§ 2.
1. Środki pieniężne przyjęte przez krajową instytucję płatniczą w celu wykonania transakcji płatniczych mogą być inwestowane:
1) w papiery wartościowe emitowane, gwarantowane lub poręczane przez:
a) Skarb Państwa lub Narodowy Bank Polski,
b) rządy lub banki centralne państw członkowskich oraz organizacje międzynarodowe, których członkiem jest przynajmniej jedno państwo członkowskie;
2) w listy zastawne emitowane na podstawie ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. o listach zastawnych i bankach hipotecznych (Dz. U. z 2003 r. Nr 99, poz. 919, z późn. zm.2));
3) w jednostki uczestnictwa funduszy inwestycyjnych rynku pieniężnego, o których mowa w art. 178 ustawy z dnia 27 maja 2004 r. o funduszach inwestycyjnych (Dz. U. Nr 146, poz. 1546, z późn. zm.3));
4) w tytuły uczestnictwa emitowane przez instytucje wspólnego inwestowania mające siedzibę w państwach członkowskich, jeżeli instytucje te oferują publicznie tytuły uczestnictwa i umarzają je na żądanie uczestnika;
5) na rachunkach lokat terminowych prowadzonych w bankach, oddziałach banków zagranicznych, a także w instytucjach kredytowych lub oddziałach instytucji kredytowych, pod warunkiem objęcia tych środków ochroną w ramach systemu gwarantowania lub oficjalnie uznanego systemu gwarantowania, o których mowa w art. 2 pkt 9 i 10 ustawy z dnia 14 grudnia 1994 r. o Bankowym Funduszu Gwarancyjnym (Dz. U. z 2009 r. Nr 84, poz. 711, z późn. zm.4)).
2. Aktywa, o których mowa w ust. 1 pkt 1 lit. b oraz pkt 3 i 4, powinny posiadać ocenę na poziomie inwestycyjnym nadaną przez uznaną na międzynarodowym rynku kapitałowym, wyspecjalizowaną agencję oceniającą ryzyko inwestycyjne związane z określonym papierem wartościowym lub zdolnością emitenta do terminowej spłaty zaciągniętych zobowiązań.
Tekst przepisu: akt wydany przez Ministra Finansów, Dziennik Ustaw z 2012 r. poz. 938.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.