§ 1.
1. Wysokość opłat za świadczenia z tytułu pomocy sąsiedzkiej w rolnictwie ustala, w zależności od miejscowych warunków ekonomiczno-rolnych, prezydium powiatowej rady narodowej na wniosek prezydium tej rady narodowej (gromadzkiej, osiedla, miejskiej), na terenie której świadczenia te mają być wykonywane.
2. Jeżeli świadczenia, o których mowa w ust. 1, wykonywane mają być na rzecz gospodarstw rolnych położonych na terenie miasta wyłączonego z województwa lub na terenie miasta stanowiącego powiat, wysokość opłat za świadczenia z tytułu pomocy sąsiedzkiej w rolnictwie ustala dla swego terenu prezydium tej rady narodowej.
3. Wysokość opłat, o których mowa w ust. 1 i 2, powinna mieścić się w granicach od 80 do 90% opłat ustalonych w cenniku za odpowiednie usługi świadczone przez państwowe ośrodki maszynowe. W przypadku gdy cennikiem tym określonego rodzaju usługi nie są objęte, za podstawę do ustalenia wysokości opłat w granicach wyżej określonych przyjąć należy przeciętne cen płaconych w danym powiecie za tego rodzaju usługi.
Tekst przepisu: akt wydany przez Ministra Rolnictwa, Dziennik Ustaw z 1959 r. poz. 48.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.