w sprawie mianowania na stopnie wojskowe
Rozdział 5. Mianowanie żołnierzy pełniących terytorialną służbę wojskową
Rozdział 5
Mianowanie żołnierzy pełniących terytorialną służbę wojskową
1. Na wyższy stopień w korpusie szeregowych może być mianowany żołnierz terytorialnej służby wojskowej, który osiągnął bardzo dobre wyniki w wykonywaniu zadań służbowych oraz dyscyplinie wojskowej i ukończył szkolenie wojskowe podstawowe lub wyrównawcze.
2. Organem właściwym do mianowania żołnierza, o którym mowa w ust. 1, jest:
1) dowódca jednostki wojskowej zajmujący stanowisko służbowe zaszeregowane do stopnia etatowego co najmniej pułkownika - w przypadku mianowania na wyższy stopień wojskowy w ramach zajmowanego stanowiska służbowego lub innego stanowiska służbowego w tej samej jednostce wojskowej;
2) Dowódca Wojsk Obrony Terytorialnej - w przypadku mianowania na wyższy stopień wojskowy w związku z wyznaczeniem na stanowisko służbowe w innej jednostce wojskowej.
3. Mianowanie, o którym mowa w ust. 1, następuje w drodze rozkazu personalnego.
1. Żołnierz pełniący terytorialną służbę wojskową może być mianowany na stopień wojskowy kaprala (mata) po zdaniu egzaminu na podoficera w szkole podoficerskiej, z dniem objęcia stanowiska służbowego.
2. Z wnioskiem o mianowanie, o którym mowa w ust. 1, występuje komendant szkoły podoficerskiej do Dowódcy Wojsk Obrony Terytorialnej, a jeżeli szkoła podlega innemu organowi do tego organu. Jeżeli żołnierz odbył przed powołaniem do terytorialnej służby wojskowej kurs lub inne szkolenie wojskowe wymagane do mianowania, na pierwszy stopień podoficerski mianuje dowódca jednostki wojskowej zajmujący stanowisko służbowe zaszeregowane do stopnia etatowego pułkownika lub jego przełożony.
3. Z wnioskiem o mianowanie występuje się w przypadku spełnienia następujących szczegółowych warunków mianowania: ukończenie kursu podoficerskiego w trakcie pełnienia terytorialnej służby wojskowej lub ukończenie przed powołaniem do tej służby tego lub innego kursu albo szkolenia wojskowego wymaganego do mianowania na ten stopień wojskowy oraz brak skazania prawomocnym wyrokiem za przestępstwo karne lub karno-skarbowe, w tym warunkowego umorzenia postępowania na okres próby, albo ukarania dyscyplinarnego, a także brak prowadzonego postępowania karnego, karno--skarbowego lub dyscyplinarnego.
4. Organem właściwym do mianowania żołnierza, o którym mowa w ust. 1, jest Dowódca Wojsk Obrony Terytorialnej lub dowódca jednostki wojskowej zajmujący stanowisko służbowe zaszeregowane do stopnia etatowego pułkownika, stwierdzając fakt mianowania w drodze rozkazu personalnego wraz z wyznaczeniem tego żołnierza na stanowisko służbowe w podległej jednostce wojskowej zaszeregowane do stopnia etatowego o stopniu wojskowym, na które następuje mianowanie.
5. Jeżeli w jednostce wojskowej Wojsk Obrony Terytorialnej nie ma wolnego stanowiska w korpusie podoficerów, komendant szkoły podoficerskiej przesyła do właściwego dowódcy jednostki wojskowej wykaz żołnierzy OT, którzy ukończyli szkolenie i zdali egzamin podoficerski. Warunkiem mianowania żołnierza OT jest występowanie w etacie jednostki wojskowej nieobsadzonego stanowiska służbowego, na które żołnierz będzie wyznaczony wraz z mianowaniem.
1. Na kolejny wyższy stopień wojskowy w korpusie podoficerów może być mianowany podoficer terytorialnej służby wojskowej, jeżeli pełnił terytorialną służbę wojskową przez okres co najmniej 2 lat.
2. Organem właściwym do mianowania, o którym mowa w ust. 1, jest:
1. W przypadku żołnierzy pełniących terytorialną służbę wojskową w ramach kursu oficerskiego w uczelni wojskowej, którzy zdali w uczelni wojskowej egzamin oficerski, rektor-komendant uczelni wojskowej występuje do Ministra Obrony Narodowej z wnioskiem o mianowanie tych żołnierzy na pierwszy stopień w korpusie oficerów.
2. Wniosek, o którym mowa w ust. 1, przesyła się za pośrednictwem kierownika komórki organizacyjnej Ministerstwa Obrony Narodowej właściwej do spraw kadr z dniemukończeniakursuoficerskiegoorazdowiadomościDowódcyWojskObrony Terytorialnej w celu wskazania stanowisk służbowych, na które zostaną wyznaczeni żołnierze wraz z ich mianowaniem.
3. W przypadku żołnierzy pełniących terytorialną służbę wojskową, którzy spełniają warunki do mianowania na pierwszy stopień w korpusie oficerów bez konieczności odbycia w ramach tej służby kursu oficerskiego, z wnioskiem o mianowanie tych żołnierzy na pierwszy stopień w korpusie oficerów występuje Dowódca Wojsk Obrony Terytorialnej.
4. Z wnioskiem o mianowanie występuje się w przypadku spełnienia następujących szczegółowych warunków mianowania: pozytywne zaliczenie egzaminów objętych regulaminem nauki, uzyskanie pozytywnej opinii służbowej oraz brak skazania prawomocnym wyrokiem za przestępstwo karne lub karno-skarbowe, w tym warunkowego umorzenia postępowania na okres próby, albo ukarania dyscyplinarnego, a także brak prowadzonego postępowania karnego, karno-skarbowego lub dyscyplinarnego. W przypadku, o którym mowa w ust. 3, warunkiem wystąpienia z wnioskiem o mianowanie jest również zapewnienie możliwości wyznaczenia żołnierza na stanowisko służbowe po jego mianowaniu.
1. Na kolejny wyższy stopień wojskowy w korpusie oficerów może być mianowany oficer terytorialnej służby wojskowej, jeżeli pełnił terytorialną służbę wojskową przez okres co najmniej 2 lat.
2. Z wnioskiem o mianowanie występuje się w przypadku spełnienia następujących warunków mianowania: uzyskanie pozytywnej opinii służbowej oraz brak skazania prawomocnym wyrokiem za przestępstwo karne lub karno-skarbowe, w tym warunkowego umorzenia postępowania na okres próby, albo ukarania dyscyplinarnego, a także brak prowadzonego postępowania karnego, karno-skarbowego lub dyscyplinarnego. Warunkiem wystąpienia z wnioskiem o mianowanie jest również zapewnienie możliwości wyznaczenia żołnierza na stanowisko służbowe po jego mianowaniu.
1. Z wnioskiem o mianowanie na wyższy stopień wojskowy występują:
1) przełożony żołnierza zajmujący stanowisko służbowe co najmniej dowódcy kompanii lub inne stanowisko służbowe zaszeregowane do stopnia etatowego porucznika/kapitana - na stopnie wojskowe w korpusie szeregowych i podoficerów;
2) dowódca jednostki wojskowej, w której żołnierz pełni terytorialną służbę wojskową, lub przełożony tego dowódcy - na stopnie wojskowe w korpusie oficerów do stopnia pułkownika (komandora) włącznie.
2. Wniosek, o którym mowa w ust. 1, przedstawia się drogą służbową przełożonemu uprawnionemu do mianowania na dany stopień wojskowy.
1. Osobę powoływaną do terytorialnej służby wojskowej posiadającą stopień w odpowiedniej służbie, o której mowa w art. 138 ustawy, mianuje się na stopień wojskowy równorzędny posiadanemu stopniowi w danej służbie z dniem powołania i po stawieniu się tej osoby do pełnienia terytorialnej służby wojskowej, z zastrzeżeniem § 25.
2. Z wnioskiem o mianowanie osoby, o której mowa w ust. 1, występuje przed jej powołaniem do terytorialnej służby wojskowej właściwy szef wojskowego centrum rekrutacji:
1) do Szefa Centralnego Wojskowego Centrum Rekrutacji, po uprzednim uzgodnieniu z dowódcą jednostki wojskowej, do której ma nastąpić powołanie, możliwości wyznaczenia tej osoby na stanowisko służbowe po jej mianowaniu - w przypadku mianowania na wyższe stopnie wojskowe w korpusie szeregowych, na stopień wojskowy kaprala lub wyższe stopnie wojskowe w korpusie podoficerów;
2) do Ministra Obrony Narodowej, po uprzednim uzgodnieniu z dowódcą jednostki wojskowej, do której ma nastąpić powołanie, możliwości wyznaczenia tej osoby na stanowisko służbowe po jej mianowaniu, za pośrednictwem Szefa Centralnego Wojskowego Centrum Rekrutacji i kierownika komórki organizacyjnej Ministerstwa Obrony Narodowej właściwej do spraw kadr - w przypadku mianowania na pierwszy stopień wojskowy w korpusie oficerów lub na wyższy stopień wojskowy w tym korpusie.
3. Organem właściwym do mianowania osoby, o której mowa w ust. 1, na stopień wojskowy w korpusie szeregowych, na stopień wojskowy kaprala lub wyższe stopnie wojskowe w korpusie podoficerów jest Szef Centralnego Wojskowego Centrum Rekrutacji.
4. Szczegółowe warunki mianowania, o którym mowa w ust. 1, stanowią: posiadanie stopnia w danej służbie, wolne stanowisko służbowe zaszeregowane do właściwego stopnia etatowego w jednostce wojskowej, w której pełniona jest lub będzie pełniona służba, oraz brak skazania prawomocnym wyrokiem za przestępstwo karne lub karno-skarbowe, w tym warunkowego umorzenia postępowania na okres próby, albo ukarania dyscyplinarnego, a także brak prowadzonego postępowania karnego, karno-skarbowego lub dyscyplinarnego.
1. Organem właściwym do mianowania osoby powołanej do terytorialnej służby wojskowej posiadającej stopień w odpowiedniej służbie, o której mowa w art. 138 ustawy, na stopień wojskowy w korpusie szeregowych, na stopień wojskowy kaprala lub wyższe stopnie wojskowe w korpusie podoficerów jest dowódca jednostki wojskowej zajmujący stanowisko służbowe zaszeregowane do stopnia etatowego co najmniej pułkownika. Mianowanie następuje w drodze rozkazu personalnego.
2. Z wnioskiem o mianowanie osoby, o której mowa w ust. 1, w przypadku mianowania na pierwszy stopień wojskowy w korpusie oficerów lub na wyższy stopień wojskowy w tym korpusie do Ministra Obrony Narodowej występuje dowódca jednostki wojskowej za pośrednictwem Dowódcy Wojsk Obrony Terytorialnej i kierownika komórki organizacyjnej Ministerstwa Obrony Narodowej właściwej do spraw kadr.
3. Szczegółowe warunki mianowania, o którym mowa w ust. 2, lub wystąpienia z wnioskiem, o którym mowa w ust. 3, stanowią: posiadanie stopnia w danej służbie, wolne stanowisko służbowe zaszeregowane do właściwego stopnia etatowego w jednostce wojskowej, w której pełniona jest lub będzie pełniona służba, oraz brak skazania prawomocnym wyrokiem za przestępstwo karne lub karno-skarbowe, w tym warunkowego umorzenia postępowania na okres próby, albo ukarania dyscyplinarnego, a także brak prowadzonego postępowania karnego, karno-skarbowego lub dyscyplinarnego.
§ 26. Okres pełnienia terytorialnej służby wojskowej zaliczany do okresu wymaganego do mianowania na kolejny wyższy…
W przypadku mianowania żołnierza pełniącego terytorialną służbę wojskową na kolejny wyższy stopień wojskowy do okresu wymaganego do tego mianowania zalicza się wyłącznie okres nieprzerwanego pełnienia terytorialnej służby wojskowej, w tym jej pełnienia dyspozycyjnie.
Pełna treść aktu: w sprawie mianowania na stopnie wojskowe.