Załącznik

WYMAGANIA DOTYCZĄCE JAKOŚCI POMIARÓW I INNYCH METOD OCENY JAKOŚCI POWIETRZA Tabela 1. Wymagania, jakie powinny spełniać wyniki pomiarów ciągłych Tabela 2. Wymagania, jakie powinny spełniać wyniki pomiarów wskaźnikowych Tabela 3. Wymagania, jakie powinny spełniać wyniki modelowania matematycznego transportu i przemian subs tancji w powietrzu Tabela 4. Wymagania, jakie powinny spełniać inne metody szacowania Tabela 1. Górne i dolne progi oszacowania dla benzenu, dwutlenku azotu, tlenków azotu, dwutlenku siarki, tlenku węgla, pyłu zawieszonego PM2,5, pyłu zawieszonego PM10 i ołowiu w pyle zawieszonym PM10 oraz dopuszczalne częstości ich przekraczania GÓRNE I DOLNE PROGI OSZACOWANIA DLA BENZENU, DWUTLENKU AZOTU, TLENKÓW AZOTU, DWUTLENKU SIARKI, OZONU, TLENKU WĘGLA, PYŁU ZAWIESZONEGO PM2,5, PYŁU ZAWIESZONEGO PM10 ORAZ OŁOWIU, ARSENU, KADMU, NIKLU I BENZO(A)PIRENU W PYLE ZAWIESZONYM PM10 ORAZ DOPUSZCZALNE CZĘSTOŚCI ICH PRZEKRACZANIA NA POTRZEBY USTALANIA METODY OCENY POZIOMÓW SUBSTANCJI W POWIETRZU Tabela 2. Górne i dolne progi oszacowania dla arsenu, kadmu, niklu i benzo(a)pirenu Tabela 3. Górne i dolne progi oszacowania dla ozonu KRYTERIA LOKALIZACJI PUNKTÓW POMIAROWYCH 1. Lokalizacja w skali mikro 1) wyboru lokalizacji punktów pomiarowych należy dokonać w taki sposób, aby: a) przepływ powietrza wokół czerpni nie był ograniczony żadnymi przeszkodami (nieograniczony napływ w promieniu co najmniej 270° lub 180° dla punktów pomiarowych zlokalizowanych przy linii zabudowy) utrudniającymi przepływ powietrza w pobliżu wlotu czerpni, b) wlot czerpni był zlokalizowany w odległości kilku metrów od budynków, balkonów, drzew i innych przeszkód oraz co najmniej 0,5 m od najbliższego budynku w przypadku punktów pobierania próbek reprezentatywnych dla jakości powietrza przy linii zabudowy, c) czerpnia znajdowała się na wysokości od 1,5 m (strefa oddychania) do 4 m powyżej poziomu gruntu; dopuszcza się wyższe usytuowanie czerpni w przypadkach, gdy punkt pomiarowy ma być reprezentatywny dla większego obszaru, d) punkty pomiarowe substancji przy prowadzeniu pomiarów ze względu na oddziaływanie transportu były lokalizowane w odległości co najmniej 25 m od granicy głównych skrzyżowań, na których krzyżują się drogi o największym natężeniu ruchu i które przerywają przepływ ruchu drogowego oraz powodują emisje (zatrzymywanie i ruszanie z miejsca) inne niż pozostała część drogi; punkty te nie mogą być jednak zlokalizowane w odległości większej niż 10 m od krawężnika, e) czerpnia, w przypadku pomiarów ozonu, znajdowała się w odległości co najmniej 10 m od najbliższej drogi, ale tym większej, im większe jest natężenie ruchu drogowego, oraz z dala od takich źródeł emisji substancji do powietrza jak paleniska i kominy, f) uniknąć ponownego zasysania przez czerpnię powietrza odprowadzanego z punktu pomiarowego , g) uniknąć bezpośredniego zasysania przez czerpnię substancji przed ich dostatecznym wymieszaniem z powietrzem; 2) odstępstwa od kryteriów wymienionych w pkt 1 należy udokumentować zgodnie z § 14 rozporządzenia. 2. Lokalizacja w skali makro 1) punkty pomiarowe substancji przy prowadzeniu pomiarów poziomów benzenu, dwutlenku azotu, dwutlenku siarki, ołowiu, arsenu, kadmu, niklu, benzo(a)pirenu, pyłu zawieszonego PM2,5, pyłu zawieszonego PM10 i tlenku węgla w powietrzu ze względu na ochronę zdrowia ludzi powinny być zlokalizowane tak, aby: a) dostarczały danych z obszarów stref o najwyższych poziomach substancji w powietrzu, na które ludność będzie narażona przez okres odpowiedni do okresu uśredniania wyników pomiarów, dla którego określono poziomy dopuszczalne, poziomy docelowe lub poziomy celów długoterminowych substancji w powietrzu, b) dostarczały danych z innych obszarów stref niż określone w lit. a, dotyczących narażenia ogółu ludności, c) na poziom mierzonej substancji miało wpływ połączenie substancji pochodzących ze wszystkich źródeł emisji położonych pod wiatr w stosunku do punktu pomiarowego; poziom substancji nie powinien być zdominowany przez jedno źródło, chyba że sytuacja ta jest typowa dla większego obszaru miejskiego, d) były reprezentatywne dla: – segmentu ulicy nie mniejszego niż 100 m długości lub obszaru o powierzchni co najmniej 200 m w przypadku pomiarów prowadzonych z uwagi na oddziaływanie komunikacji, – obszaru o powierzchni kilku kmw przypadku pomiarów tła miejskiego, – obszaru o powierzchni co najmniej 250 m × 250 m w przypadku pomiarów prowadzonych z uwagi na oddziaływanie przemysłu, – podobnych lokalizacji nieznajdujących się w bezpośrednim sąsiedztwie; 2) punkty pomiarowe substancji przy prowadzeniu pomiarów poziomów benzenu, dwutlenku azotu, dwutlenku siarki, ołowiu, pyłu zawieszonego PM2,5, pyłu zawieszonego PM10 i tlenku węgla w powietrzu ze względu na ochronę zdrowia ludzi na obszarze pozamiejskim nie powinny być zlokalizowane w pobliżu (to jest w odległości mniejszej niż pięć kilometrów) aglomeracji lub instalacji przemysłowych; 3) punkty pomiarowe substancji do prowadzenia pomiarów poziomów tlenków azotu i dwutlenku siarki w powietrzu ze względu na ochronę roślin powinny być zlokalizowane: a) w odległości ponad 20 km od aglomeracji powyżej 250 000 mieszkańców lub ponad 5 km od innych obszarów zabudowanych, instalacji przemysłowych i głównych szlaków komunikacyjnych (średnie natężenie ruchu powyżej 50 000 pojazdów na dobę), b) tak, aby były reprezentatywne dla obszaru o powierzchni co najmniej 1000 km; 4) co najmniej jeden punkt pomiarowy przy prowadzeniu pomiarów ze względu na oddziaływanie przemysłu powinien znajdować się po stronie zawietrznej instalacji przemysłowej na najbliższym terenie mieszkalnym; w przypadku braku danych na temat poziomu tła dodatkowy punkt pomiarowy powinien być zlokalizowany w dominującym kierunku wiatru (od strony nawietrznej instalacji przemysłowej); 5) stanowiska pomiarowe do oceny poziomu ozonu w powietrzu ze względu na: a) ochronę zdrowia ludzi na obszarze miejskim powinny: – uwzględniać ocenę narażania ludności na ozon (być zlokalizowane na obszarach z dużą gęstością zaludnienia i stosunkowo wysokimi stężeniami ozonu), – reprezentować obszar kilku km, – być zlokalizowane z dala od wpływu źródeł emisji lokalnych, w szczególności ruchu samochodowego i stacji benzynowych, – być zlokalizowane w miejscach przewiewnych, – być zlokalizowane na obszarach z zabudową mieszkaniową, w szczególności na osiedlach i terenach handlowych w obrębie miast (w odpowiedniej odległości od drzew); w takim przypadku należy brać pod uwagę szerokie ulice i skwery z bardzo ograniczonym ruchem samochodów lub zamknięte dla ruchu ulicznego, obszary otwarte, takie jak boiska, tereny sportowe i rekreacyjne, b) ochronę zdrowia ludzi i ochronę roślin na obszarze podmiejskim powinny: – uwzględniać ocenę narażania ludności i roślin na obrzeżach aglomeracji powyżej 250 000 mieszkańców, tam gdzie poziomy ozonu wykazują wartości najwyższe, – reprezentować obszar kilkudziesięciu km, – być zlokalizowane w pewnej odległości od obszaru emisji maksymalnych, po stronie zawietrznej dla dominującego kierunku lub kierunków wiatru występujących w warunkach sprzyjających powstawaniu wysokich stężeń ozonu, – być zlokalizowane w miejscach pobytu ludzi oraz występowania wrażliwych upraw roślin lub naturalnych ekosystemów, zlokalizowanych na obrzeżach aglomeracji powyżej 250 000 mieszkańców, narażonych na wysokie poziomy ozonu, – być zlokalizowane po nawietrznej stronie miasta na obszarach podmiejskich w celu określenia regionalnego tła stężeń ozonu, c) ochronę zdrowia ludzi i ochronę roślin na obszarze pozamiejskim powinny: – uwzględniać ocenę narażania ludności, upraw roślin i naturalnych ekosystemów na stężenia ozonu, – reprezentować obszar kilkuset km, – być zlokalizowane na terenie niewielkich osiedli lub na obszarach, na których występują naturalne ekosystemy, lasy lub uprawy roślin, z dala od bezpośredniego wpływu źródeł emisji lokalnych, takich jak instalacje przemysłowe i drogi, na terenach otwartych, ale nie na szczytach górskich, d) ochronę zdrowia ludzi i ochronę roślin na obszarze tła regionalnego: – powinny być zlokalizowane na terenach o niskiej gęstości zaludnienia, w szczególności w obrębie naturalnych ekosystemów, lasów, w odległości co najmniej 20 km od terenów miejskich i przemysłowych i z dala od lokalnych źródeł emisji, – powinny reprezentować obszar od 1000 do 10 000 km, – nie powinny być zlokalizowane na terenach narażonych na występowanie lokalnej inwersji atmosferycznej, na szczytach wyższych gór oraz na obszarach nadmorskich ze stwierdzoną lokalną cyrkulacją powietrza w cyklu dobowym, e) w uzasadnionych przypadkach lokalizację stanowisk pomiarowych do oceny poziomu ozonu w powietrzu na obszarze pozamiejskim i tła regionalnego należy skoordynować z wymogami monitorowania określonymi w rozporządzeniu Komisji (WE) nr 1737/2006 z dnia 7 listopada 2006 r. ustanawiającym szczegółowe zasady wykonania rozporządzenia (WE) nr 2152/2003 Parlamentu Europejskiego i Rady dotyczącego monitorowania wzajemnego oddziaływania lasów i środowiska naturalnego we Wspólnocie (Dz. Urz. UE L 334 z 30.11.2006, str. 1). MINIMALNA LICZBA STAŁYCH STANOWISK POMIAROWYCH Minimalna liczba stałych stanowisk pomiarowych wymagana na potrzeby oceny jakości powietrza ze względu na ochronę zdrowia ludzi pod kątem poziomów dopuszczalnych i docelowych oraz progów alarmowych, gdy pomiary stanowią jedyne źródło informacji o jakości powietrz a 1) Monitoring wpływu rozproszonych źródeł emisji: 1. Minimalna liczba stałych stanowisk pomiarowych do pomiarów poziomów benzenu, dwutlenku azotu, tlenków azotu, dwutlenku siarki, pyłu zawieszonego PM2,5, pyłu zawieszonego PM10 i tlenku węgla w powietrzu oraz ołowiu, arsenu, kadmu, niklu i benzo(a)pirenu w py le zawieszonym PM10 w przypadku dwutlenku azotu, pyłu zawieszonego, benzenu i tlenku węgla należy uwzględnić przynajmniej jedno stanowisko pomiarowe do z poziomami dopuszczalnymi ze względu na ochronę zdrowia ludzi oraz z poziomami alarmowymi w strefach i aglomeracjach, w których pomiary w przypadku gdy pomiary stężeń pyłu zawieszonego PM2,5 i pyłu zawieszonego PM10 są prowadzone w tym samym punkcie pomiarowym, to są one liczone jako dwa oddzielne stanowiska pomiarowe; łączna liczba stanowisk pomiarowych dla pyłu zawieszonego PM2,5 i pyłu zawieszonego PM10 na jeżeli benzen, dwutlenek azotu, tlenki azotu, dwutlenek siarki, ołów, pył zawieszony PM2,5, pył zawieszony PM10 i tlenek węgl a są wprowadzane do pomiarów tła miejskiego i jedno w rejonie oddziaływania ruchu drogowego (stanowisko pomiarowe komunikacyjne), pod warunkiem że nie spowoduje to zwiększenia liczby stanowisk pomiarowych; całkowita liczba stanowisk pomiarowych do pomiarów tła miejskiego i całkowita liczba stanowisk pomiarowych komunikacyjnych w kraju (w odniesieniu do minimalnej liczby stanowisk pomiarowych ciągłych w celu oceny zgodności należy utrzymać stanowiska pomiarowe, na których nastąpiło przekroczenie poziomu dopuszczalnego dla pyłu zawieszonego PM10 w ciągu ostatnich trzech lat, o ile nie jest konieczna zmiana umiejscowienia ze względu na szczególne okoliczności, zwłaszcza rozwój przestrzenny, terytorium Rzeczypospolitej Polskiej wymagana (jako minimalna) do ocen rocznych nie powinna się różnić o współczynnik większy niż 2 ; ciągłe stanowią jedyne źródło informacji) nie mogą się różnić o współczynnik większy niż 2, jeżeli najwyższe stężenia przekraczają górny próg oszacowania: 2) Monitoring wpływu instalacji przemysłowych:   a) a) b) informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (Dz. U. z 2020 r. b) w przypadku braku danych na temat poziomu tła dodatkowy punkt pomiarowy powinien być zlokalizowany w dominującym kierunku wia tru (od powietrza także z dużych instalacji przemysłowych rozumianych jako instalacje mogące zawsze znacząco oddziaływać na środowisko, dla których jest wymagany raport o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko zgodnie z przepisami ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu poz. 283, z późn. zm.), co najmniej jeden punkt pomiarowy w strefie powinien być zlokalizowany po stronie zawietrznej instalacji przemysłowej dla dominującego kierunku lub kierunków wiatru, na najbliższym obszarze zabudowy mieszkaniowej, tak aby umożliwiał monitorowanie oddziaływania przy prowadzeniu pomiarów arsenu, kadmu, niklu i benzo(a)pirenu, ze względu na oddziaływanie instalacji przemysłowych wymagających pozwoleń zintegrowanych, punkt pomiarowy powinien być zlokalizowany w sposób umożliwiający monitorowanie zastosowania w tych instalacjach najlepszych 3) Minimalna liczba stałych stanowisk pomiarowych przy prowadzeniu pomiarów poziomów tlenków azotu i dwutlenku siarki w powietrzu ze b) jedno na 40 000 km, jeżeli poziomy tych substancji w powietrzu nie przekraczają górnego progu oszacowania i są wyższe od dolnego progu jedno na 20 000 km, jeżeli poziomy tych substancji w powietrzu przekraczają górny próg oszacowania, strony nawietrznej instalacji przemysłowej), względu na ochronę roślin wynosi: dostępnych technik; oszacowania. instalacji, c) a) poziomami celów długoterminowych oraz poziomami informowania i poziomami alarmowymi, w przypadku gdy pomiary te są wyłącznym 1) Minimalna liczba stałych stanowisk pomiarowych do pomiarów ciągłych mających na celu ocenę zgodności z poziomami docelowymi, 2. Minimalna liczba stałych stanowisk pomiarowych do pomiarów stężenia ozonu źródłem informacji: W strefach, w których dotrzymane są poziomy celów długoterminowych, liczba stanowisk pomiarowych ozonu rozmieszczonych w aglomeracjach i innych strefach może zostać zmniejszona do jednej trzeciej ilości określonej w pkt 1. Zmniejszona liczba stanowisk pomiarowych w połączeniu z innymi metodami oceny, takimi jak modelowanie matematyczne transportu i przemian substancji w powietrzu oraz równoczesne pomiary dwutlenku W przypadku gdy informacje z punktów pomiarowych, na których prowadzone są pomiary ciągłe, są wyłącznym źródłem informacji, musi zostać zachowany przynajmniej jeden punkt pomiarowy. Jeżeli w strefie, gdzie przeprowadza się modelowanie matematyczne transportu i przemian substancji w powietrzu, nie pozostał żaden punkt pomiarowy, koordynacja z punktami znajdującymi się w strefach sąsiadujących zapewnia odpowiednią ocenę 2) Minimalna liczba stałych stanowisk pomiarowych w odniesieniu do stref, w których dotrzymane są poziomy celów długoterminowych: azotu, powinna wystarczyć do badania trendów zanieczyszczenia powietrza ozonem i oceny zgodności z poziomami celów długoterminowych. stężenia ozonu pod kątem poziomów celów długoterminowych. Liczba punktów tła regionalnego wynosi 1 na 100 tysięcy km. WYKAZ SUBSTANCJI, KTÓRE PRZYCZYNIAJĄ SIĘ DO TWORZENIA OZONU PRZYZIEMNEGO W POWIETRZU 1. Tlenki azotu. 2. Tlenek węgla. 3. Lotne związki organiczne (LZO): 1) etan; 2) etylen; 3) acetylen; 4) propan; 5) propylen; 6) butan; 7) i-butan; 8) 1-buten; 9) trans-2-buten; 10) cis-2-buten; 11) 1,3-butadien; 12) pentan; 13) i-pentan; 14) 1-penten; 15) 2-penten; 16) izopren; 17) heksan; 18) i-heksan; 19) heptan; 20) oktan; 21) i-oktan; 22) benzen; 23) toluen; 24) etylobenzen; 25) m+p-ksylen; 26) o-ksylen; 27) 1,2,4-trimetylobenzen; 28) 1,2,3-trimetylobenzen; 29) 1,3,5-trimetylobenzen; 30) formaldehyd; 31) węglowodory inne niż metan ogółem. ZAKRES POMIARÓW SKŁADU CHEMICZNEGO PYŁU ZAWIESZONEGO PM2,5 I PYŁU ZAWIESZONEGO PM10, RTĘCI CAŁKOWITEJ W STANIE GAZOWYM ORAZ DEPOZYCJI CAŁKOWITEJ SUBSTANCJI WSPOMAGAJĄCYCH OCENĘ JAKOŚCI POWIETRZA NA OBSZARACH TŁA REGIONALNEGO 1. Pomiary składu chemicznego dla pyłu zawieszonego PM10: 1) pył zawieszony PM10; 2) metale ciężkie w pyle zawieszonym PM10: a) ołów, b) kadm, c) arsen, d) nikiel; 3) węglowodory w pyle zawieszonym PM10: a) benzo(a)piren, b) benzo(a)antracen, c) benzo(b)fluoranten, d) benzo(j)fluoranten, e) benzo(k)fluoranten, f) indeno(1,2,3-cd)piren, g) dibenzo(a,h)antracen. 2. Pomiary składu chemicznego dla pyłu zawieszonego PM2,5: 1) pył zawieszony PM2,5; 2) skład chemiczny pyłu zawieszonego PM2,5: a) SO , b) NO , c) Cl, d) NH , e) Ca, f) Mg, g) K, h) Na, i) węgiel elementarny, j) węgiel organiczny. 3. Pomiary depozycji całkowitej substancji: 1) depozycja całkowita metali ciężkich: a) kadm, b) arsen, c) nikiel, d) rtęć; 2) depozycja całkowita węglowodorów: a) benzo(a)piren, b) benzo(a)antracen, c) benzo(b)fluoranten, d) benzo(j)fluoranten, e) benzo(k)fluoranten, f) indeno(1,2,3-cd)piren, g) dibenzo(a,h)antracen. 4. Pomiary rtęci w stanie gazowym ogółem. METODYKI REFERENCYJNE Tabela 1. Metodyki referencyjne poboru próbek i oznaczania stężeń substancji w powietrzu Tabela 2. Metodyki referencyjne pobierania próbek i oznaczania depozycji substancji DOKUMENTACJA DOTYCZĄCA UZASADNIENIA LOKALIZACJI PUNKTÓW POMIAROWYCH, W TYM JEJ ZAKRES 1. Informacje ogólne 1) dokumentacja zawiera uzasadnienie lokalizacji punktu pomiarowego, w tym opis miejsca lokalizacji punktu pomiarowego w danej strefie; 2) dokumentacja jest w miarę potrzeb aktualizowana i poddawana przeglądom co najmniej raz na 5 lat, pod względem aktualności i prawidłowości wyboru lokalizacji punktów pomiarowych tworzących sieć punktów pomiarowych względem wymagań, o których mowa w załącznikach nr 3 i 4 do rozporządzenia; 3) w przypadku gdy w punkcie pomiarowym prowadzone są pomiary ozonu, dokumentacja powinna zawierać analizę danych monitoringowych w odniesieniu do zjawisk meteorologicznych i fotochemicznych wpływających na stężenie ozonu mierzone w danej lokalizacji; 4) w przypadku gdy w strefie są stosowane dodatkowe metody szacowania, w szczególności modelowanie matematyczne transportu i przemian substancji w powietrzu, i powoduje to zmniejszenie liczby punktów pomiarowych określonej w załączniku nr 4 do rozporządzenia, dokumentacja powinna być uzupełniona o szczegóły tych metod, a także o informacje, w jaki sposób zostały spełnione kryteria i warunki poprawnego wykonania oceny poziomów substancji w powietrzu oraz w jaki sposób zapewniono właściwą informację dla społeczeństwa. 2. Informacje szczegółowe Dokumentacja punktu pomiarowego powinna zawierać: 1) dane o punkcie pomiarowym: a) nazwę punktu pomiarowego, b) krajowy kod punktu pomiarowego, c) międzynarodowy kod punktu pomiarowego, d) adres punktu pomiarowego, e) współrzędne geograficzne w układzie Światowego Systemu Geodezyjnego WGS84, f) współrzędne płaskie prostokątne (PL-1992), g) wysokość n.p.m., h) wysokość wlotu powietrza od podłoża, i) typ obszaru, na którym znajduje się punkt pomiarowy, j) typ punktu pomiarowego (ogólny i dla każdego stanowiska pomiarowego), k) datę uruchomienia punktu pomiarowego, l) właściciela punktu pomiarowego; 2) dane o otoczeniu punktu pomiarowego: a) zdjęcia otoczenia punktu pomiarowego w co najmniej czterech podstawowych kierunkach od wlotu czerpni powietrza (z odczytem kompasu), b) dokładną mapę otoczenia punktu pomiarowego, z zaznaczeniem lokalizacji punktu pomiarowego i wszystkich obiektów znajdujących się w jego bezpośrednim otoczeniu, w tym drzew i zarośli; 3) dane o źródłach emisji zanieczyszczeń: a) kategoria źródeł emisji substancji o największym wpływie na otoczenie punktu pomiarowego, b) źródła emisji substancji: – nazwa źródła, – odległość od źródła, – azymut źródła, – wysokość głównych emitorów należących do instalacji przemysłowych, – emitowane substancje ze źródła, c) informacje o ruchu drogowym w przypadku punktu pomiarowego komunikacyjnego: – odległość od dróg i skrzyżowań, – średnie natężenie ruchu, udział pojazdów ciężkich i średnia prędkość pojazdów, – odległość od budynków i wysokość tych budynków; 4) informacje o mierzonych substancjach w punkcie pomiarowym; 5) informacje o mierzonych parametrach meteorologicznych w punkcie pomiarowym; 6) informacje dotyczące metod poboru lub oznaczania w odniesieniu do punktu pomiarowego; 7) informacje o reprezentatywności stanowiska pomiarowego, tam gdzie to możliwe. O b j aś n i e n i a: Zbiór parametrów (z 1984 r.) określających wielkość i kształt Ziemi oraz właściwości jej potencjału grawitacyjnego. Układ ten definiuje elipsoidę przybliżającą kształt Ziemi wykorzystywany do tworzenia map. Układ współrzędnych płaskich prostokątnych PL-1992 jest jednym z układów tworzących państwowy system odniesień przestrzennych, o którym mowa w przepisach wydanych na podstawie art. 3 ust. 5 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. – Prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz. U. z 2020 r. poz. 2052). KRYTERIA KONTROLI POPRAWNOŚCI DANYCH DOTYCZĄCYCH SUBSTANCJI W POWIETRZU W TRAKCIE ICH AGREGACJI I OBLICZANIA PARAMETRÓW STATYSTYCZNYCH DLA SUBSTANCJI 1. Kryteria kontroli poprawności danych dotyczących ozonu w trakcie ich agregacji i obliczania parametrów statystycznych całkowita możliwa liczba godzin (∗) AOT40 = AOT40 × liczba zmierzonych jednogodzinnych wartości 2. Kryteria kontroli poprawności danych dotyczących dwutlenku siarki, dwutlenku azotu, tlenków azotu, tlenku węgla, benzenu, pyłu zawieszonego PM2,5 i pyłu zawieszonego PM10 oraz ołowiu, arsenu, kadmu, niklu i benzo(a)pirenu w pyle zawieszonym PM10 w trakcie ich agregacji i obliczania parametrów statystycznych