Rozdział 2. Obszary i klasy uprawnień -…

Rozdział 2

Obszary i klasy uprawnień

§ 3. Obszary uprawnień i klasa III przewodników górskich

1. Określa się następujące obszary uprawnień przewodników górskich:

1) beskidzkich – obszar określony w § 5 ust. 1;

2) tatrzańskich – obszar określony w § 5 ust. 2;

3) sudeckich – obszar określony w § 5 ust. 3.

2. Nabycie uprawnień przewodnika górskiego na dany obszar uprawnień oznacza nabycie uprawnień klasy III.

§ 4. Warunki uzyskiwania uprawnień przewodnika górskiego klas II i I

1. Warunkiem uzyskania uprawnień przewodnika górskiego klasy III na danym obszarze uprawnień jest wykazanie się wiadomościami i umiejętnościami w zakresie określonym programem szkolenia, niezbędnymi do prowadzenia wycieczek na tym obszarze uprawnień.

2. Przewodnik górski klasy III może ubiegać się o uzyskanie uprawnień przewodnika górskiego klasy II na danym obszarze uprawnień po spełnieniu łącznie następujących warunków:

1) posiadanie co najmniej dwuletniego stażu przewodnika górskiego klasy III na odpowiednim obszarze uprawnień;

2) prowadzenie na danym obszarze uprawnień w klasie III wycieczek co najmniej przez 30 dni, a w przypadku przewodnika górskiego tatrzańskiego – co najmniej przez 90 dni;

3) wykazanie się wiadomościami i umiejętnościami z zakresu przedmiotów określonych w programie szkolenia uzupełniającego dla przewodników górskich ubiegających się o uzyskanie uprawnień przewodnika górskiego klasy II na danym obszarze uprawnień;

4) złożenie oświadczenia o wykazie odbytych przejść przez obszary górskie w okresie, w którym posiadał on uprawnienia przewodnika górskiego klasy III, obejmującym także przejścia w warunkach zimowych, a w przypadku przewodników tatrzańskich obejmującym dodatkowo przejścia skalne wielowyciągowe, przejścia lodowe i skalno-lodowe; wymagane parametry odbytych przejść przez obszary górskie określi minister właściwy do spraw turystyki w konsultacji ze stowarzyszeniami zrzeszającymi przewodników górskich; parametry te będą opublikowane w Biuletynie Informacji Publicznej urzędu ministra właściwego do spraw turystyki.

3. Przewodnik górski klasy II może ubiegać się o uzyskanie uprawnień przewodnika górskiego klasy I na danym obszarze uprawnień po spełnieniu łącznie następujących warunków:

1) posiadanie co najmniej trzyletniego stażu przewodnika górskiego klasy II na odpowiednim obszarze uprawnień;

2) prowadzenie na danym obszarze uprawnień w klasie II wycieczek w warunkach letnich i zimowych co najmniej przez 50 dni, a w przypadku przewodnika górskiego tatrzańskiego – co najmniej przez 90 dni;

4) złożenie oświadczenia o wykazie odbytych przejść przez obszary górskie w okresie, w którym posiadał on uprawnienia przewodnika górskiego klasy II, obejmującym także przejścia w warunkach zimowych, a w przypadku przewodników tatrzańskich obejmującym dodatkowo przejścia skalne wielowyciągowe, przejścia lodowe i skalno-lodowe; wymagane parametry odbytych przejść przez obszary górskie określi minister właściwy do spraw turystyki w konsultacji ze stowarzyszeniami zrzeszającymi przewodników górskich; parametry te będą opublikowane w Biuletynie Informacji Publicznej urzędu ministra właściwego do spraw turystyki.

§ 5. Granice obszarów uprawnień przewodników górskich

1. Obszar uprawnień przewodnika górskiego beskidzkiego jest ograniczony:

1) od północy drogami: Cieszyn – Bielsko Biała (droga S1) – Andrychów – Wadowice – Kalwaria Zebrzydowska – Głogoczów (droga nr 69 oraz droga nr 52) – Myślenice (droga nr 7) – Gdów (droga nr 967) – Tymowa (droga nr 966) – Nowy Sącz (droga nr 75) – Gorlice (droga nr 28) – Dukla (droga nr 993) – Miejsce Piastowe (droga nr 19) – Sanok – Mrzygłód – Tyrawa Wołoska – Kuźmina (droga nr 28) – Wojtkowa (droga nr 890) – Grąziowa – Trójca – Posada Rybotycka – Rybotycze – Huwniki do granicy Rzeczypospolitej Polskiej (drogi lokalne);

2) od wschodu i zachodu: granicą Rzeczypospolitej Polskiej;

3) od południa: granicą Rzeczypospolitej Polskiej oraz granicą Tatrzańskiego Parku Narodowego.

2. Obszar uprawnień przewodnika górskiego tatrzańskiego jest ograniczony:

1) od północy: doliną rzeki Orawy – linią łączącą Przełęcz Spytkowicką, Chabówkę i Przełęcz Sieniawską – doliną rzeki Lepietnicy do jej ujścia do Czarnego Dunajca i dalej do Dunajca – doliną rzeki Dunajec – przełęczą Krośnicką – rzeką Krośnicą do jej ujścia do Dunajca – rzeką Dunajec do ujścia rzeki Grajcarek – rzeką Grajcarek – potokiem Biała Woda – przełęczą Rozdziela;

2) od wschodu, południa i zachodu: granicą Rzeczypospolitej Polskiej.

3. Obszar uprawnień przewodnika górskiego sudeckiego jest ograniczony:

1) od wschodu, północy, zachodu od granicy Rzeczypospolitej Polskiej drogami: Paczków – Ząbkowice Śląskie (droga nr 382) – Niemcza – Jordanów (droga nr 8) – Sobótka – Tworzyjanów (droga lokalna) – Świdnica – Świebodzice (droga nr 35) – Dobromierz (droga nr 34) – Bolków (droga nr 5) – Jawor (droga nr 3) – Świerzawa (droga nr 365) – Sokołowiec – Proboszczów – Bełczyna – Bystrzyca – Wleń – Lubomierz – Gryfów Śląski – Złotniki Lubańskie – Leśna – Miłoszów – granica Rzeczypospolitej Polskiej (drogi lokalne) oraz drogami: granica Rzeczypospolitej Polskiej

Głuchołazy – Prudnik (droga nr 40) – Trzebina do granicy Rzeczypospolitej Polskiej (droga nr 41);

2) od południa i południowego zachodu: granicą Rzeczypospolitej Polskiej.

4. Obszary uprawnień, o których mowa w ust. 1–3, nie obejmują dróg publicznych w rozumieniu ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych (Dz. U. z 2013 r. poz. 260, z późn. zm.) oraz terenów zwartej zabudowy miast i wsi.

§ 6. Stopnie trudności tras i wycieczek według klasy przewodnika

1. Ustala się następujące stopnie trudności tras i wycieczek prowadzonych przez przewodników górskich tatrzańskich odpowiedniej klasy:

1) przewodnik górski tatrzański klasy III jest uprawniony do prowadzenia wycieczek w warunkach letnich po wszystkich szlakach turystycznych i drogach tam, gdzie nie jest to ograniczone przepisami zarządzeń dyrektorów parków narodowych, wydawanych na podstawie art. 8e ust. 1 ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. o ochronie przyrody (Dz. U. z 2013 r. poz. 627, 628 i 842), a w warunkach zimowych – szlakami określonymi w programie podstawowego szkolenia specjalistycznego dla kandydatów na przewodników górskich tatrzańskich klasy III;

2) przewodnik górski tatrzański klasy II jest uprawniony do prowadzenia wycieczek w warunkach i po trasach określonych w pkt 1 oraz do prowadzenia wycieczek po drogach taternickich do III stopnia trudności w warunkach letnich, a w warunkach zimowych – po drogach taternickich do II stopnia trudności oraz po wszystkich szlakach turystycznych i drogach tam, gdzie nie jest to ograniczone przepisami, o których mowa w pkt 1;

3) przewodnik górski tatrzański klasy I jest uprawniony do prowadzenia wycieczek w warunkach i po trasach określonych w pkt 1 i 2 oraz do prowadzenia wycieczek po drogach taternickich powyżej III stopnia trudności w warunkach letnich i powyżej II stopnia trudności w warunkach zimowych tam, gdzie nie jest to ograniczone przepisami, o których mowa w pkt 1.

2. Ustala się następujące stopnie trudności tras i wycieczek prowadzonych przez przewodników górskich beskidzkich lub sudeckich odpowiedniej klasy:

1) przewodnik górski beskidzki lub sudecki klasy III jest uprawniony do prowadzenia wycieczek w warunkach letnich i zimowych po wszystkich szlakach turystycznych i drogach tam, gdzie nie jest to ograniczone przepisami, o których mowa w ust. 1 pkt 1;

2) przewodnik górski beskidzki lub sudecki klasy II jest uprawniony do prowadzenia wycieczek w warunkach i po trasach określonych w pkt 1 oraz do prowadzenia wycieczek w warunkach letnich poza szlakami turystycznymi i drogami tam, gdzie nie jest to ograniczone przepisami, o których mowa w ust. 1 pkt 1;

3) przewodnik górski beskidzki lub sudecki klasy I jest uprawniony do prowadzenia wycieczek w warunkach i po trasach określonych w pkt 1 i 2 oraz do prowadzenia wycieczek w warunkach zimowych poza szlakami turystycznymi i drogami tam, gdzie nie jest to ograniczone przepisami, o których mowa w ust. 1 pkt 1.

§ 7. Dokumenty potwierdzające uprawnienia przewodnika górskiego

1. Potwierdzeniem posiadania uprawnień przewodnika górskiego jest legitymacja przewodnika górskiego i identyfikator przewodnika górskiego.

2. Wzór legitymacji przewodnika górskiego określa załącznik nr 1 do rozporządzenia.

3. Wzór identyfikatora przewodnika górskiego określa załącznik nr 2 do rozporządzenia.

4. Identyfikatory przewodnika górskiego są ważne przez 5 lat od daty ich wydania.

5. Identyfikator powinien być noszony w sposób umożliwiający okazanie go na żądanie osób upoważnionych do kontroli, o których mowa w art. 29 ust. 3 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. o usługach turystycznych, zwanej dalej „ustawą”, a także podmiotów upoważnionych do kontroli na podstawie odrębnych przepisów.

6. Na wniosek osoby przedstawiającej dokumenty potwierdzające znajomość języka obcego, o których mowa w art. 32 ustawy, marszałek województwa poświadcza znajomość języka obcego w legitymacji przewodnika górskiego.

Pełna treść aktu: w sprawie nabywania uprawnień przewodnika górskiego.