Przejdź do treści

Rozporządzenie

w sprawie minimalnych warunków utrzymywania gatunków zwierząt gospodarskich innych niż te, dla których normy ochrony zostały określone w przepisach Unii Europejskiej

Akt obowiązującyDz.U.2010.778Uchwalono: Tekst ogłoszony

Tekst aktu: wydany przez Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi, Dziennik Ustaw z 2010 r. poz. 778.Opracowanie: indeksy rzeczowe, interpretacje przepisów i powiązania z orzecznictwem - Kancelarium.

Spis treści (8)

w sprawie minimalnych warunków utrzymywania gatunków zwierząt gospodarskich innych niż te, Na podstawie art. 12 ust. 8 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o ochronie zwierząt (Dz. U. z 2003 r. Nr 106,

Rozdział 1

Przepisy ogólne

§ 1. Zakres gatunków i systemów utrzymywania zwierząt
Rozporządzenie określa minimalne warunki utrzymywania:
1) bydła, z wyjątkiem cieląt,
2) koni, owiec, kóz, strusi, przepiórek, perlic, lisów polarnych, lisów pospolitych, jenotów, norek, tchórzy, królików, szynszyli, nutrii, jeleni i danieli,
3) indyków, gęsi i kaczek, w gospodarstwach utrzymujących co najmniej 100 sztuk tych ptaków
 odrębnie dla każdego gatunku, w tym obsadę zwierząt w zależności od systemów utrzymywania.
1. Zwierzęta wymienione w § 1 utrzymuje się:
1) w pomieszczeniu przeznaczonym do ich utrzymywania, z wyjątkiem lisów polarnych, lisów pospolitych, jenotów, norek i tchórzy;
2) w systemie otwartym, z wyjątkiem:
a) indyków i strusi do ukończenia 6. tygodnia życia,
b) gęsi i kaczek do ukończenia 3. tygodnia życia,
c) przepiórek do ukończenia 20. dnia życia,
d) zwierząt futerkowych.
2. Zwierzętom utrzymywanym w systemie, o którym mowa w ust. 1 pkt 2, zapewnia się możliwość ochrony przed niekorzystnymi warunkami atmosferycznymi i zwierzętami drapieżnymi.
1. Zwierzętom wymienionym w § 1 zapewnia się opiekę i właściwe warunki utrzymywania uwzględniające minimalne normy powierzchni w zależności od systemów utrzymywania.
2. Zwierzęta wymienione w § 1 utrzymuje się w warunkach:
1) nieszkodliwych dla ich zdrowia oraz niepowodujących urazów, uszkodzeń ciała lub cierpień;
2) zapewniających im swobodę ruchu, a w szczególności możliwość kładzenia się, wstawania oraz leżenia;
3) umożliwiających kontakt wzrokowy z innymi zwierzętami.
§ 4. Oświetlenie pomieszczeń dla zwierząt
Pomieszczenia, w których utrzymuje się zwierzęta wymienione w § 1, oświetla się przystosowanym dla danego gatunku zwierząt światłem sztucznym lub zapewnia dostęp światła naturalnego.
1. Zwierzęta wymienione w § 1 dogląda się co najmniej raz dziennie.
2. W celu umożliwienia kontroli pomieszczeń, w których utrzymuje się zwierzęta wymienione w § 1, i doglądania umieszczonych w nich zwierząt o każdej porze pomieszczenia te wyposaża się w stałe lub przenośne oświetlenie sztuczne.
1. Pomieszczenia, w których utrzymuje się zwierzęta wymienione w § 1, ich wyposażenie oraz sprzęt używany przy utrzymywaniu tych zwierząt:
1) wykonuje się z materiałów nieszkodliwych dla zdrowia zwierząt oraz nadających się do czyszczenia i odkażania;
2) czyści się i odkaża.
2. Odchody zwierząt wymienionych w § 1 oraz niezjedzone resztki paszy usuwa się z pomieszczeń, w których utrzymuje się te zwierzęta, tak często, aby uniknąć wydzielania się nieprzyjemnych woni i zanieczyszczenia paszy lub wody. Pomieszczenia te zabezpiecza się przed muchami i gryzoniami.
3. Wyposażenie i sprzęt przeznaczone do karmienia i pojenia zwierząt wymienionych w § 1 umieszcza się w taki sposób, aby zminimalizować ryzyko zanieczyszczenia paszy lub wody oraz ułatwić bezkonflikto-wy dostęp tych zwierząt do paszy i wody.
4. Wyposażenie i sprzęt, o którym mowa w ust. 1:
1) powinny być tak skonstruowane, umieszczone, obsługiwane i utrzymywane, aby nie powodowały nadmiernego hałasu;
2) sprawdza się co najmniej raz dziennie, a wykryte usterki niezwłocznie usuwa.
5. Podłoga w pomieszczeniach, w których utrzymuje się zwierzęta wymienione w § 1, powinna być twarda, równa i stabilna, a jej powierzchnia gładka i nieśliska.
1. W pomieszczeniach, w których utrzymuje się zwierzęta wymienione w § 1, obieg powietrza, stopień zapylenia, temperaturę, względną wilgotność powietrza i stężenie gazów utrzymuje się na poziomie nieszkodliwym dla zwierząt.
2. W przypadku wyposażenia pomieszczeń, w których utrzymuje się zwierzęta wymienione w § 1, w mechaniczny lub automatyczny system wentylacji system ten łączy się z:
1) systemem alarmowym sygnalizującym awarię systemu wentylacyjnego;
2) systemem wentylacji awaryjnej.
1. Bydłu, owcom, kozom, indykom, gęsiom, kaczkom, strusiom, przepiórkom, perlicom, lisom polarnym, lisom pospolitym, jenotom, norkom, tchórzom, królikom, szynszylom, nutriom, jeleniom i danielom zapewnia się stały dostęp do wody.
2. Konie poi się wodą co najmniej trzy razy dziennie.
3. Urządzenia do pojenia instaluje się w sposób zabezpieczający wodę przed wylewaniem się.
1. Bydło, konie, owce, kozy, króliki, szynszyle, nutrie karmi się co najmniej dwa razy dziennie paszą dostosowaną do ich gatunku, wieku, masy ciała i stanu fizjologicznego.
2. Jelenie, daniele, indyki, gęsi, kaczki, strusie, przepiórki, perlice, lisy polarne, lisy pospolite, jenoty, norki i tchórze karmi się co najmniej raz dziennie paszą dostosowaną do ich gatunku, wieku, masy ciała i stanu fizjologicznego.
1. Chore lub ranne zwierzęta wymienione w § 1 niezwłocznie otacza się opieką, a w razie potrzeby izoluje.
2. Jeżeli wymaga tego stan zdrowia chorego lub rannego zwierzęcia wymienionego w § 1, zwierzę to utrzymuje się na ściółce.

Rozdział 2

Minimalne warunki utrzymywania bydła

1. Bydło, z wyjątkiem cieląt, utrzymywane w systemie, o którym mowa w § 2 ust. 1 pkt 1, utrzymuje się:
1) na uwięzi;
2) bez uwięzi wolnostanowiskowo:
a) z wydzielonymi legowiskami, z wyjątkiem bydła opasowego i buhajów,
b) bez wydzielonych legowisk na ściółce,
c) bez wydzielonych legowisk i ściółki, z wyjątkiem buhajów, krów i jałówek cielnych powyżej
7. miesiąca ciąży.
2. W systemie utrzymywania bydła, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, wymiary stanowiska powinny wynosić w przypadku utrzymywania:
1) krów i jałówek powyżej 7. miesiąca ciąży:
a) długość — co najmniej 1,6 m,
b) szerokość — co najmniej 1,1 m;
2) jałówek powyżej 6. miesiąca życia, jednak nie dłużej niż do 7. miesiąca ciąży:
a) długość — co najmniej 1,5 m,
b) szerokość — co najmniej 1 m;
3) buhajów:
a) długość — co najmniej 2,4 m,
b) szerokość — co najmniej 1,4 m;
4) bydła opasowego o masie ciała do 300 kg:
a) długość — co najmniej 1,3 m,
b) szerokość — co najmniej 0,8 m;
5) bydła opasowego o masie ciała powyżej 300 kg:
a) długość — co najmniej 1,45 m,
b) szerokość — co najmniej 0,95 m.
3. W systemie utrzymywania bydła, o którym mowa w ust. 1 pkt 2 lit. a, wymiary wydzielonego legowiska powinny wynosić w przypadku utrzymywania:
1) krów i jałówek powyżej 7. miesiąca ciąży:
a) długość — co najmniej 2,1 m,
b) szerokość — co najmniej 1,1 m;
2) jałówek powyżej 6. miesiąca życia, jednak nie dłużej niż do 7. miesiąca ciąży:
a) długość — co najmniej 1,9 m,
b) szerokość — co najmniej 0,9 m.
4. W systemie utrzymywania bydła, o którym mowa w ust. 1 pkt 2 lit. b, powierzchnia, w przeliczeniu na jedną sztukę, powinna wynosić w przypadku utrzymywania:
1) krów i jałówek powyżej 7. miesiąca ciąży — co najmniej 4,5 m;
2) jałówek powyżej 6. miesiąca życia, jednak nie dłużej niż do 7. miesiąca ciąży — co najmniej 2,2 m;
3) bydła opasowego o masie ciała do 300 kg — co najmniej 1,6 m;
4) bydła opasowego o masie ciała powyżej 300 kg — co najmniej 2,2 m;
5) buhajów — co najmniej 9 m.
5. W systemie utrzymywania bydła, o którym mowa w ust. 1 pkt 2 lit. c, powierzchnia, w przeliczeniu na jedną sztukę, powinna wynosić w przypadku utrzymywania:
1) jałówek powyżej 19. miesiąca życia, jednak nie dłużej niż do 7. miesiąca ciąży — co najmniej 2 m;
2) jałówek powyżej 6. miesiąca życia do 19. miesiąca życia — co najmniej 1,6 m;
3) bydła opasowego o masie ciała do 300 kg — co najmniej 1,3 m;
4) bydła opasowego o masie ciała powyżej 300 kg
 co najmniej 1,8 m.
§ 12. Powierzchnia utrzymywania bydła według kategorii
W systemie utrzymywania bydła, o którym mowa w § 2 ust. 1 pkt 2, powierzchnia, na której jest utrzymywane bydło, w przeliczeniu na jedną sztukę, powinna wynosić w przypadku utrzymywania:
1) jałówek — co najmniej 10 m;
2) krów — co najmniej 15 m;
3) buhajów — co najmniej 20 m.

Rozdział 3

Minimalne warunki utrzymywania koni

1. Konie utrzymywane w systemie, o którym mowa w § 2 ust. 1 pkt 1, powinny być utrzymywane na ściółce:
1) w boksie;
2) na stanowisku na uwięzi;
3) w systemie wolnostanowiskowym bez uwięzi.
2. Ogiery i klacze powyżej roku życia utrzymuje się oddzielnie.
1. Powierzchnia boksu, o którym mowa w § 13 ust. 1 pkt 1, powinna wynosić w przypadku utrzymywania:
1) koni dorosłych, których wysokość w kłębie wynosi do 1,47 m — co najmniej 6 m;
2) koni dorosłych, których wysokość w kłębie wynosi powyżej 1,47 m — co najmniej 9 m;
3) klaczy ze źrebięciem — co najmniej 12 m.
2. Wymiary stanowiska, o którym mowa w § 13 ust. 1 pkt 2, powinny wynosić w przypadku utrzymywania:
1) koni dorosłych, których wysokość w kłębie wynosi do 1,47 m:
a) szerokość — co najmniej 1,6 m,
b) długość — co najmniej 2,1 m;
2) koni dorosłych, których wysokość w kłębie wynosi powyżej 1,47 m:
a) szerokość — co najmniej 1,8 m,
b) długość — co najmniej 3,1 m.
3. W przypadku utrzymywania koni w systemie, o którym mowa w § 13 ust. 1 pkt 3, powierzchnia powinna wynosić dla:
1) koni dorosłych lub młodzieży po odsadzeniu od matki, w przeliczeniu na jednego konia — co najmniej 10 m;
2) klaczy ze źrebięciem — co najmniej 12 m.
1. W przypadku utrzymywania koni w systemie, o którym mowa w § 2 ust. 1 pkt 2, powierzchnia utrzymywania, w przeliczeniu na jednego dorosłego konia, powinna wynosić co najmniej 0,1 ha.
2. Powierzchnię, o której mowa w ust. 1, zabezpiecza się trwałym ogrodzeniem.

Rozdział 4

Minimalne warunki utrzymywania owiec

1. Owce utrzymywane w systemie, o którym mowa w § 2 ust. 1 pkt 1, utrzymuje się:
1) pojedynczo;
2) grupowo.
2. Powierzchnia pomieszczenia dla owiec utrzymywanych pojedynczo powinna wynosić w przypadku utrzymywania:
1) tryka — co najmniej 3 m;
2) matki z jagnięciem — co najmniej 2,5 m i dodatkowo co najmniej 0,7 m dla każdego następnego jagnięcia ssącego;
3) jarki — co najmniej 1,5 m;
4) tryczka — co najmniej 2 m;
5) skopka — co najmniej 0,8 m.
3. Powierzchnia pomieszczenia dla owiec utrzymywanych grupowo, w przeliczeniu na jedną sztukę, powinna wynosić w przypadku utrzymywania:
1) tryków — co najmniej 2 m;
2) matek z jagniętami — co najmniej 1,5 m i dodatkowo co najmniej 0,5 m dla każdego jagnięcia ssącego;
3) jarek — co najmniej 0,8 m;
4) tryczków — co najmniej 1,5 m;
5) skopków — co najmniej 0,6 m.

Rozdział 5

Minimalne warunki utrzymywania kóz

1. Kozy utrzymywane w systemie, o którym mowa w § 2 ust. 1 pkt 1, utrzymuje się:
1) na stanowisku na uwięzi;
2) w kojcu bez uwięzi:
a) pojedynczo, z wyjątkiem koźląt, lub
b) grupowo.
2. Na uwięzi utrzymuje się wyłącznie dorosłe samice, z wyjątkiem samic w okresie porodu i odchowu koźląt.
3. Kozom zapewnia się możliwość korzystania z wybiegów.
1. W przypadku utrzymywania kóz na stanowisku na uwięzi wymiary stanowiska powinny wynosić:
1) szerokość — co najmniej 0,75 m;
2) długość — co najmniej 1,35 m.
2. W przypadku utrzymywania kóz w kojcu bez uwięzi pojedynczo powierzchnia kojca powinna wynosić dla:
1) kozy dorosłej — co najmniej 1,5 m i dodatkowo co najmniej 0,3 m dla koźlęcia ssącego;
2) kozła — co najmniej 1,5 m;
3) kozła reproduktora — co najmniej 3 m.
3. W przypadku utrzymywania kóz w kojcu bez uwięzi grupowo powierzchnia kojca, w przeliczeniu na jedną sztukę, powinna wynosić dla:
1) kóz dorosłych — co najmniej 1,5 m i dodatkowo co najmniej 0,3 m dla koźlęcia ssącego;
2) kozłów — co najmniej 1,5 m;
3) kozłów reproduktorów — co najmniej 3 m;
4) koźląt — co najmniej 1 m.
4. Powierzchnia wybiegu, o którym mowa w § 17 ust. 3, w przeliczeniu na jedną kozę, powinna wynosić co najmniej 4 m, a w przypadku kozłów — co najmniej 6 m.

Rozdział 6

Minimalne warunki utrzymywania indyków, gęsi, kaczek, strusi, przepiórek i perlic

1. Indyki utrzymywane w systemie, o którym mowa w § 2 ust. 1 pkt 1, utrzymuje się bez klatek.
2. Maksymalne zagęszczenie obsady na m powierzchni pomieszczenia powinno wynosić w przypadku utrzymywania:
1) indyków — 40 kg;
2) indyków utrzymywanych z przeznaczeniem na produkcję mięsa — 57 kg.
§ 20. Przycinanie dziobów indyków przeciw wydziobywaniu piór i kanibalizmowi
W celu przeciwdziałania wydziobywaniu piór i kanibalizmowi u indyków lekarz weterynarii, technik weterynarii lub pod ich nadzorem osoba obsługująca te indyki może przycinać im, przed ukończeniem
9. dnia życia, dzioby.
1. W przypadku utrzymywania gęsi i kaczek w systemie, o którym mowa w § 2 ust. 1 pkt 1, maksymalne zagęszczenie obsady na m powierzchni pomieszczenia powinno wynosić dla:
1) gęsi — 19 kg;
2) kaczek — 17 kg.
2. W przypadku utrzymywania gęsi i kaczek w systemie, o którym mowa w § 2 ust. 1 pkt 2:
1) powierzchnię utrzymywania zabezpiecza się trwałym ogrodzeniem;
2) maksymalne zagęszczenie obsady na m powierzchni powinno wynosić dla:
a) gęsi — 6,5 kg,
b) kaczek — 10,5 kg.
1. Strusie utrzymuje się w systemie, o którym mowa w § 2 ust. 1 pkt 1, z wybiegami:
1) na ściółce;
2) bez ściółki.
2. Pomieszczenie dla strusi:
1) ogrzewa się do ukończenia przez strusia 6. miesiąca życia;
2) dzieli się na sektory, w których utrzymuje się strusie w różnym wieku.
3. Z każdego sektora pomieszczenia zapewnia się strusiom wyjście na oddzielny wybieg.
4. W sektorach, o których mowa w ust. 2 pkt 2, powierzchnia, w przeliczeniu na jedną sztukę, powinna wynosić w przypadku:
1) strusi młodych — co najmniej 0,3 m, przy czym powierzchnia całego pomieszczenia powinna wynosić co najmniej 5 m;
2) strusi dorosłych — co najmniej 3,5 m, przy czym powierzchnia całego pomieszczenia powinna wynosić co najmniej 15 m.
5. Wysokość pomieszczenia powinna wynosić w przypadku:
1) strusi młodych — co najmniej 2,2 m;
2) strusi dorosłych — co najmniej 3 m.
1. Wybieg dla strusi powinien:
1) przylegać bezpośrednio do pomieszczenia, w którym są one utrzymywane;
2) posiadać wydzielone miejsce wysypane piaskiem;
3) być zabezpieczony trwałym ogrodzeniem.
2. Strusiom na wybiegu zapewnia się możliwość ochrony przed niekorzystnymi warunkami atmosferycznymi i zwierzętami drapieżnymi.
3. Powierzchnia wybiegu, w przeliczeniu na jedną sztukę, powinna wynosić w przypadku:
1) strusi młodych — co najmniej 5 m, przy czym powierzchnia całego wybiegu powinna wynosić co najmniej 30 m;
2) strusi dorosłych — co najmniej 100 m, przy czym powierzchnia całego wybiegu powinna wynosić co najmniej 400 m.
§ 24. Systemy utrzymywania przepiórek w klatkach
Przepiórki w systemie, o którym mowa w § 2 ust. 1 pkt 1, utrzymuje się w klatkach jednopoziomowych lub wielopoziomowych:
1) pojedynczo;
2) grupowo.
1. W przypadku utrzymywania przepiórek w klatkach jednopoziomowych lub wielopoziomowych pojedynczo wymiary klatki powinny wynosić:
1) długość — co najmniej 0,21 m;
2) szerokość — co najmniej 0,1 m;
3) wysokość — co najmniej 0,2 m.
2. W przypadku utrzymywania przepiórek w klatkach jednopoziomowych lub wielopoziomowych grupowo powierzchnia podłogi w klatkach, w przeliczeniu na jedną sztukę, powinna wynosić dla:
1) przepiórek nieśnych — co najmniej 0,025 m, przy czym wysokość klatki powinna wynosić co najmniej 0,2 m;
2) przepiórek mięsnych — co najmniej 0,006 m, przy czym wysokość klatki powinna wynosić co najmniej 0,2 m.
1. W przypadku utrzymywania przepiórek w systemie, o którym mowa w § 2 ust. 1 pkt 2, powierzchnia, w przeliczeniu na jedną sztukę, powinna wynosić co najmniej 0,04 m.
2. Powierzchnię, na której utrzymuje się przepiórki, trwale zabezpiecza się ogrodzeniem o wysokości co najmniej 2 m i przykrywa siatką.
1. Perlice utrzymuje się w systemie, o którym mowa w § 2 ust. 1 pkt 1, z wybiegami.
2. Pomieszczenie dla perlic wyposaża się w:
1) grzędy noclegowe;
2) gniazda.
3. Wymiary gniazda dla perlic powinny wynosić co najmniej:
1) szerokość — 0,4 m;
2) długość — 0,4 m.
4. Maksymalna obsada na m powierzchni pomieszczenia powinna wynosić 6 sztuk.
5. Powierzchnia wybiegu, o którym mowa w ust. 1, w przeliczeniu na jedną sztukę, powinna wynosić co najmniej 20 m.
1. W przypadku utrzymywania perlic w systemie, o którym mowa w § 2 ust. 1 pkt 2, perlicom zapewnia się miejsce wyposażone w grzędy noclegowe i gniazda. Przepis § 27 ust. 3 stosuje się odpowiednio.
2. Maksymalna obsada na m powierzchni powinna wynosić 15 sztuk.

Rozdział 7

Minimalne warunki utrzymywania zwierząt futerkowych

1. Lisy polarne, lisy pospolite, jenoty, norki i tchórze utrzymuje się pojedynczo lub grupowo na wolnym powietrzu, w zadaszonych klatkach uniemożliwiających tym zwierzętom wydostawanie się na zewnątrz.
2. Zwierzęta futerkowe stada podstawowego gatunków, o których mowa w ust. 1, utrzymuje się pojedynczo.
3. Wymiary klatki powinny wynosić w przypadku:
1) lisów i jenotów utrzymywanych pojedynczo:
a) wysokość — co najmniej 0,5 m,
b) powierzchnia podłogi — co najmniej 0,6 m, przy czym jej szerokość powinna wynosić co najmniej 0,6 m, a długość co najmniej 0,9 m;
2) samic lisów i jenotów z młodymi:
a) wysokość — co najmniej 0,5 m,
b) powierzchnia podłogi — co najmniej 1,2 m, przy czym jej szerokość powinna wynosić co najmniej 0,75 m, a długość co najmniej 0,8 m;
3) norek i tchórzy utrzymywanych pojedynczo oraz samic z młodymi:
a) wysokość — co najmniej 0,35 m,
b) powierzchnia podłogi — co najmniej 0,18 m, przy czym jej szerokość powinna wynosić co najmniej 0,3 m, a długość co najmniej 0,6 m;
4) lisów i jenotów utrzymywanych grupowo, przy utrzymywaniu 2 sztuk w klatce:
a) wysokość — co najmniej 0,5 m,
b) powierzchnia podłogi — co najmniej 1 m, przy czym jej szerokość powinna wynosić co najmniej 0,8 m, a długość co najmniej 0,9 m;
5) norek i tchórzy utrzymywanych grupowo, przy utrzymywaniu 2 sztuk w klatce:
a) wysokość — co najmniej 0,35 m,
b) powierzchnia podłogi — co najmniej 0,18 m, przy czym jej szerokość powinna wynosić co najmniej 0,3 m, a długość co najmniej 0,6 m;
6) lisów i jenotów utrzymywanych grupowo, przy utrzymywaniu więcej niż 2 sztuk w klatce:
a) wysokość — co najmniej 0,5 m,
b) powierzchnię podłogi, o której mowa w pkt 4 lit. b, powiększa się o co najmniej 0,4 m na każdego dodatkowego lisa lub jenota, przy czym jej szerokość powinna wynosić co najmniej 0,8 m, a długość co najmniej 0,9 m;
7) norek i tchórzy utrzymywanych grupowo, przy utrzymywaniu więcej niż 2 sztuk w klatce:
a) wysokość — co najmniej 0,35 m,
b) powierzchnię podłogi, o której mowa w pkt 5 lit. b, powiększa się o co najmniej 0,065 m na każdą dodatkową norkę lub tchórza, przy czym jej szerokość powinna wynosić co najmniej 0,3 m, a długość co najmniej 0,6 m.
4. Klatki dla kotnych i odchowujących młode samic lisów i jenotów wyposaża się w domek wykotowy.
1. Króliki utrzymuje się na wolnym powietrzu pod zadaszeniem lub w systemie, o którym mowa w § 2 ust. 1 pkt 1, w:
1) klatkach;
2) kojcach.
2. Króliki utrzymuje się pojedynczo lub grupowo, przy czym króliki stada podstawowego utrzymuje się pojedynczo.
3. Samce i samice królików po osiągnięciu dojrzałości płciowej utrzymuje się oddzielnie.
4. Wymiary klatki dla królików utrzymywanych pojedynczo oraz samic z młodymi powinny wynosić w przypadku utrzymywania:
1) królików o masie ciała do 2,5 kg:
a) wysokość — co najmniej 0,28 m,
b) powierzchnia podłogi — co najmniej 0,18 m, przy czym jej szerokość — co najmniej 0,38 m, a długość — co najmniej 0,45 m;
2) królików o masie ciała powyżej 2,5 do 6 kg:
a) wysokość — co najmniej 0,32 m,
b) powierzchnia podłogi — co najmniej 0,24 m, przy czym jej szerokość — co najmniej 0,38 m, a długość — co najmniej 0,6 m;
3) królików o masie ciała powyżej 6 kg:
a) wysokość — co najmniej 0,43 m,
b) powierzchnia podłogi — co najmniej 0,315 m, przy czym jej szerokość — co najmniej 0,45 m, a długość — co najmniej 0,7 m.
5. Powierzchnia podłogi w klatce dla królików utrzymywanych grupowo, w przeliczeniu na jedną sztukę, powinna wynosić w przypadku utrzymywania:
1) królików o masie ciała do 2,5 kg — co najmniej 0,06 m;
2) królików o masie ciała powyżej 2,5 do 6 kg — co najmniej 0,08 m;
3) królików o masie ciała powyżej 6 kg — co najmniej 0,1 m.
6. Powierzchnia podłogi w kojcu dla królików utrzymywanych pojedynczo oraz samic z młodymi powinna wynosić w przypadku utrzymywania:
1) królików o masie ciała do 2,5 kg — co najmniej 0,18 m, przy czym jej szerokość — co najmniej 0,4 m, a długość — co najmniej 0,45 m;
2) królików o masie ciała powyżej 2,5 do 6 kg — co najmniej 0,24 m, przy czym jej szerokość — co najmniej 0,4 m, a długość — co najmniej 0,6 m;
3) królików o masie ciała powyżej 6 kg — co najmniej 0,315 m, przy czym jej szerokość — co najmniej 0,45 m, a długość — co najmniej 0,7 m.
7. Powierzchnia podłogi w kojcu dla królików utrzymywanych grupowo, w przeliczeniu na jedną sztukę, powinna wynosić w przypadku utrzymywania:
1) królików o masie ciała do 2,5 kg — co najmniej 0,06 m;
2) królików o masie ciała powyżej 2,5 do 6 kg — co najmniej 0,08 m;
3) królików o masie ciała powyżej 6 kg — co najmniej 0,1 m.
8. Klatkę i kojec dla samic królików, z wyjątkiem samic utrzymywanych na ściółce, wyposaża się w domek wykotowy.
1. Szynszyle utrzymuje się w systemie, o którym mowa w § 2 ust. 1 pkt 1, pojedynczo w klatkach.
2. Dopuszcza się utrzymywanie w tej samej klatce samca i samicy, z wyjątkiem okresu odchowu młodych przez samicę.
3. Wymiary klatki, o której mowa w ust. 1, powinny wynosić:
1) długość — co najmniej 0,4 m;
2) szerokość — co najmniej 0,45 m, a w przypadku utrzymywania samca i samicy w jednej klatce — co najmniej 0,6 m;
3) wysokość — co najmniej 0,34 m.
1. Nutrie utrzymuje się na wolnym powietrzu lub w systemie, o którym mowa w § 2 ust. 1 pkt 1, w:
1) klatkach;
2) kojcach.
2. Powierzchnia klatki lub kojca, o których mowa w ust. 1, w przeliczeniu na jedną sztukę, powinna wynosić co najmniej 0,4 m, a dla samicy z młodymi — co najmniej 1,5 m.
3. Klatkę lub kojec dla nutrii wyposaża się w domek wykotowy.

Rozdział 8

Minimalne warunki utrzymywania jeleni i danieli

1. Jeleniom i danielom utrzymywanym w systemie, o którym mowa w § 2 ust. 1 pkt 2, zapewnia się w okresie pastwiskowym stały dostęp do pastwiska o powierzchni nie mniejszej niż 1 ha.
2. Obsada na ha powierzchni pastwiska powinna wynosić w przypadku utrzymywania:
1) jeleni — nie więcej niż 7 sztuk,
2) danieli — nie więcej niż 15 sztuk.
3. Powierzchnię pastwiska zabezpiecza się trwałym i wytrzymałym ogrodzeniem o wysokości co najmniej 2 m, wykonanym z siatki, uniemożliwiającym wydostawanie się jeleni i danieli na zewnątrz.
4. Gospodarstwo, w którym są utrzymywane jelenie lub daniele, wyposaża się w zagrodę umożliwiającą wykonywanie zabiegów weterynaryjnych lub zootechnicznych.
5. Jeleniom lub danielom utrzymywanym w systemie, o którym mowa w § 2 ust. 1 pkt 2, zapewnia się możliwość korzystania z zacienionych miejsc.
1. Dopuszcza się czasowe utrzymywanie jeleni lub danieli w systemie, o którym mowa w § 2 ust. 1 pkt 1, w boksach:
1) pojedynczo;
2) grupowo.
2. W pomieszczeniu jelenie lub daniele utrzymuje się:
1) poza okresem pastwiskowym lub
2) w przypadku choroby, lub
3) w przypadku kwarantanny.
3. Powierzchnia boksu, o którym mowa w ust. 1, w przeliczeniu na jedną sztukę, powinna wynosić w przypadku utrzymywania:
1) jeleni do 12. miesiąca życia — co najmniej 2 m;
2) jeleni powyżej 12. miesiąca życia — co najmniej 3 m;
3) danieli do 12. miesiąca życia — co najmniej 1 m;
4) danieli powyżej 12. miesiąca życia — co najmniej 1,5 m.
§ 35. Wejście w życie rozporządzenia
Rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 30 czerwca 2010 r. Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi: w z. A. Ławniczak