§ 4. Wzór obliczania stawki

Wysokość maksymalnej stawki opłaty elektronicznej oblicza się według następującego wzoru: [(K(i) – G)/A + K(u) + K(ue) + K(f)] × U(c) Tmax = ⎯⎯⎯⎯⎯⎯⎯⎯⎯⎯⎯⎯⎯⎯⎯⎯⎯⎯⎯ P(p) gdzie: Tmax — maksymalna stawka opłaty elektronicznej, K(i) — koszty budowy lub koszty budowy i remontów drogi krajowej, na której pobiera się opłatę elektroniczną oraz koszty związane z przygotowaniem, wdrożeniem i budową systemu poboru opłaty elektronicznej, G — środki pochodzące z budżetu Unii Europejskiej wypłacone lub przewidywane do wypłacenia w związku z budową lub przebudową drogi krajowej, na której pobiera się opłatę elektroniczną, A — okres amortyzacji drogi krajowej, na której pobiera się opłatę elektroniczną, K(u) — roczne koszty utrzymania drogi krajowej, na której pobiera się opłatę elektroniczną, K(ue) — roczne koszty ochrony oraz zarządzania drogą krajową, na której pobiera się opłatę elektroniczną oraz koszty eksploatacji systemu poboru opłaty elektronicznej, K(f) — roczne koszty finansowe, U(c) — udział pojazdów samochodowych, o których mowa w art. 13 ust. 1 pkt 3 ustawy, w ruchu ogółem na drodze krajowej, na której pobiera się opłatę elektroniczną, skorygowany wskaźnikami równoważnymi, P(p) — roczna praca przewozowa pojazdów samochodowych, o których mowa w art. 13 ust. 1 pkt 3 ustawy, w przewidywanym okresie użytkowania drogi krajowej (pojazdokilometry).