożyczki oraz pomniejszoną o kwotę stanowiącą różnicę między częścią wierzytelności odzyskaną przez Fundusz w okresie od nabycia tej wierzytelności od kasy do dnia jej odkupu przez kasę a kosztami poniesionymi przez Fundusz w związku z odzyskaniem tej części wierzytelności.
4. W przypadku skorzystania przez kasę zbywającą z prawa odkupu cena zbycia wierzytelności przez Fundusz nie może być niższa niż cena odkupu ustalona zgodnie z ust. 3.
5. Fundusz, w terminie określonym w umowie, przekazuje kasie odkupującej wierzytelności informacje o rodzajach i skutkach działań, jakie podjął w stosunku do dłużnika.
6. Nabywając wierzytelność, co do której zostało zastrzeżone prawo odkupu, Fundusz może żądać ustanowienia zabezpieczenia zapłaty ceny odkupu tej wierzytelności.
Tekst przepisu: akt wydany przez Ministra Rozwoju i Finansów, Dziennik Ustaw z 2016 r. poz. 1969.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.