§ 2. Definicje pojęć stosowanych w rozporządzeniu
Użyte w rozporządzeniu określenia oznaczają:
1) ustawa – ustawę z dnia 17 maja 1989 r. – Prawo geodezyjne i kartograficzne;
2) granica działki ewidencyjnej – linię łamaną albo odcinek, wspólną dla dwóch sąsiadujących ze sobą działek ewidencyjnych albo wspólną dla działki ewidencyjnej i granicy państwa – w przypadku działek ewidencyjnych przylegających do granicy państwa;
3) budynek – obiekt budowlany, który jest budynkiem w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. – Prawo budowlane (Dz. U. 2020 r. poz. 1333, z późn. zm.);
4) blok budynku – część budynku wyodrębniona ze względu na liczbę kondygnacji;
5) samoistny posiadacz – osobę lub podmiot władający gruntem na zasadach samoistnego posiadania;
6) kondygnacja, kondygnacja nadziemna oraz kondygnacja podziemna – odpowiednio kondygnację, kondygnację nadziemną lub kondygnację podziemną, o których mowa w przepisach wydanych na podstawie art. 7 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. – Prawo budowlane;
7) starosta – również prezydenta miasta na prawach powiatu.
Tekst przepisu: akt wydany przez Ministra Rozwoju, Pracy i Technologii, Dziennik Ustaw z 2021 r. poz. 1390.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.