§ 1. Zakres regulacji leczenia krwią i jej składnikami
1. Rozporządzenie określa:
1) sposób i organizację leczenia krwią w podmiotach leczniczych wykonujących działalność leczniczą w rodzaju stacjonarne i całodobowe świadczenia zdrowotne, w których przebywają pacjenci ze wskazaniami do leczenia krwią i jej składnikami, zwanych dalej „podmiotami leczniczymi”, w tym zadania kierownika podmiotu leczniczego, ordynatora albo lekarza kierującego oddziałem oraz lekarzy, pielęgniarek i położnych;
2) organizację banku krwi oraz pracowni serologii lub pracowni immunologii transfuzjologicznej podmiotu leczniczego, a także sposób sprawowania nadzoru nad działaniem banku krwi oraz pracowni serologii lub pracowni immunologii transfuzjologicznej w tym podmiocie leczniczym, w tym wymagane kwalifikacje i doświadczenie kierownika banku krwi lub pracowni serologii lub pracowni immunologii transfuzjologicznej oraz jego zadania;
3) sposób prowadzenia dokumentacji medycznej dotyczącej leczenia krwią i jej składnikami;
4) sposób zapewnienia dostępu do badań z zakresu immunologii transfuzjologicznej.
2. Ilekroć w rozporządzeniu jest mowa o:
1) pracowni immunologii transfuzjologicznej – rozumie się przez to również pracownię serologii;
2) walidacji – rozumie się przez to przedstawienie obiektywnych dowodów potwierdzających, że zostały spełnione szczególne wymagania dotyczące zamierzonego, specyficznego zastosowania określonej procedury albo procesu.
Tekst przepisu: akt wydany przez Ministra Zdrowia, Dziennik Ustaw z 2017 r. poz. 2051.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.