Na podstawie art. 133e ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Prawo bankowe (Dz. U. z 2016 r. poz. 1988, 1948, 1997
Ilekroć w rozporządzeniu jest mowa o:
1) rozporządzeniu Ministra Rozwoju i Finansów w sprawie systemu zarządzania ryzykiem i systemu kontroli wewnętrznej – rozumie się przez to rozporządzenie Ministra Rozwoju i Finansów z dnia 6 marca 2017 r. w sprawie systemu zarządzania ryzykiem i systemu kontroli wewnętrznej, polityki wynagrodzeń oraz szczegółowego sposobu szacowania kapitału wewnętrznego w bankach (Dz. U. poz. 637);
2) rozporządzeniu nr 1093/2010 – rozumie się przez to rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1093/2010 z dnia 24 listopada 2010 r. w sprawie ustanowienia Europejskiego Urzędu Nadzoru (Europejskiego Urzędu Nadzoru Bankowego), zmiany decyzji nr 716/2009/WE oraz uchylenia decyzji Komisji 2009/78/WE (Dz. Urz. UE L 331 z 15.12.2010, str. 12, z późn. zm.);
3) rozporządzeniu nr 575/2013 – rozumie się przez to rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 575/2013 z dnia 26 czerwca 2013 r. w sprawie wymogów ostrożnościowych dla instytucji kredytowych i firm inwestycyjnych, zmieniające rozporządzenie (UE) nr 648/2012 (Dz. Urz. UE L 176 z 27.06.2013, str. 1, z późn. zm.);
4) ustawie – Prawo bankowe – rozumie się przez to ustawę z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Prawo bankowe.
1. W ramach badania i oceny nadzorczej dokonywana jest w szczególności ocena zgodności działania banku z rozporządzeniem nr 575/2013, ustawą – Prawo bankowe oraz rozporządzeniem Ministra Rozwoju i Finansów w sprawie systemu zarządzania ryzykiem i systemu kontroli wewnętrznej.
2. Przeprowadzając badanie i ocenę nadzorczą, Komisja Nadzoru Finansowego uwzględnia:
1) stopień narażenia banku na ryzyko związane z działalnością banku, w tym:
d) ryzyko koncentracji, w tym wpływ lokalizacji geograficznej na poziom tego ryzyka,
e) ryzyko płynności i finansowania,
f) ryzyko stopy procentowej w portfelu bankowym,
g) ryzyko nadmiernej dźwigni finansowej,
i) inne obszary ryzyka występujące w banku;
2) jakość systemu zarządzania ryzykiem wynikającym z działalności banku, w szczególności:
a) ryzykiem płynności, w tym pod kątem uwzględnienia analiz scenariuszowych, narzędzi wykorzystywanych do ograniczenia ryzyka płynności, stosowanych metod pomiaru, jakości buforów płynnościowych oraz posiadanych planów awaryjnych płynności,
b) ryzykiem dużych ekspozycji, o których mowa w części czwartej rozporządzenia nr 575/2013,
c) innymi rodzajami ryzyka wskazanymi w § 18 rozporządzenia Ministra Rozwoju i Finansów w sprawie systemu zarządzania ryzykiem i systemu kontroli wewnętrznej;
3) wyniki testów warunków skrajnych, w szczególności testów, o których mowa w art. 133a ust. 4 ustawy – Prawo bankowe;
4) model biznesowy banku;
5) wpływ efektu dywersyfikacji ryzyka, o ile jest uwzględniany przez bank w systemie pomiaru ryzyka;
6) system zarządzania funkcjonujący w banku, w tym przestrzeganie przyjętych do stosowania zasad ładu korporacyjnego oraz spełnianie przez członków organów banku wymogów, o których mowa w ustawie – Prawo bankowe;
7) stopień, w jakim fundusze własne pokrywają ryzyko związane z procesem sekurytyzacji, z uwzględnieniem istoty ekonomicznej transakcji oraz stopnia transferu ryzyka;
8) w odniesieniu do banku stosującego metodę wewnętrzną do obliczania wymogów w zakresie funduszy własnych – przegląd spełniania przez bank wymogów dotyczących metody wewnętrznej, o którym mowa w art. 133d ustawy – Prawo bankowe, w zakresie zgodności z wymogami określonymi dla tej metody w części trzeciej rozporządzenia nr 575/2013.
3. Komisja Nadzoru Finansowego wykorzystuje w ramach badania i oceny nadzorczej w szczególności informacje przekazywane przez bank lub uzyskane w ramach przeprowadzanych czynności kontrolnych.
4. W przypadku banków spółdzielczych w badaniu i ocenie nadzorczej Komisja Nadzoru Finansowego uwzględnia funkcjonowanie banku w ramach systemów ochrony instytucjonalnej.
W ramach badania i oceny nadzorczej Komisja Nadzoru Finansowego uwzględnia znaczenie ocenianego banku w systemie bankowym, a w szczególności zróżnicowanie wielkości i skali oraz zakresu działalności banku.
Komisja Nadzoru Finansowego dokonuje weryfikacji, czy bank podjął działania w przypadku, gdy wartość ekonomiczna banku obniżyła się o ponad 20% funduszy własnych banku w wyniku nagłej i nieoczekiwanej zmiany poziomu stóp procentowych o 2 punkty procentowe lub zmiany określonej w wytycznych Europejskiego Urzędu Nadzoru Bankowego, wydawanych na podstawie art. 16 rozporządzenia nr 1093/2010.
Komisja Nadzoru Finansowego dokonuje oceny, czy wycena pozycji portfela handlowego zgodnie z art. 105 rozporządzenia nr 575/2013 umożliwia bankowi w warunkach rynkowych sprzedaż lub zabezpieczenie w krótkim terminie swoich pozycji bez ponoszenia znaczących strat.
Komisja Nadzoru Finansowego weryfikuje, czy bank nie dostarczył ukrytego wsparcia, o którym mowa w art. 248 rozporządzenia nr 575/2013, programowi sekurytyzacji.
W ramach badania i oceny nadzorczej Komisja Nadzoru Finansowego korzysta z wytycznych Europejskiego Urzędu Nadzoru Bankowego, o których mowa w art. 107 ust. 3 dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2013/36/UE z dnia 26 czerwca 2013 r. w sprawie warunków dopuszczenia instytucji kredytowych do działalności oraz nadzoru ostrożnościowego nad instytucjami kredytowymi i firmami inwestycyjnymi, zmieniającej dyrektywę 2002/87/WE i uchylającej dyrektywy 2006/48/WE oraz 2006/49/WE (Dz. Urz. UE L 176 z 27.06.2013, str. 338, z późn. zm.), wydawanych na podstawie art. 16 rozporządzenia nr 1093/2010.
Dokonując przeglądu spełniania przez bank wymogów dotyczących metody wewnętrznej, o którym mowa w § 2 ust. 2 pkt 8, Komisja Nadzoru Finansowego uwzględnia:
1) zmiany w działalności banku oraz wdrażanie metody wewnętrznej w odniesieniu do nowych produktów;
2) aktualność i adekwatność regulacji wewnętrznych banku w zakresie metody wewnętrznej oraz zgodność działalności banku z tymi regulacjami;
3) wyniki analiz Europejskiego Urzędu Nadzoru Bankowego w zakresie metody wewnętrznej stosowanej przez bank, w tym dotyczących spójności wdrażania definicji niewykonania zobowiązania oraz sposobu traktowania przez bank podobnych ryzyk lub ekspozycji, jak również wartości referencyjne określone przez Europejski Urząd Nadzoru Bankowego w oparciu o przeprowadzane analizy, ustalane w formie wytycznych, o których mowa w art. 16 rozporządzenia nr 1093/2010;
4) inne istotne informacje, które mogą wpływać na funkcjonowanie metody wewnętrznej.
Rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 1 maja 2017 r.