§ 6.
1. Jednostka ewidencyjna dzieli się na obręby ewidencyjne.
2. Na obszarach wiejskich obręb ewidencyjny może obejmować całą wieś wraz z przyległymi do niej obiektami fizjograficznymi lub jej wydzieloną część.
3. Na obszarach miast obręb ewidencyjny może obejmować całe miasto lub jego wydzieloną część.
4. Teren zamknięty, o którym mowa w art. 2 pkt 9 ustawy , może stanowić odrębny obręb ewidencyjny.
5. Podziału na obręby ewidencyjne i określenia ich granic dokonuje starosta w uzgodnieniu z Głównym Geodetą Kraju, po zasięgnięciu opinii właściwej miejscowo jednostki statystyki publicznej.
6. Uzgodnienie, o którym mowa w ust. 5, następuje w terminie 14 dni od dnia otrzymania wniosku przez Głównego Geodetę Kraju. W przypadku braku uzgodnienia w tym terminie projekt podziału na obręby ewidencyjne i określenia ich granic przedstawiony przez starostę uznaje się za uzgodniony.
7. Obręb ewidencyjny w jednostce ewidencyjnej jest oznaczony nazwą i numerem, które są unikalne w jednostce ewidencyjnej.
Tekst przepisu: akt wydany przez Ministra Rozwoju, Pracy i Technologii, Dziennik Ustaw z 2024 r. poz. 219.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.