§ 4.
1. Ewidencje, o których mowa w § 3 ust. 1 i 3, są prowadzone w sposób umożliwiający identyfikację czynności podlegających ewidencjonowaniu przy zachowaniu ciągłości zapisów.
2. Ewidencje, o których mowa w § 3 ust. 1 i 3, z wyjątkiem ewidencji prowadzonych przy użyciu systemu teleinformatycznego, wymagają zarejestrowania i zabezpieczenia urzędowo pieczęciami przez właściwego naczelnika urzędu celno-skarbowego, a poszczególne karty kolejnego ponumerowania.
3. Wpisów do ewidencji, o których mowa w § 3 ust. 1 i 3, dokonuje się w sposób trwały i czytelny. Zmian i poprawek w ewidencjach dokonuje się w taki sposób, aby przekreślony tekst pierwotny pozostał czytelny, a każdą zmianę lub poprawkę potwierdza się podpisem osoby dokonującej zmiany lub poprawki, z podaniem daty ich wprowadzenia.
4. Ewidencje, o których mowa w § 3 ust. 1 i 3, mogą być prowadzone przy użyciu systemu teleinformatycznego, który:
1) umożliwia wgląd w treść dokonywanych wpisów oraz zapewnia ochronę przechowywanych danych przed zniekształceniem lub utratą;
2) umożliwia dokonywanie korekty danych wyłącznie przy opatrzeniu jej adnotacją o osobie dokonującej tej korekty oraz datą jej dokonania;
3) pozwala na uzyskanie czytelnego wydruku wpisów w porządku chronologicznym;
4) uniemożliwia usuwanie wpisów.
Tekst przepisu: akt wydany przez Ministra Finansów, Dziennik Ustaw z 2019 r. poz. 214.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.