§ 17. Zasady ewidencji kasy z komponentem komunikacyjnym
1. W przypadku prowadzenia przez podatnika ewidencji przy użyciu kasy, o której mowa w § 4 ust. 1 pkt 2 lit. f, gdy komponent komunikacyjny kasy nie umożliwia komunikacji kasy z drukarką, podatnik:
1) nie zapewnia połączenia kasy z drukarką i jej konfiguracji w sposób zapewniający poprawny wydruk zgodny z wymaganiami określonymi w § 1 ust. 6 załącznika nr 1 do rozporządzenia;
2) nie wystawia paragonu fiskalnego i paragonu fiskalnego anulowanego w postaci papierowej oraz zapewnia nabywcy możliwość zapoznania się z danymi o sprzedaży przez ich odpowiednie pokazanie zgodnie z § 53 ust. 2 pkt 3 załącznika nr 1 do rozporządzenia;
3) nie wystawia:
a) raportów fiskalnych dobowych,
b) raportów fiskalnych okresowych,
c) raportu fiskalnego rozliczeniowego,
d) łącznych raportów fiskalnych okresowych,
e) łącznego raportu fiskalnego rozliczeniowego,
f) raportów fiskalnych zdarzeń,
g) raportu fiskalnego fiskalizacji,
h) dokumentów niefiskalnych
w postaci papierowej;
4) wykonuje raporty, o których mowa w pkt 3 lit. b–f, i bezpośrednio po ich wykonaniu przesyła je do komputerowych systemów ogólnodostępnych i dokonuje ich zapisu lub wydruku w tych systemach;
5) wykonuje raporty fiskalne dobowe, raport fiskalny fiskalizacji i dokumenty niefiskalne w postaci elektronicznej i może przesłać je do komputerowych systemów ogólnodostępnych i dokonać ich zapisu lub wydruku w tych systemach.
2. W przypadku prowadzenia ewidencji przy użyciu kasy, o której mowa w § 4 ust. 1 pkt 2 lit. f, gdy komponent komunikacyjny kasy umożliwia komunikację kasy z drukarką, podatnik może nie wystawiać paragonu fiskalnego i paragonu fiskalnego anulowanego w postaci papierowej, jeżeli zapewnia nabywcy możliwość zapoznania się z danymi o sprzedaży przez ich odpowiednie pokazanie zgodnie z § 53 ust. 3 załącznika nr 1 do rozporządzenia.
Tekst przepisu: akt wydany przez Ministra Finansów, Dziennik Ustaw z 2025 r. poz. 861.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.