Przejdź do treści

w sprawie Krajowego Programu Kontroli Jakości w zakresie ochrony lotnictwa cywilnego 2

Rozdział 5. Sposób prowadzenia kontroli jakości dotyczący zakresu i częstotliwości audytów, inspekcji, testów i dochodzeń w zakresie ochrony lotnictwa cywilnego, a także klasyfikacja wyników prowadzonych kontroli jakości

3 jednostki niższego rzędu

Rozdział 5

Sposób prowadzenia kontroli jakości dotyczący zakresu i częstotliwości audytów, inspekcji, testów i dochodzeń w zakresie ochrony lotnictwa cywilnego, a także klasyfikacja wyników prowadzonych kontroli jakości

1. Ustala się następującą częstotliwość przeprowadzania poszczególnych rodzajów kontroli jakości, o których mowa w § 4 ust. 1 pkt 1-3:
1) dla audytu:
a) w stosunku do zarządzających lotniskami będącymi portami lotniczymi o rocznym natężeniu ruchu lotniczego powyżej 10 mln pasażerów - nie rzadziej niż raz na 2 lata,
b) w stosunku do zarządzających lotniskami będącymi portami lotniczymi o rocznym natężeniu ruchu lotniczego od 5 mln do 10 mln pasażerów - nie rzadziej niż raz na 3 lata,
c) w stosunku do zarządzających lotniskami będącymi portami lotniczymi o rocznym natężeniu ruchu lotniczego poniżej 5 mln pasażerów - nie rzadziej niż raz na 4 lata,
d) w stosunku do pozostałych podmiotów prowadzących działalność lotniczą - w zależności od przeprowadzonej oceny ryzyka;
2) dla inspekcji:
a) w stosunku do zarządzających lotniskami będącymi portami lotniczymi o rocznym natężeniu ruchu lotniczego powyżej 2 mln pasażerów - zgodnie z pkt 7.5 załącznika II do rozporządzenia (WE) nr 300/2008, chyba że w okresie ostatnich 12 miesięcy przeprowadzono w porcie lotniczym audyt,
b) w stosunku do zarządzających lotniskami będącymi portami lotniczymi o rocznym natężeniu ruchu lotniczego poniżej 2 mln pasażerów - nie rzadziej niż raz na 3 lata, chyba że w okresie ostatnich 3 lat przeprowadzono audyt w tym porcie lotniczym,
c) w stosunku do pozostałych podmiotów prowadzących działalność lotniczą - w zależności od przeprowadzonej oceny ryzyka;
3) dla testu:
a) w stosunku do zarządzających lotniskami będącymi portami lotniczymi - w zakresie testów na kontrolę dostępu do stref zastrzeżonych lotniska, testów na kontrolę bezpieczeństwa pasażerów i bagażu kabinowego oraz testów na kontrolę bezpieczeństwa personelu i przenoszonych przedmiotów - przynajmniej równolegle do prowadzonych czynności, o których mowa w pkt 1 i 2,
b) w stosunku do przewoźnika lotniczego - w zakresie testów na zabezpieczenie statków powietrznych - w zależności od przeprowadzonej oceny ryzyka,
c) w stosunku do zarejestrowanego agenta - w zakresie testów na kontrolę bezpieczeństwa ładunków i poczty oraz testów na zabezpieczenie ładunków i poczty - w zależności od przeprowadzonej oceny ryzyka,
d) w stosunku do znanego nadawcy - w zakresie testów na zabezpieczenie ładunków i poczty - w zależności od przeprowadzonej oceny ryzyka.
2. W przypadku gdy port lotniczy nie przekroczy rocznego natężenia ruchu 2 mln pasażerów stosuje się pkt 7.6 załącznika II do rozporządzenia (WE) nr 300/2008.
3. Ocena ryzyka, o której mowa w ust. 1 pkt 1 lit. d, pkt 2 lit. c oraz pkt 3 lit. b-d, jest wykonywana przy uwzględnieniu: - odpowiednio dla danego podmiotu prowadzącego działalność lotniczą.
1) wyników kontroli jakości w zakresie ochrony lotnictwa cywilnego,
2) wyników kontroli jakości w zakresie ochrony lotnictwa cywilnego przeprowadzonych przez audytorów Unii Europejskiej, Organizacji Międzynarodowego Lotnictwa Cywilnego oraz Europejskiej Konferencji Lotnictwa Cywilnego,
3) zaistniałych uchybień w systemie ochrony podmiotu kontrolowanego,
4) liczby obsłużonych pasażerów,
5) liczby wykonanych operacji lotniczych,
6) liczby odprawionych ładunków,
7) wielkości portu lotniczego,
8) (uchylony),
9) liczby wykonywanych rejsów o statusie lotów wysokiego ryzyka,
10) liczby incydentów lotniczych mających wpływ na poziom ochrony lotnictwa cywilnego
4. Prezes Urzędu, w terminie do dnia 30 listopada każdego roku kalendarzowego, przekazuje do uzgodnienia z Komendantem Głównym Straży Granicznej, Komendantem Głównym Policji oraz Szefem Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego ramowy roczny harmonogram kontroli jakości określający nazwę kontrolowanego podmiotu prowadzącego działalność lotniczą oraz rodzaj planowanej kontroli jakości, mając na względzie kryteria, o których mowa w ust. 3.
5. Komendant Główny Straży Granicznej, Komendant Główny Policji oraz Szef Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego uzgadniają z Prezesem Urzędu ramowy roczny harmonogram kontroli jakości w terminie do dnia 31 grudnia każdego roku kalendarzowego.
1. W przypadku wystąpienia aktu bezprawnej ingerencji w lotnictwie cywilnym Prezes Urzędu przeprowadza dochodzenie, o którym mowa w pkt 3.2 lit. c załącznika II do rozporządzenia (WE) nr 300/2008.
2. W celu przeprowadzenia dochodzenia, wyjaśnienia zaistniałych okoliczności oraz wskazania działań naprawczych Prezes Urzędu powołuje zespół składający się z czterech członków, po jednym przedstawicielu organów, o których mowa w ust. 3.
3. Członków zespołu wskazuje:
1) Prezes Urzędu spośród pracowników Urzędu Lotnictwa Cywilnego;
2) Komendant Główny Straży Granicznej spośród przedstawicieli Straży Granicznej;
3) Komendant Główny Policji spośród przedstawicieli Policji;
4) Szef Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego spośród funkcjonariuszy Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego.
4. Tryb działania zespołu określa regulamin ustalony przez Prezesa Urzędu.
1. W protokole kontroli zespół audytorski przyznaje następujące kategorie ocen stanu ochrony:
1) kategoria 1 (pełna zgodność) - oznacza, że stosowane metody i środki ochrony są w pełni zgodne z wymaganiami przepisów z zakresu ochrony lotnictwa cywilnego;
2) kategoria 2 (spełnia, ale pożądane jest usprawnienie) - oznacza, że stosowane metody i środki ochrony są zgodne z wymaganiami przepisów z zakresu ochrony lotnictwa cywilnego, jednak pełna skuteczność ich stosowania wymaga wprowadzenia zmian w sposobie ich realizacji;
3) kategoria 3 (brak zgodności) - oznacza, że stosowane metody i środki ochrony są niezgodne z wymaganiami przepisów z zakresu ochrony lotnictwa cywilnego, a stwierdzone drobne uchybienia nie mają bezpośredniego wpływu na ochronę kontrolowanego podmiotu;
4) kategoria 4 (nie spełnia, poważne uchybienia) - oznacza, że stosowane metody i środki ochrony są niezgodne z wymaganiami przepisów z zakresu ochrony lotnictwa cywilnego, a stwierdzone poważne uchybienia mają bezpośredni wpływ na ochronę kontrolowanego podmiotu;
5) kategoria 5 (nie dotyczy) - oznacza, że wymagane zgodnie z przepisami prawa metody i środki ochrony nie znajdują zastosowania w podmiocie kontrolowanym;
6) kategoria 6 (niepotwierdzone) - oznacza, że wymagane zgodnie z przepisami prawa metody i środki ochrony nie zostały potwierdzone z przyczyn obiektywnych.
2. W odniesieniu do poszczególnych metod kontroli jakości zespół audytorski przyznaje następujące kategorie oceny stanu ochrony podmiotu kontrolowanego:
1) w przypadku audytu - kategorie 1-6;
2) w przypadku inspekcji - kategorie 1-6;
3) w przypadku testu - kategorie 1-4 i 6.
3. Zalecenia, w zależności od stopnia stwierdzonych uchybień określonych w ust. 1 pkt 3 i 4, klasyfikuje się jako:
1) natychmiastowe, których realizację podmiot kontrolowany rozpoczyna z chwilą stwierdzenia uchybienia przez zespół audytorski; jeżeli nie jest możliwe bezzwłoczne skorygowanie uchybień, stosuje się pkt 12.1 załącznika II do rozporządzenia (WE) nr 300/2008;
2) pilne, których realizację podmiot kontrolowany rozpoczyna z chwilą zatwierdzenia przez Prezesa Urzędu programu naprawczego, o którym mowa w art. 29b ust. 2 ustawy.
4. W celu dążenia do uzyskania pełnej skuteczności stosowanych metod i środków ochrony, zespół audytorski może w protokole kontroli wystosować również zalecenia planowe, których realizacja przez podmiot kontrolowany zostaje określona w deklarowanym terminie.

Pełna treść aktu: w sprawie Krajowego Programu Kontroli Jakości w zakresie ochrony lotnictwa cywilnego 2.