§ 7. Kryteria wyboru sposobu prowadzenia działań naprawczych
1. W przypadku szkody w środowisku w gatunkach chronionych, chronionych siedliskach przyrodniczych lub w wodach, w sposobie prowadzenia działań naprawczych uwzględnia się:
1) wpływ działań naprawczych na zdrowie ludzi i bezpieczeństwo publiczne;
2) koszt prowadzenia działań naprawczych;
3) prawdopodobieństwo uzyskania zakładanych efektów działań naprawczych;
4) stopień, w jakim działania naprawcze będą zapobiegały wystąpieniu szkód w środowisku w przyszłości;
5) ryzyko wystąpienia dodatkowych szkód w środowisku będących wynikiem działań naprawczych;
6) stopień, w jakim działania naprawcze przyniosą poprawę stanu poszczególnych elementów przyrodniczych lub ich funkcji;
7) stopień, w jakim działania naprawcze uwzględniają charakterystykę społeczną, gospodarczą danego terenu;
8) okres, po upływie którego prowadzone działania naprawcze zaczną przynosić zakładane efekty, a także trwałość tych efektów;
9) stopień, w jakim działania naprawcze przyczynią się do przywrócenia środowiska do stanu początkowego albo przybliżonego do stanu początkowego;
10) geograficzne powiązanie miejsca odbudowy utraconych elementów przyrodniczych lub ich funkcji z miejscem wystąpienia szkody w środowisku, mając na uwadze największe korzyści dla elementów przyrodniczych lub ich funkcji, które doznały szkody w środowisku.
2. Prowadząc działania naprawcze, uwzględnia się:
1) najlepsze dostępne techniki;
2) możliwość wykorzystania naturalnej regeneracji elementów przyrodniczych, jeżeli przynosi ona największe korzyści dla środowiska.
Tekst przepisu: akt wydany przez Ministra Środowiska, Dziennik Ustaw z 2016 r. poz. 1396.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.