§ 26.
1. Dane z bazy danych ewidencji gruntów i budynków wizualizuje się w postaci mapy ewidencyjnej, której treść stanowią:
1) granice i numery działek ewidencyjnych;
2) punkty graniczne;
3) kontury budynków z oznaczeniem rodzaju budynku lub ich bloków, jeżeli istnieją, a także numery najwyższych kondygnacji budynków lub ich bloków, albo najniższych kondygnacji budynków podziemnych lub ich bloków oznaczonych liczbą ujemną;
4) kontury użytków gruntowych i ich oznaczenia;
5) kontury klasyfikacyjne i ich oznaczenia;
6) występujące w obszarze mapy granice jednostek zasadniczego trójstopniowego podziału terytorialnego państwa i obrębów ewidencyjnych, wraz z ich oznaczeniami;
7) inne elementy, które nie kolidują z danymi ewidencyjnymi, a pozwalają na uczytelnienie treści mapy;
8) nazwy ulic i placów oraz związane z nimi numery porządkowe, a także nazwy cieków, zbiorników wodnych i innych obiektów fizjograficznych;
9) znaki graficzne siatki kwadratów, z których przynajmniej dwa widoczne w obszarze mapy powinny być opisane współrzędnymi.
2. Mapę ewidencyjną generuje się w skali zapewniającej jej czytelność.
3. Do generowania mapy ewidencyjnej standardy techniczne tworzenia mapy zasadniczej, określone w przepisach wydanych na podstawie art. 19 ust. 1 pkt 7 ustawy , stosuje się odpowiednio.
4. Integralną częścią mapy ewidencyjnej jest jej opis, który stanowią w szczególności:
1) tytuł mapy: "Mapa ewidencyjna";
2) informacja o skali mapy;
3) informacja o lokalizacji obszaru przedstawionego na mapie, w tym identyfikator i nazwa jednostki ewidencyjnej oraz numer i nazwa obrębu ewidencyjnego.
Tekst przepisu: akt wydany przez Ministra Rozwoju, Pracy i Technologii, Dziennik Ustaw z 2024 r. poz. 219.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.