Przejdź do treści

w sprawie Krajowego Programu Ochrony Lotnictwa Cywilnego 2

Rozdział 4. Ocena stopnia zagrożenia oraz przeciwdziałanie sytuacjom kryzysowym w lotnictwie cywilnym

7 jednostek niższego rzędu

Rozdział 4

Ocena stopnia zagrożenia oraz przeciwdziałanie sytuacjom kryzysowym w lotnictwie cywilnym

1. Szef Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego na podstawie informacji własnych lub uzyskanych od organów administracji publicznej i służb odpowiedzialnych za bezpieczeństwo publiczne oraz innych organów i służb publicznych, a także od podmiotów prowadzących działalność lotniczą, sporządza ocenę stopnia zagrożenia terrorystycznego w lotnictwie cywilnym na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej za dany rok kalendarzowy, która jest przekazywana Prezesowi Urzędu do dnia 31 marca roku następującego po roku kalendarzowym objętym oceną.
2. Sporządzenia oceny, o której mowa w ust. 1, dokonuje się z uwzględnieniem przepisów ustawy z dnia 5 sierpnia 2010 r. o ochronie informacji niejawnych.
3. Prezes Urzędu udostępnia adres poczty elektronicznej służący do zgłaszania informacji, o których mowa w art. 186g ust. 1 i 2 ustawy , oraz prowadzi rejestr informacji przekazywanych przez podmioty prowadzące działalność lotniczą, zawierający dane zgłaszającego, datę przekazania informacji oraz treść informacji.
4. W przypadku powzięcia informacji o wystąpieniu aktu bezprawnej ingerencji w lotnictwie cywilnym lub przygotowaniach do jego popełnienia organy administracji publicznej i służby odpowiedzialne za bezpieczeństwo publiczne oraz inne organy i służby publiczne oraz podmioty prowadzące działalność lotniczą przekazują niezwłocznie tę informację Szefowi Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego.
5. Prezes Urzędu określa, w szczególności na podstawie oceny, o której mowa w ust. 1, loty wysokiego ryzyka.
6. Prezes Urzędu niezwłocznie przekazuje informacje uzyskane zgodnie z art. 186g ust. 1 i 2 ustawy oraz informacje uzyskane w ramach współpracy Prezesa Urzędu z państwami członkowskimi Organizacji Międzynarodowego Lotnictwa Cywilnego lub organizacjami międzynarodowymi, w tym informacje dotyczące zagrożeń dla cyberbezpieczeństwa, tym podmiotom lotniczym, na których poziom ochrony, wykonywane operacje lub prowadzone analizy ryzyka mogą wpływać.
7. Na podstawie oceny, o której mowa w ust. 1, Prezes Urzędu sporządza do dnia 30 czerwca danego roku analizę ryzyka wystąpienia aktu bezprawnej ingerencji w lotnictwie cywilnym.
8. Analiza ryzyka jest przeprowadzana zgodnie z metodyką określoną przez Prezesa Urzędu.
9. Wnioski z analizy ryzyka są prezentowane na posiedzeniu Rady Ochrony i Ułatwień Lotnictwa Cywilnego oraz są wykorzystywane do planowania przyszłych prac legislacyjnych w zakresie zmian przepisów prawa europejskiego, ustawy , Krajowego Programu, KPKJ lub KPS, jak również ewentualnego wprowadzania dodatkowych środków ochrony zgodnie z art. 186g ust. 3 ustawy.
10. Prezes Urzędu w terminie do dnia 31 lipca każdego roku udostępnia zarządzającemu lotniskiem będącym portem lotniczym część analizy ryzyka dotyczącą zagrożeń wynikających z niezidentyfikowanego bagażu i podejrzanych przedmiotów.
1. Zarządzający lotniskiem będącym portem lotniczym, we współpracy z przedstawicielem komitetu przewoźników lotniczych, o którym mowa w art. 67 ust. 3 pkt 2 ustawy , a w przypadku jego braku - z przedstawicielem przewoźnika lotniczego wykonującego największą liczbę operacji z danego portu lotniczego, oraz z Polską Agencją Żeglugi Powietrznej, opracowuje plan oraz organizuje szkolenia w tym zakresie.
2. Zarządzający lotniskiem będącym portem lotniczym opracowuje plan w uzgodnieniu z Policją, a w przypadku portów lotniczych, w których znajduje się lotnicze przejście graniczne - również ze Strażą Graniczną. Plan stanowi część programu ochrony lotniska.
3. Plan uwzględnia warunki i tryb współpracy oraz koordynacji działań podmiotów funkcjonujących na lotnisku i służb ochrony, a także sposób reagowania na zagrożenia, w tym zagrożenia w zakresie cyberbezpieczeństwa, i przekazywania informacji w sytuacji zagrożenia.
4. Procedury postępowania w przypadku zaistnienia sytuacji kryzysowej w lotnictwie cywilnym określone w planie opracowuje się przy uwzględnieniu:
1) warunków i trybu współpracy oraz koordynacji działań poszczególnych podmiotów, których przedstawiciele wchodzą w skład sztabu;
2) sposobu reagowania na sytuację kryzysową w lotnictwie cywilnym;
3) metod i środków rozwiązywania sytuacji kryzysowej w lotnictwie cywilnym;
4) sposobów informowania o sytuacji kryzysowej w lotnictwie cywilnym podmiotów, których przedstawiciele wchodzą w skład sztabu.
5. Podmioty określone w § 2 ust. 1 pkt 11-13 opracowują plany przeciwdziałania sytuacjom kryzysowym.
6. W przypadku podmiotów określonych w § 86, plany, o których mowa w ust. 5, uwzględniają zagrożenia w zakresie cyberbezpieczeństwa, a w przypadku przewoźników lotniczych - również zidentyfikowane na podstawie prowadzonej analizy ryzyka zagrożenia dotyczące operacji wykonywanych w strefach konfliktów.
§ 7a.
Zarządzający lotniskiem będącym portem lotniczym ustala w programie ochrony lotniska procedurę postępowania z niezidentyfikowanym bagażem i podejrzanymi przedmiotami, z uwzględnieniem udostępnionej mu części analizy ryzyka, o której mowa w § 6 ust. 10.
1. W celu zapewnienia funkcjonowania sztabu zarządzający lotniskiem organizuje centrum, w którym zapewnia:
1) pomieszczenia:
a) do pracy sztabu,
b) socjalne,
c) do pracy negocjatora;
2) miejsce do pracy tłumacza.
2. W pomieszczeniach i miejscu do pracy tłumacza, o których mowa w ust. 1, znajdują się w szczególności:
1) niezbędne środki łączności przewodowej i bezprzewodowej z systemem identyfikacji numerów połączeń przychodzących;
2) mapy i plany lotniska oraz otaczającego go terenu, w postaci papierowej, a także projekty budowlane obiektów budowlanych znajdujących się na lotnisku, dokumentacja przebiegu linii energetycznych i elektrycznych, gazowych, telekomunikacyjnych, teleinformatycznych, wodno-kanalizacyjnych oraz cieplnych, w postaci papierowej lub na elektronicznym nośniku danych, który zostanie zabezpieczony przed możliwością nieuprawnionego odtworzenia danych lub nieuprawnionym wydrukiem;
3) sprzęt radiowo-telewizyjny;
4) plany wnętrz wszystkich typów statków powietrznych operujących regularnie z danego lotniska;
5) kopia programu ochrony lotniska;
6) spis niezbędnych numerów telefonów do podmiotów funkcjonujących na lotnisku oraz instytucji państwowych uczestniczących w systemie reagowania kryzysowego;
7) aktualne informacje o lotach z danego lotniska.
3. W pomieszczeniach i miejscu do pracy tłumacza, o których mowa w ust. 1, mogą zostać zainstalowane urządzenia rejestrujące dźwięk tła lub urządzenia służące do nagrywania rozmów z wykorzystaniem środków łączności, o których mowa w ust. 2 pkt 1.
1. W przypadku wystąpienia sytuacji kryzysowej w lotnictwie cywilnym dotyczącej danego lotniska będącego portem lotniczym zarządzający tym lotniskiem zwołuje sztab, który prowadzi działania w centrum.
2. W skład sztabu wchodzą:
1) zarządzający lotniskiem lub wyznaczona przez niego osoba odpowiedzialna za ochronę lotniska;
2) przedstawiciele:
a) służb ochrony,
b) instytucji zapewniającej służby ruchu lotniczego funkcjonującej na danym lotnisku,
c) jednostek ochrony przeciwpożarowej określonych w programie ochrony lotniska,
d) służb medycznych i sanitarnych określonych w programie ochrony lotniska,
e) przewoźników lotniczych i innych podmiotów prowadzących działalność lotniczą na lotnisku, których dotyczy sytuacja kryzysowa lub zaangażowanych w jej rozwiązywanie,
f) jednostki wojskowej na lotnisku współużytkowanym z wojskiem.
3. Sztab współdziała z organami administracji rządowej i samorządowej oraz instytucją zapewniającą służby żeglugi powietrznej w zakresie przeciwdziałania aktom bezprawnej ingerencji w lotnictwie cywilnym oraz zapobiegania ich skutkom.
4. Wewnętrzną organizację i sposób funkcjonowania sztabu i centrum określa program ochrony lotniska.
1. Dowódca statku powietrznego zagrożonego aktem bezprawnej ingerencji w lotnictwie cywilnym przekazuje wszelkimi dostępnymi środkami łączności, z uwzględnieniem bezpieczeństwa statku powietrznego oraz osób znajdujących się na jego pokładzie, informacje o zagrożeniu organowi służby ruchu lotniczego, z którym w tym momencie utrzymuje kontakt.
2. Po uzyskaniu informacji o akcie bezprawnej ingerencji w lotnictwie cywilnym zaistniałym na lotnisku lub pokładzie statku powietrznego:
1) instytucja zapewniająca służby żeglugi powietrznej, której organ utrzymuje kontakt ze statkiem powietrznym zagrożonym aktem bezprawnej ingerencji:
a) przekazuje tę informację zarządzającemu lotniskiem, na którego lotnisko kieruje się statek powietrzny,
b) przekazuje tę informację właściwemu przewoźnikowi lotniczemu,
c) przekazuje tę informację właściwemu organowi państw, nad terytoriami których odbywa się lub będzie się odbywał ten lot,
d) przekazuje tę informację organowi dowodzenia obroną powietrzną,
e) podejmuje działania mające na celu bezpieczne zakończenie tego lotu;
2) zarządzający lotniskiem oraz przewoźnik lotniczy przekazują tę informację niezwłocznie Prezesowi Urzędu oraz do centrum zarządzania kryzysowego właściwego terytorialnie wojewody;
3) Prezes Urzędu powiadamia o tym akcie:
a) ministra właściwego do spraw transportu,
b) właściwy organ państwa rejestracji statku powietrznego,
c) właściwy organ państwa przewoźnika lotniczego,
d) właściwy organ państwa, którego obywatele zostali poszkodowani lub zatrzymani w wyniku zdarzenia,
e) właściwe organy państw, których obywatele znajdują się na pokładzie statku powietrznego,
f) Organizację Międzynarodowego Lotnictwa Cywilnego;
4) służby ochrony podejmują działania określone w programie ochrony lotniska.
1. W przypadku wystąpienia aktu bezprawnej ingerencji polegającego na porwaniu statku powietrznego:
1) zarządzający lotniskiem w porozumieniu ze służbami ochrony podejmuje wszelkie działania mające na celu zatrzymanie na ziemi statku powietrznego będącego przedmiotem tego aktu;
2) organ służb ruchu lotniczego w porozumieniu z przewoźnikiem lotniczym, zarządzającym lotniskiem oraz właściwymi organami państwowymi podejmuje wszelkie działania mające na celu bezpieczne sprowadzenie na ziemię statku powietrznego będącego przedmiotem tego aktu.
2. Przewoźnik lotniczy lub zarządzający lotniskiem, lub inne podmioty prowadzące działalność lotniczą przekazują Prezesowi Urzędu pełną informację o akcie bezprawnej ingerencji w lotnictwie cywilnym zawierającą jego opis oraz podjęte działania, w terminie 7 dni od dnia jego wystąpienia.
3. Prezes Urzędu przesyła do Organizacji Międzynarodowego Lotnictwa Cywilnego w jednym z oficjalnych języków tej organizacji:
1) raport wstępny - w terminie 30 dni od dnia wystąpienia aktu bezprawnej ingerencji w lotnictwie cywilnym;
2) raport końcowy - w terminie 60 dni od dnia wystąpienia aktu bezprawnej ingerencji w lotnictwie cywilnym.
4. Osoba kierująca sztabem lub osoba przez nią upoważniona udzielają informacji o akcie bezprawnej ingerencji w lotnictwie cywilnym środkom masowego przekazu.

Pełna treść aktu: w sprawie Krajowego Programu Ochrony Lotnictwa Cywilnego 2.